Αυτό κι αν είναι πολιτικό παράδοξο. Οι ολετήρες της χώρας, όλοι αυτοί που ξέσκισαν τις σάρκες του ελληνικού κράτους, που πλούτισαν ανορθόδοξα κυβερνώντας τα τελευταία σαράντα χρόνια, οι άνθρωποι που μισούν τον πολιτισμό και την πλέμπα, όλοι εκείνοι που φέρθηκαν δουλικά απέναντι στην Ε.Ε. προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία, οι πολιτικοί που προσκύνησαν στον θρόνο του κεφαλαίου, που εμπλέχτηκαν (δημιούργησαν) το σκάνδαλο με το Χρηματιστήριο, τη Ζίμενς, τις λίστες Λαγκάρντ, τα υποβρύχια· όλα αυτά τα σκέλεθρα της πολιτικής ζωής του τόπου εμφανίζονται ως επίδοξοι σωτήρες (!) της χώρας. Τι να πεις.
Η πραγματικότητα, όμως, κραυγάζει. Οσο και να λυσσομανούν μερικοί παραποιώντας την, μεταμορφώνοντάς την, ματαιοπονούν.
Η απροκάλυπτη και ωμή επέμβαση των εταίρων στη συνείδηση των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι εχθρική πράξη, παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας, συμπεριφορά αποικιοκρατών, εκμαυλισμός τοπίου και ψυχών. Το «όχι» προβάλλει ως αυτονόητο (και είναι).
Είναι ένα γενναίο «όχι» στην υποτέλεια και σ’ όλους τους εκπροσώπους της, σε όλους τους πρόθυμους να διεκπεραιώσουν τις δικτατορικού τύπου εντολές των δανειστών, που εκβιάζουν και, φανερά πλέον, απαιτούν από το εδώ σκυλολόι τους να αποπέμψει την αριστερή (όσο μπορεί να είναι αριστερή) κυβέρνηση.
Ξέρετε, χαλάει αυτή η κυβέρνηση τη σούπα του διακανονισμού των κερδών. Τα κέρδη που απολαμβάνουν άπαντες («θεσμοί» και υποτακτικοί τους) είναι ο ιδρώτας των λαών της Ευρώπης· κόβουν μισθούς και συντάξεις και τα τεράστια αυτά ποσά τα μεταφέρουν (χωρίς να κουνιέται φύλλο από τους ευρωπαϊστές μας) στους δικούς τους μισθούς.
Ολοι γνωρίζουμε ότι ο πλούτος είναι -πάντοτε- παράνομος· στηρίζεται στην εργασία των φτωχών και αδυνάτων. Είναι τέτοια η μανία των ελίτ για υφαρπαγή των κερδών ώστε δεν δίστασαν να ασελγήσουν και στο σώμα της αστικής τάξης, γύρω από τη ραχοκοκαλιά της οποίας σαρκώθηκε ο φιλελευθερισμός. Τόση η απληστία τους.
Αρνούμαστε λοιπόν να ψηφίσουμε ό,τι υποδεικνύουν ανερυθρίαστα οι εταίροι, αλλοιώνοντας μάλιστα το πραγματικό ερώτημα. Αρνούμαστε τα τελεσίγραφα. Αρνούμαστε το παλαιό και φαύλο πολιτικό σύστημα, αυτό της διαπλοκής, της διαφθοράς, των σκανδάλων, που ευνόησε τον αθέμιτο πλουτισμό των λακέδων του, που δημιούργησαν χρέη για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Αρνούμαστε να εκχωρούμε κυριαρχικά δικαιώματα και να μην είμαστε ισότιμο μέλος στην Ε.Ε.
Με το «ναι» ψηφίζουμε συνειδητά την καταδίκη της Ελλάδας στα ασφυκτικά μνημόνια. Το «όχι», αντίθετα, είναι πράξη αντίστασης, χαραμάδα ελπίδας και ταυτόχρονα μια ρωγμή στην καπιταλιστική αθλιότητα, ένα μήνυμα αισιοδοξίας υπέρ των λαών και εναντίον της αγοράς.
Δεν είμαστε τραπεζιτικά υποκείμενα, είμαστε άνθρωποι με σάρκα και αίμα, με σύνεση και συναίσθημα. Επιτέλους δεν είμαστε πιόνια. Η δημοκρατία είναι δική μας υπόθεση. Αλλο η πολιτική, άλλο οι τεχνοκράτες. Το «όχι» περιέχει χυμούς ελευθερίας και ανεξαρτησίας. Ετσι λέμε σε τούτη τη μικρή γωνιά.
