Σε 32 Πολιτείες των ΗΠΑ, στο «λίκνο» της φιλελεύθερης δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (για λίγους), εξακολουθεί να εφαρμόζεται η θανατική ποινή.

Πέντε τρόποι θανάτωσης βρίσκονται ακόμα σε ισχύ: εκτελεστικό απόσπασμα διά πυροβολισμού, θάλαμος αερίων, κρεμάλα, ηλεκτρική καρέκλα, θανατηφόρα ένεση.

Η τελευταία είναι και η πιο διαδεδομένη μέθοδος, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν συμβεί πολλές «αστοχίες», με αποτέλεσμα κάποιοι μελλοθάνατοι να υποβάλλονται, εν αναμονή του θανάτου τους, δεμένοι και ανήμποροι, σε φρικτά βασανιστήρια μέχρι να επέλθει το μοιραίο, που μπορεί να καθυστερήσει για ώρες. Διάφορες Πολιτείες επανεξετάζουν τις διαδικασίες με στόχο να επιτύχουν ταχύτερη εξολόθρευση των θυμάτων τους.

Μόνο ντροπή μπορεί να νιώθει κανείς για την εκδικητικότητα και τη βαρβαρότητα ενός δικαιικού συστήματος που (υποτίθεται πως) υπηρετεί τις αξίες του Διαφωτισμού, ενώ τις κουρελιάζει μέσα και έξω από τη χώρα. Την ίδια ντροπή που ένιωθε ο πολιτισμός στο σκίτσο του Winsor McCay πριν από έναν αιώνα.