Το χθεσινό ματς του Παναθηναϊκού με τον Αστέρα Τρίπολης (0-0) είναι απ’ αυτά που ο εγκέφαλος τα αφαιρεί απ’ τον… σκληρό δίσκο χωρίς δεύτερη σκέψη. Που περνάνε και δεν ακουμπάνε…
Το βαθμολογικό ενδιαφέρον άλλωστε ήταν μονόπλευρο, με τους φιλοξενούμενους να έχουν το κίνητρο του θετικού αποτελέσματος και να επιστρατεύουν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να τα καταφέρουν.
Και με τη βοήθεια της τύχης και της χθεσινής… γκαντεμιάς του Μάρκους Μπεργκ, που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πετύχει περισσότερα του ενός τέρματα, τα κατάφεραν και απέκτησαν σαφές προβάδισμα για την κατάκτηση της προνομιούχου δεύτερης θέσης.
Το «τριφύλλι» μπορεί να είχε το momentum και την ψυχολογία από τη μαθηματική κατάκτηση της πρωτιάς και του μεταγραφικού «μπαμ» του Εσιέν, πλην όμως είχε το μυαλό του αλλού, αλλά και πολλές απουσίες και μια ενδεκάδα που δεν υπάρχει περίπτωση να τη δούμε ξανά στο χορτάρι.
Ως εκ τούτου η λευκή ισοπαλία δεν χάλασε ιδιαίτερα καμία εκ των δύο ομάδων, παρ’ ότι ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο του ματς (62%-38% κατοχή μπάλας) καθώς επίσης και τις πιο χτυπητές ευκαιρίες.
Παρ’ ότι ο Αναστασίου με τις τρεις αλλαγές του (Ζέκα, Καρέλη και Νίνη) έδειξε σαφή διάθεση να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες υπήρχαν για την κατάκτηση της νίκης.
Ειδικά ο Πορτογάλος έδωσε ένταση, ποιότητα και τρεξίματα στον Παναθηναϊκό, ενώ και ο Καρέλης μπήκε μπαρουτοκαπνισμένος στο γήπεδο και η συνεργασία του με τον Μπεργκ αναστάτωσε σε αρκετές περιπτώσεις την αντίπαλη άμυνα.
Το γκολ όμως δεν ήρθε, κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Σουηδός άσος δεν ήταν στη μέρα του.
Ο Αστέρας από την πλευρά του πήγε το ματς εκεί που τον βόλευε, έπαιξε με αυταπάρνηση και σκληράδα και είχε στόχο να κρατήσει το μηδέν στην άμυνά του, από τη στιγμή που γνώριζε ότι δεν έχει τη φρεσκάδα για να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω.
