Επικυρώθηκε και από τον Άρειο Πάγο η ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή που έχει επιβληθεί σε ιδιοκτήτρια σκύλου ράτσας Λαμπραντόρ, επειδή ο σκύλος της δάγκωσε ένα τρίχρονο παιδάκι και τη μητέρα του που πήγε να το σώσει.
Η καταδικασθείσα είχε αφήσει στην αυλή του εξοχικού της στην Αττική τον σκύλο της, ενώ η μονοκατοικία γειτνίαζε με το σπίτι που έμενε η οικογένεια του 3χρονου παιδιού.
Την επίμαχη μέρα, ο ανήλικος έπαιζε μαζί με άλλα παιδιά στο δρόμο που είναι μπροστά από την αυλή που βρισκόταν το Λαμπραντόρ, και το αγοράκι πέρασε κοντά από τα κάγκελα του σπιτιού με το σκύλο. Αμέσως, το Λαμπραντόρ επιτέθηκε στο παιδί μέσα από τα κάγκελα της αυλής, το δάγκωσε και το τράβηξε μέσα στην αυλή από τα διάκενα που υπήρχαν στα κάγκελα. Με το που τράβηξε ο σκύλος τον 3χρόνο μέσα στην αυλή, άρχισε να τον δαγκώνει. Η μητέρα του παιδιού άκουσε τα ουρλιαχτά του και το γάβγισμα του σκύλου και έτρεξε να το βοηθήσει. Μπήκε μέσα στην αυλή, αλλά ο σκύλος επιτέθηκε και σ` αυτήν και άρχισε να τη δαγκώνει σε διάφορα σημεία του σώματός της.
Μητέρα και παιδί υπέστησαν από τα δαγκώματα του σκύλου σοβαρούς τραυματισμούς, στα χέρια και στα πόδια. Η ιδιοκτήτρια του σκύλου, σύμφωνα με τη Δικαιοσύνη, ήταν υπαίτια για μια σειρά από παραλήψεις, όπως ότι δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην είναι δυνατόν το Λαμπραντόρ να επιτεθεί σε ανθρώπους που περνούσαν έξω από την εξοχική οικία της, δεν φρόντισε να δέσει σωστά το σκύλο μέσα στην αυλή, δεν του τοποθέτησε φίμωτρο κ.λ.π. Η ιδιοκτήτρια του σκύλου κηρύχθηκε ένοχη για σωματική βλάβη από αμέλεια κατά συρροή, σε βάρος του ανήλικου και της μητέρας του και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 12 μηνών με αναστολή.
Οι αρεοπαγίτες απέρριψαν την αναίρεσή της ως αβάσιμη, καθώς η απόφαση του Πλημμελειοδικείου Αθηνών έχει την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια κατά συρροή.
