Η φτώχεια φέρνει πόλεμο

Πριν από λίγο καιρό συναντήθηκαν ο Μελισσανίδης, ο Σαββίδης κι ο Αλαφούζος με σκοπό να σχεδιάσουν την έξοδο του ελληνικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος από το σημερινό καθεστώς και να περάσουν σ’ ένα άλλο, που θα βάζει και τους τρεις ισότιμα στο παιχνίδι διεκδίκησης του πρωταθλήματος που το μονοπωλεί τα τελευταία χρόνια ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη.

Σαν πρώτη ενέργεια που έβγαλαν τότε προς τα έξω ήταν η απόφασή τους να μην μπουν να παίξουν στο επόμενο πρωτάθλημα, αν δεν άλλαζε η διοίκηση της ΕΠΟ και δεν ερχόταν στη θέση της μια νέα κατάσταση που θα μπορούσε να εγγυηθεί ίσους όρους διεξαγωγής για «όλες» τις ομάδες – ειδικότερα φυσικά για τις μεγάλες.

Το πράγμα σταμάτησε εκεί. Δεν ξανακούστηκε από τότε κάποια ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Μόνο που πριν από λίγες μέρες έγινε γνωστή, σαν πρώτη ενέργεια, η πρόθεση να σπάσουν μονομερώς τη συμφωνία τους με τη Nova ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ, με τη σύμφωνη γνώμη της ΑΕΚ, η οποία «έρχεται» και θέλει να παίξει πρώτο ρόλο στα πράγματα από την περίοδο 2015-16.

Μάλιστα, δύο φορές ώς τώρα ο Αλαφούζος δεν πήγε στις συσκέψεις όπου η Λίγκα θα συζητούσε τους τρόπους και τις δυνατότητες επέκτασης της συμφωνίας κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων μετάδοσης των αγώνων του πρωταθλήματος για την περίοδο 2017-2019.

Την ίδια στιγμή, ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός αρνήθηκαν να υπογράψουν ένα έγγραφο με το οποίο η Super League έβαζε θέμα ασυμβίβαστου στην ταυτόχρονη παρουσία του Δημήτρη Μελισσανίδη στην ΑΕΚ και στον ΟΠΑΠ. Από τη στιγμή που ο «Τίγρης» δεν φαίνεται πουθενά στην ΠΑΕ που ο ίδιος δημιούργησε, θεώρησαν ότι δεν μπαίνει θέμα συζήτησης και δεν υπέγραψαν τη σχετική καταγγελία. Με τον τρόπο αυτό πάγωσε και η όποια διαπραγμάτευση θα μπορούσε να ξεκινήσει για χορηγίες της επόμενης ποδοσφαιρικής σεζόν με τον Οργανισμό.

Ο ΟΠΑΠ, σαν ένα είδος απάντησης, αφήνει πλέον να διαρρεύσει πως δεν τον ενδιαφέρει να ρίξει λεφτά σε ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα.

Κρίνει δηλαδή ότι δεν συμφέρει να ασχοληθεί με μια τέτοια απαξιωμένη στα μάτια του κόσμου διοργάνωση από τη στιγμή που δεν αλλάζει κάτι, προφανώς προς την κατεύθυνση που ζητούν ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ.

Κάτι τέτοιο βέβαια θα σημάνει αυτόματα μείωση σημαντικών εσόδων για τις μικρές κυρίως ΠΑΕ, οι οποίες θα πρέπει να αναζητήσουν άλλους χορηγούς για να μπορέσουν να καλύψουν τη μαύρη τρύπα που θα δημιουργηθεί στον προγραμματισμό τους έτσι και χάσουν τα λεφτά από τη διαφήμιση του «Πάμε Στοίχημα», του «Λόττο» και του «Τζόκερ» στις φανέλες τους.

Βέβαια, η απόφαση του Οργανισμού δεν είναι οριστική. Υπάρχουν σκέψεις να χρηματοδοτηθούν μεμονωμένες ΠΑΕ που θα θεωρούνται πιο αξιόπιστες, άρα περισσότερο εμπορικές από τις άλλες. Ή να δοθούν τα χρήματα προς περισσότερο στοχευμένες κατευθύνσεις, σε μορφή «κοινωνικών παροχών» που κρίνεται ότι θα έχουν μεγαλύτερο ανταποδοτικό αποτέλεσμα. Ομως, όλα αυτά αποτελούν προς το παρόν σκέψεις…

Από την άλλη, καμιά άλλη στοιχηματική εταιρεία δεν είναι σε θέση να δώσει, ειδικότερα στις μικρές ομάδες, τα χρήματα που παίρνουν-έπαιρναν από τον ΟΠΑΠ.

Το παιχνίδι μόλις τώρα ξεκινάει…

Το μέλλον της λιτότητας

Εκείνο που προσπαθούν να καταλάβουν για να προσαρμοστούν οι πρόεδροι-ιδιοκτήτες των περισσότερων ομάδων της Λίγκας που έχουν μάθει να ζουν με λεφτά αέρα-πατέρα τόσα χρόνια είναι αυτό που θα τους περιμένει από την επόμενη σεζόν και θα ολοκληρωθεί του παραχρόνου.

Κατ’ αρχάς έχουν πάρει είδηση ότι από τη νέα περίοδο τα λεφτά του ΟΠΑΠ θα είναι ακόμη λιγότερα και επιλεκτικά μοιρασμένα.

Κι ακόμη, αρχίζουν και προβληματίζονται για το τι θα γίνει, καθώς ξέρουν πως από τη μεθεπόμενη ποδοσφαιρική περίοδο, όταν θα λήξει και το συμβόλαιο με τη Nova, θα ψάχνουν λεφτά με το κιάλι, καθώς όσα δοθούν από οποιοδήποτε κανάλι θα είναι με νέα, πολύ πιο φτωχή συμφωνία, για ματς ενός πρωταθλήματος στο οποίο δεν πατάει πλέον άνθρωπος.

Το τρίτο και φαρμακερό έχει να κάνει με τα εκατομμύρια της Ευρώπης, καθώς ούτε ο πρωταθλητής πλέον, ούτε ο κυπελλούχος Ελλάδας, ούτε κανένας δεν θα μπορεί να παίξει κατευθείαν στους ομίλους του Champions League και του Europa από τη σεζόν 2016-17. Θα ξεκινούν από τα προκριματικά του Αυγούστου με όλους τους κινδύνους που θα υπάρχουν να αποκλειστούν με το καλημέρα.

Ετσι, για να πάρουμε μια εικόνα της νέας πραγματικότητας που σιγά σιγά διαμορφώνεται γύρω από τις ΠΑΕ, που αποδεικνύονται προς το παρόν ανίκανες να αντιμετωπίσουν την κρίση επιβίωσης που πλησιάζει και τις απειλεί.

Στροφή στην… ελληνική πραγματικότητα

Η νέα τάση των μεγάλων ομάδων μας να πάρουν «ό,τι καλύτερο υπάρχει στην ελληνική αγορά», η οποία κινείται σε ένα από τα χειρότερα σε ποιότητα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, δείχνει και τον προσανατολισμό που εκδηλώνεται σιγά σιγά για φτηνές λύσεις που… «μπορεί και να βγουν»! Μάλιστα, πλασάρονται από τα επικοινωνιακά επιτελεία των ΠΑΕ σαν… μεγάλες κινήσεις και με προοπτική!

Για παράδειγμα, μπορεί ο Ολυμπιακός να ονειρεύεται και να εξαγγέλλει τους «νέους Ρομπίνιο και Ετό», αλλά στην πραγματικότητα κυνηγάει Ελληνες και ξένους από τους μικρούς του δικού μας πρωταθλήματος. Προσπαθεί δηλαδή με παίκτες τύπου Γούτα ή Μπεν να μπαλώσει την κατάσταση και να μη βγάλει πολλά από το ταμείο του, ελπίζοντας να βρει τον «νέο Μανωλά». Αυτός είναι και ο λόγος που ο Περέιρα ταξιδεύει συχνά-πυκνά για να παρακολουθήσει παίκτες που διακρίνονται στον Παναιτωλικό και αλλού.

Το ίδιο και ο ΠΑΟΚ με τη στροφή που επιχειρεί στους «νέους και φιλόδοξους», δείχνοντας πως κι αυτός, παρά τη ρευστότητα που διαθέτει, δεν θα προχωρήσει σε ακριβές κινήσεις.

Η ΑΕΚ που «έρχεται» δείχνει επίσης έτοιμη να περπατήσει στον ίδιο δρόμο, καθώς ξέρει πως δεν θα βρει τα ίδια έσοδα με την επιστροφή της, οπότε θα ποντάρει στη δίψα των οπαδών της να ξαναδούν την ομάδα τους στα «σαλόνια» χωρίς να έχουν υπερβολικές απαιτήσεις.

Οσο για τον Παναθηναϊκό, εκεί έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει σάλιο. Ο Καλτσάς θεωρείται «τεφαρίκι». Και οι όποιες επιλογές «ενδεκαδάτων» φαίνεται ότι θα είναι ίδιες ή χειρότερες από τις τωρινές. Απόδειξη ότι ανανεώνει συνεχώς συμβόλαια όσων υπάρχουν και έχουν δείξει πως δεν είναι για παραπάνω, ενώ καμία καλύτερη ομάδα δεν πρόκειται να τους διεκδικήσει, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό. Το παράδειγμα με τον Σίλντενφελντ που έχει φαγωθεί από πέρυσι να φύγει και δεν βρίσκει τίποτα είναι το πιο χαρακτηριστικό. Αυτή είναι η κατάσταση…