Στο ΣτΕ η μεταφερεται η «μάχη» των Καλαμαριωτών για τα στρατόπεδα Κόδρα και Νταλίπη. Με προσφυγή που κατέθεσαν στρέφονται κατά του αναθεωρημένου Πολεοδομικού Σχεδίου που υπέγραψε η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, καθώς φαίνεται για να δημιουργήσει τετελεσμένα, αφού δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ μόλις 10 ημέρες πριν τις πρόσφατες εθνικές εκλογές.
Υπό αυτές τις συνθήκες στις 16 Σεπτεμβρίου, ενώπιον του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα δοθεί η «μάχη» 19 πολιτών (δημοτικών συμβούλων, συνδικαλιστών, ελεύθερων επαγγελματικών, ανέργων κλπ) και ενός τοπικού συλλόγου της Καλαμαριάς κατά του Ελληνικού Δημοσίου (Υπ. Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας), προκειμένου να κηρυχθεί αντισυνταγματικός ο «εναγκαλισμός» των χώρων του πρώην στρατοπέδου Κόδρα και του στρατοπέδου Νταλίπη από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ο «παραγκωνισμός» των πολεοδομικών και των προορισμένων για την προστασία του περιβάλλοντος αρχών. Στόχος, να διατηρηθεί ο χαρακτήρας του Κόδρα ως «άλσους-πάρκου» και να μην επιτραπεί η πολεοδόμηση μέσα στο Νταλίπη.
Η προσφυγή στρέφεται κατά της υπ’ αριθμό 59.280 απόφασης έγκρισης της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΠΜΕ) και αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ) του Δήμου Καλαμαριάς της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης (Τεύχος Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων και Πολεοδομικών Θεμάτων, αρ. φύλλου 3/ 15.1.2015) ως προς τρια σημεία του Πολεοδομικού, που αφορούν στις περιοχές των πρώην στρατοπέδων.
«Είναι ανεπίτρεπτη η “de facto” αναίρεση της λειτουργίας των χώρων πρασίνου με την πρόβλεψη εντός αυτών άλλων χρήσεων και λειτουργιών, επιτρεπομένων μόνον χρήσεων και κτιρίων τέτοιου χαρακτήρος που να υποβοηθούν την απόλαυση του πρασίνου από το κοινό», αναφέρουν οι Καλαμαριώτες στην προσφυγή τους, ενώ σε άλλο σημείο τονίζουν προς το ΣτΕ ότι:
«Η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της προστασίας του περιβάλλοντος και της αρχής της βιωσιμότητας (“βιώσιμης πόλης”), που απορρέουν από την διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού η στάθμη της προστασίας του περιβάλλοντος και των εγγυήσεων που οφείλει να παρέχει ο νομοθετης δεν επιτρέπεται να μειωθεί».
