Ανεξάρτητα αν οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς καταφέρουν ή όχι να κατακτήσουν τον φετινό τίτλο στο ΝΒΑ, η πορεία τους ήδη αποτελεί ένα «success story». Ακόμη μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να σηματοδοτήσει ενδεχόμενη κατάκτηση του πρωταθλήματος από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, οι οποίοι πόνταραν τα ρέστα τους στον επαναπατρισμό του «βασιλιά» Λεμπρόν Τζέιμς από το Μαϊάμι, και θα είναι για δεύτερη φορά φιναλίστ μετά τον χαμένο τελικό του 2007 (4-0 από τους Σπερς).
Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι το ερώτημα που πλανάται στα χείλη ειδικών και μη, από τη μέρα που η ομάδα των «Πολεμιστών» από το Οκλαντ της Καλιφόρνιας τερμάτισε την κανονική περίοδο με το καλύτερο ρεκόρ του πρωταθλήματος (67-15) και εξασφάλισε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ, είναι ένα: «Θα αντέξουν για να τελειώσουν τη δουλειά για πρώτη φορά μετά από 40 ολόκληρα χρόνια;».
Το τελευταίο από τα (συνολικά) τρία πρωταθλήματα που έχουν κατακτήσει χάνεται στο μακρινό 1975, τότε που σημείωσαν μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της ιστορίας, «σκουπίζοντας» με 4-0 τους Ουάσινγκτον Μπούλετς, με MVP τον θρύλο πια Ρικ Μπάρι. Τα άλλα δύο τα είχαν πανηγυρίσει το 1947 και το 1956, τότε που ακόμη είχαν έδρα τη Φιλαδέλφεια και αγωνίζονταν στην ανατολική περιφέρεια.
Ηδη έχουν τον κόσμο να παραμιλάει με τα κατορθώματά τους. Δεν ήταν μόνο οι νίκες που συνιστούν κορυφαία επίδοση στην ιστορία της ομάδας που ιδρύθηκε το 1946, ούτε τα ατομικά ρεκόρ που έγραψαν στο κοντέρ τους. Ηταν κυρίως το ολοκληρωμένο μπάσκετ που έπαιξαν, το οποίο τους απογείωσε και αποδίδεται σε έναν «τέλειο συγχρονισμό». Συγχρονισμό που εκπορεύεται από την ταυτόχρονη παρουσία του Στιβ Κερ στον πάγκο, ενός ρούκι προπονητή αλλά σεσημασμένου πρωταθλητή από τότε που αγωνιζόταν στους μεγάλους Σικάγο Μπουλς, του δαιμονισμένου MVP της ρέγκιουλαρ σίζον Στεφ στο παρκέ, αλλά και ενός ρόστερ, στο οποίο δεν έγιναν σημαντικές παρεμβάσεις, ωστόσο απέκτησε καλύτερη χημεία, υψηλότερη ένταση και νοοτροπία νικητή.
Πολύτιμες παραστάσεις
Ο 48χρονος Κερ, μέχρι πρότινος σχολιαστής στην τηλεόραση και τζένεραλ μάνατζερ των Φοίνιξ Σανς, διάλεξε τους Ουόριορς για να ξεκινήσει την προπονητική του καριέρα, παρότι είχε φτάσει κοντά στους Νικς του μέντορά του Φιλ Τζάκσον. Και φαίνεται ότι δεν έκανε λάθος. Μπορεί να μην είχε ξαναδουλέψει ως πρώτος προπονητής, αλλά από τη στιγμή που υπέγραψε το πρώτο του πενταετές συμβόλαιο, ύψους 25 εκατομμυρίων δολαρίων, φάνηκε ότι είχε σύμμαχό του στο νέο αυτό ξεκίνημα την εμπειρία που είχε αποκτήσει συμμετέχοντας στην κατάκτηση πέντε πρωταθλημάτων με τους Μπουλς.
Οι παραστάσεις εκείνες του φάνηκαν πολύτιμες, ειδικά στον τρόπο που διαχειρίστηκε τα αποδυτήρια και τη διαδικασία κατανομής των ρόλων μέσα στην ομάδα. Αυτό ήταν το βασικότερο κομμάτι της δουλειάς του, αν αναλογιστούμε ότι κάθε άλλο παρά «καμένη γη» παρέλαβε από τον προκάτοχό του Μαρκ Τζάκσον. «Βρήκα μια έτοιμη ομάδα, κάτι που μου έδωσε τη δυνατότητα να χτίσω πάνω στην υπάρχουσα βάση. Δεν ξεκίνησα από το μηδέν», είχε παραδεχτεί ο Κερ στο ξεκίνημα της περιόδου.
Ο τρόπος που προσέγγισε τους παίκτες και τους συνεργάτες του αποδείχτηκε αποτελεσματικός. Φάνηκε από τον τρόπο που πανηγύρισαν μαζί του τον θρίαμβο μέσα στο Ντάλας τη νύχτα της 5ης Απριλίου. Η νίκη αυτή, η 63η της σεζόν, δεν σήμανε μόνο την εξασφάλιση του απόλυτου πλεονεκτήματος έδρας σε όλα τα πλέι οφ, αλλά και το γεγονός ότι κόουτς κατέρριψε το ρεκόρ όλων των εποχών για «ρούκι» τεχνικό, προσπερνώντας τους Πολ Ουέτσφαλ (1992-93, Σανς) και Τομ Θίμποντο (2010-11, Μπουλς), οι οποίοι είχαν 62 νίκες ως πρωτοεμφανιζόμενοι. Τον περίμεναν στα αποδυτήρια και του πρόσφεραν το πιο δροσιστικό μπουγέλο, μέχρι το επόμενο.
Διαμόρφωση χαρακτήρα
Με αρχηγό και ηγέτη τον Κάρι, οι Ουόριορς ποτέ δεν είχαν προβλήματα στην επίθεση. Τους έλειπε όμως η σταθερότητα και το πνεύμα πρωταθλητισμού. Με άλλα λόγια, ο χαρακτήρας που διαμορφώνεται μόνο μέσα από την άμυνα. Προς αυτή την κατεύθυνση βοήθησε πολύ η αναζήτηση λύσεων στο βάθος του πάγκου, απ’ όπου ξεπροβάλλουν παίκτες πολύτιμοι και αποφασισμένοι, όπως ο διεθνής υπαρχηγός Αντρέ Ιγκουοντάλα, ο οποίος δεν είναι πια βασικός, ο Βραζιλιάνος Λεάντρο Μπαρμπόσα ή ο Σον Λίβινγκστον.
Οι αριθμοί τους πάντως είναι αφοπλιστικοί: Σκοράρουν 110 πόντους κατά μέσο όρο -τους περισσότερους από κάθε άλλη ομάδα- ενώ είναι πρώτοι και στη λίστα με τις πιο πολλές ασίστ μοιράζοντας 27,4 τελικές πάσες ανά παιχνίδι. Παράλληλα, έχουν τα καλύτερα ποσοστά (47,8% στο σύνολο) με αποκορύφωμα το γεγονός ότι είναι η πιο εύστοχη ομάδα της σεζόν στα τρίποντα (39,8%).
Παρότι παίζουν γρήγορα και ενίοτε αυτοσχεδιάζοντας, οι «Πολεμιστές» κάνουν ελάχιστα λάθη, στοιχείο που μαρτυρά τη βελτίωση της συγκέντρωσης και της αυτοπεποίθησής τους.
Θεωρητικά, έχουν μια αδυναμία στα ριμπάουντ (περίπου 45 ανά αγώνα), αλλά αυτή φαίνεται ότι την καλύπτουν με τον καλύτερο τρόπο. Ούτως ή άλλως, από τις πέντε ομάδες που είχαν καλύτερο απολογισμό από αυτούς οι τρεις έμειναν εκτός πλέι οφ.
«Splash Brothers»
Μπορεί ο Κάρι να έχει κλέψει την παράσταση, αλλά δεν είναι μόνος. Μαζί με τον σούτινγκ γκαρντ Κλέι Τόμπσον έχουν γίνει γνωστοί ως «Splash Brothers» και συγκροτούν ένα από τα κορυφαία δίδυμα στην ιστορία του ΝΒΑ. Πολλοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι το βαρόμετρο για την προσπάθεια κατάκτησης του τίτλου δεν είναι ο Κάρι, αλλά ο Τόμπσον. Δεν μπορούν να ξεχάσουν τη βραδιά που τον είδαν (τον Τόμπσον) να φορτώνει το καλάθι των Κινγκς με 52 πόντους, εκ των οποίων τους 37 (με 9/9 τρίποντα, 4/4 δίποντα και 2/2 βολές) στην τρίτη περίοδο καταρρίπτοντας το ρεκόρ της λίγκας που είχαν με 33 ο Τζορτζ Γκέρβιν και ο Καρμέλο Αντονι. Εννοείται πως η ομάδα τους νίκησε άνετα με 126-101.
Δίπλα στους «Splash Brothers» στέκονται με θαυμαστή αξιοπιστία οι φόργουορντ Ντρέιμοντ Γκριν και Χάρισον Μπαρνς αλλά και ο Αυστραλός σέντερ Αντριου Μπόγκουτ που θεωρούνται «κλειδιά». Ξαφνικά η «βρόμικη δουλειά» άρχισε να αναδεικνύεται και να επιβραβεύονται όσοι κάνουν καλά σκριν, σπρώχνουν ή μαζεύουν τα ριμπάουντ.
Μέσα σ’ αυτήν την περίοδο ευδαιμονίας, ήρθε να προστεθεί η απόφαση των δύο ιδιοκτητών, του Τζο Λακόμπ και του Πίτερ Γκρούμπερ, που ανέλαβαν τις τύχες της ομάδας το 2010, να χτίσουν νέο γήπεδο, μεταφέροντας την έδρα από το Οκλαντ στο γειτονικό Σαν Φρανσίσκο. Στα τέλη του 2014, αγοράστηκε η έκταση, εγκρίθηκε το αρχιτεκτονικό σχέδιο και παρουσιάστηκε η μακέτα του νέου γηπέδου, χωρητικότητας 18.000 θέσεων, το οποίο θα προκύψει με ριζική ανάπλαση της ευρύτερης παραθαλάσσιας περιοχής και θα αναβαθμίσει τα οικονομικά δεδομένα μιας ομάδας που ξέρει να… πολεμάει.
Cash and Curry!
Οταν το ΝΒΑ ανακοίνωσε ότι MVP της φετινής κανονικής περιόδου αναδείχθηκε ο αστέρας των πρωτοπόρων Ουόριορς, Στεφ Κάρι, κανείς δεν ξαφνιάστηκε. Με βάση τα κατορθώματά του αλλά και κυρίως την καταλυτική επίδρασή του στο παιχνίδι και στην πορεία της ομάδας του, ήταν εκείνος που έκανε τη διαφορά. Από το 2009, που οι Ουόριορς τον επέλεξαν στο νούμερο 7 του ντραφτ, ο 27χρονος πλέον γκαρντ (ύψος 1,91) κάνει μακράν την κορυφαία σεζόν της καριέρας του.
Φέτος, εκτός από τις ξεγυρισμένες 40άρες που μπορεί να σκοράρει, έχει μάθει να αξιοποιεί τους συμπαίκτες του όταν νιώθει δύο και τρεις αντιπάλους… κρεμασμένους στην πλάτη του. Από την άλλη, ξέρει ότι η ωριμότητά του θα δοκιμαστεί σε μεγαλύτερο ποσοστό στα ματς που απομένουν για τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Το έχει πλησιάσει πιο πολύ απ’ όσο φανταζόταν και δείχνει αποφασισμένος να μην αφήσει να του ξεφύγει.
Ο Κάρι έγινε ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του Γκόλντεν Στέιτ που αναδεικνύεται MVP, μετά τον θρυλικό Ουίλτ Τσάμπερλεϊν (1959-60), τότε που η ομάδα αγωνιζόταν ακόμη στη Φιλαδέλφεια. Σε 80 αγώνες είχε μέσο όρο 23,8 πόντους (6ος στη Λίγκα), 7,7 ασίστ (6ος), 4,3 ριμπάουντ, 2,04 κλεψίματα (4ος) σε 32,7’’. Μάλιστα είναι ο MVP με τον μικρότερο χρόνο συμμετοχής ανά αγώνα.
Ηταν πρώτος σε εύστοχα τρίποντα για τρίτη διαδοχική σεζόν, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 286 και καταρρίπτοντας τη δική του επίδοση, ενώ ήταν τρίτος σε ποσοστό ευστοχίας από τα 7,25 μ., με 44,3%. Ηταν επίσης κορυφαίος στις βολές με 91,4% και στην αξιολόγηση. Σημείωσε τουλάχιστον ένα τρίποντο σε 79 από τα 80 φετινά παιχνίδια.
Εγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία της ομάδας του με τρεις τίτλους κορυφαίου παίκτη του μήνα στην ίδια σεζόν. Στις 4 Φεβρουαρίου πέτυχε 51 πόντους, με 10 τρίποντα στο Ντάλας, και είναι ο μοναδικός στην ιστορία που τελείωσε περισσότερα από ένα ματς με απολογισμό +50 πόντους – +10 τρίποντα. Παράλληλα, έγινε ο πρώτος της ομάδας του, μετά τον θρυλικό Ρικ Μπάρι (1976), με 1η θέση στις ψήφους του All Star Game, κερδίζοντας και τον διαγωνισμό τρίποντων, ενώ είναι ο δεύτερος πόιντ γκαρντ στην ιστορία του ΝΒΑ, όπου είναι ο πρώτος σκόρερ ομάδας με +65 νίκες, μετά τον Μάτζικ Τζόνσον, το 1987.
Το τελευταίο κατόρθωμά του το πέτυχε την περασμένη Κυριακή στο Χιούστον, στη νίκη της ομάδας επί των Ρόκετς με 115-80. Με τα επτά τρίποντα που πέτυχε έφτασε τα 59 εύστοχα τρίποντα σε μόλις 13 ματς πλέι οφ. Ετσι κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ του Ρέτζι Μίλερ, ο οποίος στα πλέι οφ του 2000, με τη φανέλα των Πέισερς, είχε ευστοχήσει σε 58 τρίποντα αλλά σε 22 αγώνες.
Στον τελικό
Οι Ουόριορς (Μπαρνς 24, Κάρι 26) δεν είχαν διάθεση να μπλέξουν σε άλλες περιπέτειες. Μέσα στην έδρα τους νίκησαν τους Ρόκετς (Χάουαρντ 18) με 104-90, έκαναν το 4-1 στη σειρά, κατέκτησαν τον τίτλο στην Δύση και φυσικά πήραν την πρόκριση για τους τελικούς των πλέι οφ όπου θα αντιμετωπίσουν τους Καβαλίερς, με δικό τους το πλεονέκτημα έδρας.
