Σήμερα αναμένεται, εκτός απροόπτου, η απόφαση του Συμβουλίου για την αποφυλάκιση των συγγενών κρατουμένων για την υπόθεση των «Πυρήνων της Φωτιάς», ενώ αύριο ολοκληρώνεται η διαβούλευση για το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης σχετικά με την κατάργηση των φυλακών Τύπου Γ’ και αναμένεται άμεσα να εισαχθεί στη Βουλή.
Μέχρι στιγμής, η απεργία πείνας των κρατουμένων συνεχίζεται, όπως και οι διακομιδές τους στα νοσοκομεία με έκδηλες τις επιπτώσεις στην υγεία τους. Το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει δώσει αυστηρότατες οδηγίες για την άμεση και σύμφωνα με τη δεοντολογία ιατρική φροντίδα όλων των απεργών πείνας, όπως επανέλαβε χθες στην «Εφ.Συν.» ο γενικός γραμματέας Αντιεγκληματικής και Σωφρονιστικής Πολιτικής, Π. Λάμπρου.
Παράλληλα, με επιστολή του από τις φυλακές Τίρυνθας ο κρατούμενος Γ.Ι., καταδικασμένος για κλοπή, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 3/3 σε συμπαράσταση στους άλλους απεργούς και από ό,τι φαίνεται στη συγκεκριμένη φυλακή δεν έχουν… φτάσει ακόμα οι οδηγίες του υπουργού για ιατρική φροντίδα, με συνέπεια ο κρατούμενος να δέχεται μεγάλη ψυχολογική πίεση.
Στο μεταξύ, μια πολύ δυσάρεστη είδηση επιβάρυνε χθες το ήδη φορτισμένο κλίμα στις φυλακές Δομοκού. Ενας 42χρονος κρατούμενος, πακιστανικής καταγωγής, αυτοκτόνησε στο κελί του κρεμασμένος από σεντόνι. Ο συγκεκριμένος κρατούμενος, που αντιμετώπιζε σοβαρό ψυχιατρικό πρόβλημα, είχε πριν από λίγες ημέρες χτυπήσει ηθελημένα σε σίδερο το κεφάλι του και είχε μεταφερθεί αμέσως στο Νοσοκομείο της Λαμίας. Εκεί οι γιατροί αποφάνθηκαν -άγνωστο γιατί- ότι δεν παρουσιάζει αυτοκτονικές τάσεις και τον έστειλαν πίσω στις φυλακές.
Τελικά αυτή η ιατρική γνωμάτευση διαψεύστηκε και ο κρατούμενος -που σημειωτέον κλείστηκε μετά το περιστατικό σε ατομικό κελί- τελικά αυτοκτόνησε. Εδώ χρειάζονται απαντήσεις και από το ιατρικό προσωπικό του συγκεκριμένου νοσοκομείου, όπου -όπως ενημέρωσαν και οι επισκέπτες των απεργών πείνας- διαθέτει για τους νοσηλευόμενους κρατούμενους χώρο, ο οποίος προσομοιάζει με αποθήκη και όχι με νοσοκομειακό θάλαμο.
Η ασφάλεια της υγείας και της ζωής των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές είναι ζήτημα του κράτους και των μηχανισμών του και δεν είναι δυνατό να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση με τους ανθρώπους να οδηγούνται σε τέτοιες ακραίες επιλογές, χωρίς κανείς να τους προστατεύει, όποιο αδίκημα κι αν έχουν κάνει.
