Το πρόβλημα με το μέλλον είναι ότι μετατρέπεται σε παρόν

Και κατά πως φαίνεται, άλλοι ορίζουν το μέλλον (μας). Διαλύεται το σύστημα πολιτικής αναφοράς που γέννησε ελπίδες για μια αναγεννητική πορεία της χώρας.

«Όταν μαλώνουν οι σκύλοι, λύκοι τρων’ τα πρόβατα». Βάρκιζα και Τασκένδη ξαναρίχνουν τον ίσκιο τους από το παρελθόν στη σημερινή – κυβερνώσα – αριστερά. Δύσκολο φαίνεται να αποφευχθεί η ρήξη. Πάλι προ διλημματικής επιλογής: Με τον ηρωικό Αχιλλέα ή τον πολύτροπο Οδυσσέα;

Ο Αχιλλέας, φόβος και τρόμος για τους Τρώες, θύμωσε για τα «όμορφα μάτια» της Χρυσηίδας που του στέρησε ο βασιλιάς Αγαμέμνων. Το θυμό του τον πλήρωσαν οι Έλληνες με απώλειες και κινδύνεψαν να χάσουν τον πόλεμο. Επέστρεψε και σκότωσε τον Έκτορα. Έχασε, όμως, τη ζωή του από το βέλος του Πάρη.

Ο Οδυσσέας δεν ήταν ατρόμητος, αλλά, πολυμήχανος. Αυτός έβαλε τους Έλληνες μέσα στα τείχη της Τροίας με τον Δούρειο Ίππο. Αυτός κέρδισε τον πόλεμο. Περιπλανήθηκε και ταλαιπωρήθηκε για χρόνια, αλλά, επέστρεψε στη Ιθάκη!

Μου έρχονται στο νου δύο ρήσεις του Σουν Τζου, (Κινέζου στρατηγού του 5ου π.Χ. αιώνα): «Θα νικήσει αυτός που ξέρει πότε να πολεμήσει και πότε να μην πολεμήσει».

Και: «Όπως η ροή του νερού διαμορφώνεται από τη μορφολογία του εδάφους, έτσι και η ροή της νίκης διαμορφώνεται από τις ενέργειες του αντιπάλου». Το νερό «τρώει» το βράχο, επειδή παίρνει το σχήμα του.

Θα επιλέξω τον Οδυσσέα!

* Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός