Σε δύο βάρκες το Ποτάμι

Θα είχε πλάκα, αν δεν ήταν επικίνδυνη, η τακτική του Σταύρου Θεοδωράκη να προτείνει μέτρα που έχει ήδη εξαγγείλει η κυβέρνηση και επιπλέον να τα συνδυάζει με μέτρα μιας διαμετρικά αντίθετης αντίληψης, έτσι που, λίγο να ξύσεις την επιφάνεια, καταλαβαίνεις πως πρόκειται για μια βαθιά συντηρητική, αντιδραστική πολιτική που επιχειρείται να περάσει σαν δήθεν ορθολογική και υπέρ των δικαιωμάτων. 

Είπε, για παράδειγμα, από τη Μυτιλήνη πως δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε «ξενοφοβική αντίδραση» το προσφυγικό κύμα και αμέσως μετά ζήτησε να ενισχυθεί η FRONTEX σαν «δύναμη φύλαξης και αποτροπής». 

Μα «αποτροπή προσφύγων» δε νοείται στο διεθνές δίκαιο, όπως λέει συνεχώς η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Αφενός γιατί τα κράτη έχουν υποχρέωση να εξασφαλίζουν σε όσους προέρχονται από εμπόλεμες περιοχές πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου. Αφετέρου, διότι αποτροπή στη θάλασσα σημαίνει κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. 

Γι’ αυτό και ο διεθνής οργανισμός ζητά από τα κράτη να δίνουν προτεραιότητα στην ανθρώπινη ζωή αντί για τη φύλαξη των συνόρων. Μ’άλλα λόγια, μη ξενοφοβική πολιτική με ξενοφοβικές προτάσεις δεν γίνεται, όσο και να προσπαθεί το Ποτάμι να συνδυάσει τα ασυνδύαστα.