Γυναίκα μποξέρ θέλει το xρυσό

Ενα έργο που συνδυάζει τη σκηνή με την πυγμαχία, τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα είναι το βραβευμένο «Bitch Boxer» της Σαρλότ Ζοζεφίν, που παίζεται στο Ιδρυμα Κακογιάννη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Οικονόμου, με ερμηνεύτρια την ΕλίναΡίζου.

Η συγγραφέας είχε ολοκληρώσει τις θεατρικές της σπουδές όταν συνειδητοποίησε ότι όλα τα έργα για γυναίκες είναι «fucking boring»… Μαθαίνει ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 μπαίνει για πρώτη φορά το μποξ γυναικών. Η απορία, πώς και δεν συγκαταλεγόταν η γυναικεία πυγμαχία στα ολυμπιακά αθλήματα, γίνεται πηγή έμπνευσης. Γράφει την ιστορία της Κλόε Τζάκσον, νεαρής μποξέρ από το Λέιστον του ανατολικού Λονδίνου που έβαλε στόχο το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2012. Ο προπονητής πατέρας της, σκληρός, απαιτητικός, μεθοδικός, την προετοιμάζει επί δέκα χρόνια για τη μεγάλη στιγμή. Κι όταν έρχεται είναι 21 ετών και πανέτοιμη να περπατήσει μέχρι το Στράτφορντ, δέκα λεπτά από το σπίτι της, για να αγωνιστεί.

Η Σαρλότ Ζοζεφίν πριν αρχίσει να γράφει έμαθε μποξ. Και τότε συνειδητοποίησε τη σχέση του ρινγκ με το θεατρικό σανίδι. Αγάπησε το μποξ, λάτρεψε τη Νικολά Ανταμς, πρώτη γυναίκα που πήρε χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς (Λονδίνο, 2012), άρχισε να αγωνίζεται επαγγελματικά κατακτώντας διακρίσεις. Σήμερα μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ πυγμαχίας, συγγραφής και ηθοποιίας.

Το «Bitch Boxer» παίχτηκε στο Λονδίνο με ερμηνεύτρια τη συγγραφέα για μια ολόκληρη sold out σεζόν. Τιμήθηκε με το Soho Young Writer’s Award και το Holden Street Theatres Award στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.

• Τι κέντρισε την Ελίνα Ρίζου;

Η ευθύτητα με την οποία διαχειρίζεται η ηρωίδα τις αντιφάσεις της καθώς και η τόλμη της συγγραφέα να σου επιτρέπει να καταλήγεις και μετά να αναιρείς την όποια γνώμη. Η Κλόε δεν κλειδώνει ποτέ σε κάποια ομάδα ψυχολογικών χαρακτηριστικών. Η αφήγησή της διακόπτεται θυελλωδώς από αναμνήσεις, πρόσωπα, γεγονότα που τη σημάδεψαν και που λειτουργούν πότε ως φωτεινοί φάροι και πότε ως τρομερά εμπόδια.

• Ο μονόλογος μιας νεαρής μποξέρ σκηνοθετημένος σαν αγώνας μποξ.

Με δυσκόλεψε στον βαθμό που με τάραξε θετικά. Η έλλειψη ορίων, σχεδόν δομική στο έργο, σε αναγκάζει να ανακαλύψεις ρευστές περιοχές σε μια φαινομενικά σφιχτά συγκροτημένη κατασκευή. Σε όλα τα επίπεδα: από τον τρόπο που εναλλάσσεται ο ρεαλιστικός χρόνος με την αναμνησιακή λειτουργία και το πώς το σώμα καλείται να στηρίξει ταυτόχρονα πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ψυχικές καταστάσεις, μέχρι το ότι όλες οι σκηνικές αποφάσεις προϋποθέτουν τελικά το ότι έχεις ήδη προβλέψει και την υπονόμευσή τους.

• Υπάρχει μια φεμινιστική διάσταση στο κείμενο;

Φυσικά, και ασχολείται με τη θέση ενός κοριτσιού σ’ ένα ανδροκρατούμενο άθλημα, αλλά η φεμινιστική διάσταση αφορά κυρίως την εσωτερική της διαδρομή: Τι χώρο αφήνει η ίδια στα κοριτσίστικα χαρακτηριστικά της, με ποιο τρόπο –παρά τη σκληρή προετοιμασία– οι ρωγμές της γίνονται σε καθοριστικές στιγμές εμφανείς. Ρωγμές που δεν προκύπτουν μόνο από το φύλο της.

• Χρειαστήκατε ειδική προετοιμασία; Και τι άφησε η… αθλητική εμπειρία;

Για ενάμιση μήνα προπονήθηκα από τον υπεύθυνο γυναικείας πυγμαχίας του Παναθηναϊκού Γιάννη Αϊδινιώτη και τον βοηθό του Μανώλη Σαρμάνη. Γνώριζα ότι ο κόσμος του boxing απαιτεί πειθαρχία, πείσμα, ισχυρούς στόχους, θυσίες. Μπαίνοντας όμως στον πραγματικό χώρο της άσκησης μου αποκαλύφθηκαν και αιτιακές σχέσεις που δεν υποψιαζόμουν. Για παράδειγμα, πόσο στενά συνδέεται η βασικά αμυντική στάση του κορμιού με τη γενικότερη κοσμοθεωρία του πυγμάχου, τόσο πολύ που καταλήγει να γίνεται κτήμα του επηρεάζοντας τον τρόπο που κινείται στον χώρο, άρα και τον τρόπο που σκέφτεται. Κι ένα σωρό άλλες τέτοιες συνεπαγωγές, αποκαλυπτικές τόσο για την παραμικρή έκφανση της καθημερινότητας του αθλητή όσο και για την ουσία στη φιλοσοφία ζωής του.

• Εχετε διανύσει ήδη μια σημαντική πορεία στο θέατρο.

Είχα την τύχη να συνεργαστώ με ανθρώπους που μοιραζόμαστε κοινή στάση απέναντι στη ζωή και στο «διάβασμα» των σχέσεων. Ανάμεσά τους ο αγαπημένος μου συνεργάτης, φίλος, αδερφός πια, Δημήτρης Καρατζάς. Μου έχει δώσει ένα μεγάλο απόθεμα αισιοδοξίας, που ελπίζω να μείνει στις αποσκευές μου, παρά τις κατά καιρούς κρίσεις των θεατρικών –και όχι μόνο– πραγμάτων.

INFO:

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Αίθουσα Black Box (Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ.: 210-3418579). Μετάφραση Δάφνη Οικονόμου. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη στις 21.30 μέχρι την 1η Ιουλίου.