Από τις 17 Ιουλίου του περασμένου έτους ο Αστέρας Τρίπολης παίζει ποδόσφαιρο ασταμάτητα. Συνολικά 57 αγώνες σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη! Η ομάδα της Αρκαδίας, όμως, κατάφερε να κάνει το θαύμα της και να προκριθεί στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Και μάλιστα για δεύτερη σερί χρονιά με τον Καϋμενάκη και τον Μπάκο να απολαμβάνουν τους καρπούς που σπέρνουν από τη μέρα που ανέλαβαν την ομάδα.
Γίνεται κατανοητό ότι δεν είναι απλό αυτό που πέτυχαν ο Στάικος Βεργέτης και οι παίκτες του αν σκεφτεί κανείς πως κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά, όταν ο Αστέρας «κούτσαινε», υπήρχε αμφισβήτηση και αρκετά μεγάλη πίεση στον τεχνικό των «κιτρινομπλέ». Διότι ενώ το ρόστερ ήταν πολυπρόσωπο εκείνος επέμενε να χρησιμοποιεί τους ίδιους και τους ίδιους αγνοώντας το rotation. Τελικά, αυτά που του καταλόγιζαν πήγαν περίπατο και ο Αστέρας πλέον έχει τη δυνατότητα να κάνει καλύτερο και πιο προσεκτικό προγραμματισμό ούτως ώστε να έχει ευκολότερο -όσο γίνεται- έργο του χρόνου.
Στο στρατόπεδο του Ατρόμητου τα βάζουν με τον εαυτό τους, καθώς από δικά τους (και μόνο δικά τους) λάθη απέτυχαν να κατακτήσουν τη δεύτερη θέση που θα τους οδηγούσε στους ομίλους του Γιουρόπα, που κυνηγούν μετά μανίας και δεν τους… κάθεται. Το ματς που αποδείχθηκε καθοριστικό για τους Περιστεριώτες δεν ήταν άλλο από αυτό στην Τρίπολη από όπου έφυγαν με άδεια χέρια ενώ μπορούσαν να διεκδικήσουν κάτι παραπάνω. Το «μαλακιστήκαμε στα πλέι οφ» που είχε πει ο Νιόπλιας μετά τη νίκη επί του ΠΑΟΚ στην Τούμπα (1-0) αποτυπώνει ακριβώς αυτό που γράφουμε.
Δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι άδικη η κατάκτηση της 3ης θέσης. Χρόνος για μια μίνι προετοιμασία υπάρχει προκειμένου ο Ατρόμητος να μπει σε ευρωπαϊκούς ρυθμούς ωστόσο απαιτούνται μεταγραφικές προσθήκες για το επιπλέον βήμα, παρά το γεγονός ότι θα βρίσκεται στους ισχυρούς της κλήρωσης της 17ης Ιουλίου.
