Σόου, ολίγη… πολιτική και μπόλικη τηλεθέαση

Είναι ίσως το πλέον αποδοτικό προϊόν της ευρωπαϊκής οπτικοακουστικής βιομηχανίας.

Διαθέτει σημαντικό κομμάτι από φαν και αποφέρει πάντα μεγάλα έσοδα.

Κάθε χρονιά απασχολούνται σε περισσότερες από 40 χώρες μεγάλες ομάδες εργαζομένων.

Η χώρα που διοργανώνει τον διαγωνισμό έχει τη μεγαλύτερη δυνατή διαφήμιση στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης (prime time zone) όλων αυτών των χωρών.

Ο λόγος βέβαια για τη Eurovision, που μπορεί να εξηντάρισε αλλά παραμένει… περιζήτητη.

Ενας διαγωνισμός τραγουδιού, ένα… πρότζεκτ που ακόμα και όσοι αρέσκονται να ασκούν σκληρή κριτική, συνήθως φροντίζουν να αφήσουν ελεύθερο το συγκεκριμένο Σάββατο για να το παρακολουθήσουν.

Παρέα με φίλους, πίτσες, μπίρες και μπόλικη διάθεση για πλάκα…

Δεν είναι τυχαίο ότι ο διαγωνισμός ξεκίνησε το 1956 ως μια βραδιά με ένα μεγάλο τελικό και συμμετοχή επτά χωρών: Ολλανδία, Ελβετία, Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Ιταλία (οι έξι με δύο τραγούδια και η Ελβετία με ένα) για να μετεξελιχθεί λόγω και πληθώρας συμμετοχών (από το 2004) στη σημερινή μορφή με δύο ημιτελικούς και τον μεγάλο τελικό, όπου φέτος συμμετείχαν 27 χώρες, οι περισσότερες από κάθε άλλη χρονιά.

Η Ελλάδα άρχισε να συμμετέχει από το 1974 («Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου») και μέχρι σήμερα για διάφορους λόγους δεν έχει συμμετάσχει έξι χρονιές (1975, 1982, 1984, 1986, 1999 και 2000).

Συνολικά ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision (ιδιαίτερα ο τελικός) σημειώνει ιδιαίτερα υψηλές τηλεθεάσεις, καθώς έχει υπολογιστεί ότι μπροστά στους δέκτες τους καθηλώνονται από 200 έως και 600 εκατ. τηλεθεατές.

Στη χώρα μας τα τελευταία 15 χρόνια η Eurovision σημειώνει ιδιαίτερα υψηλές τηλεθεάσεις σύμφωνα με τις μετρήσεις της Nielsen.

Τη δεκαετία του 2000 δεν ξεκινήσαμε καλά αλλά στη συνέχεια τα «μηχανάκια» των μετρήσεων πήραν «φωτιά».

Το 2000 δεν συμμετείχαμε -με επίσημη αιτιολογία την έλλειψη χρημάτων- με αποτέλεσμα η τηλεθέαση της Eurovision να φτάσει με το ζόρι το 2,6% και το τηλεμερίδιο στο 9,8%! Δηλαδή μόλις περίπου 10 στους 100 που είχαν ανοιχτούς τους τηλεοπτικούς τους δέκτες εκείνη την ώρα παρακολουθούσαν τον διαγωνισμό.

Την επόμενη χρονιά όμως η τηλεθέαση υπερτριπλασιάζεται με τη συμμετοχή των «Antique» (Ελενα Παπαρίζου και Νίκος Παναγιωτίδης) με το «Die for you» (Νίκος Τερζής και Αντώνης Παππάς).

Θα πάρουν μάλιστα την τρίτη θέση (147 βαθμούς) και από τότε θα αρχίσει μια… ανοδική πορεία.

Οχι μόνο για την τηλεθέαση, καθώς η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή (με υπουργό Επικρατείας, αρμόδιο για τα ΜΜΕ τον Θόδωρο Ρουσόπουλο) επιχείρησε να τη χρησιμοποιήσει και πολιτικά.

Το 2005-2006 συμπεριέλαβε την επιτυχία της Ελενας Παπαρίζου στη Eurovision στα επιτεύγματα της κυβέρνησης. Τέλος πάντων…

Το 2005 η Ελενα Παπαρίζου με το «My number one» (Χρήστος Δάντης, Ναταλία Γερμανού) κερδίζει για πρώτη φορά για την Ελλάδα τη Eurovision.

H τηλεθέαση εκτοξεύεται στο 34,6% με το τηλεμερίδιο στο 82,3%, κάτι που σημαίνει ότι κάτι παραπάνω από οκτώ στους 10 που είχαν ανοιχτές τις τηλεοράσεις τους έβλεπαν τον διαγωνισμό. Ο οποίος την επόμενη χρονιά (2006) γίνεται στη χώρα μας, μας εκπροσωπεί η Αννα Βίσση με το «Everything» (Νίκος Καρβέλας, Αννα Βίση) και η τηλεθέαση θα πάει ακόμα ψηλότερα 35,2% (με τηλεμερίδιο 82,6%).

Το βραβείο ήταν να δώσει ο υπουργός Επικρατείας Θ. Ρουσόπουλος, ο οποίος όμως… εξαφανίστηκε καθώς τον διαγωνισμό κέρδισαν τα «τέρατα», οι «Lordi» από τη Φινλανδία και το «Hard Rock Hallelujah»…

Η μεγαλύτερη όμως τηλεθέαση θα σημειωθεί το 2009 με τη δεύτερη συμμετοχή στον διαγωνισμό του Σάκη Ρουβά και το «This is our night» (Δημήτρης Κοντόπουλος, Craig Porteils και Cameron Giles-Webb).

Θα βρεθεί έβδομος (120 βαθμοί) αλλά η τηλεθέαση θα φτάσει το 35,9% με το τηλεμερίδιο στο 78,9%.

Σε παρόμοιο επίπεδο ήταν οι μετρήσεις και την προηγούμενη χρονιά με την Καλομοίρα και το «Μy secret combination» (Κωνσταντίνος Παντζής, Ποσειδώνας Γιαννόπουλος).

Από το 2010 και μετά αρχίζει… καθίζηση στα ποσοστά τηλεθέασης, τα οποία βεβαίως παραμένουν υψηλά. Αυτό συνεχίστηκε και φέτος, με τη Nielsen να καταγράφει τηλεθέαση κατά μέσον όρο 19,7% και τηλεμερίδιο 54,2%.

Κάτι που σημαίνει ότι κάτι παραπάνω από πέντε στους 10 που είχαν ανοιχτούς τους δέκτες τους εκείνη την ώρα παρακολουθούσαν τη Eurovision της Αυστρίας που του χρόνου θα μετακομίσει στη Σουηδία.