Τον βολικό, ακροδεξιάς έμπνευσης μύθο του «οικονομικού θαύματος» της χούντας καταρρίπτει με ενδιαφέροντα στοιχεία το βιβλίο «Λαμόγια στο χακί» του δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου, που παρουσιάστηκε την Τρίτη, ημέρα της θλιβερής επετείου του πραξικοπήματος. Για το βιβλίο, που συνιστά μια σημαντική ερευνητική δουλειά, μίλησαν η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Μανιός και ο δημοσιογράφος της «Εφ.Συν» Τάσος Κωστόπουλος, με τον Κώστα Αρβανίτη να εκτελεί χρέη συντονιστή. Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Τσιρώνης.
«Εχουμε δει τα λαμόγια σε πάρα πολλά χρώματα και τώρα τα βλέπουμε και στο χακί. Πολλά από τα στοιχεία που έχει συλλέξει ο Δ. Ελευθεράτος δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό. Ο μύθος περί τιμιότητας της χούντας καταρρίπτεται καθώς βλέπουμε τη διαφθορά σε πολλά επίπεδα», τόνισε μεταξύ άλλων η Λίνα Νικολακοπούλου.
«Πολλαπλή αξία»
Ο Νίκος Μανιός, που ως φοιτητής είχε διωχθεί για την αντιδικτατορική του δράση, μίλησε για ένα βιβλίο με πολλαπλή αξία: «Διαβάζοντάς το ο απλός αναγνώστης χωρίς πολλές οικονομικές γνώσεις μπορεί να καταλάβει ότι οι χουντικοί δεν είχαν καθόλου καθαρά χέρια. Εκλεβαν δημόσιο χρήμα, με το οποίο χτίστηκαν τζάκια, και ήταν δουλοπρεπείς μπροστά στο Κεφάλαιο. Για παράδειγμα, μόλις ο Παπαδόπουλος έγινε πρωθυπουργός διπλασίασε τον μισθό του και έκανε σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς των υπουργών».
Για την κάλυψη ενός αξιοσημείωτου κενού της ελληνικής βιβλιογραφίας έκανε λόγο ο Τάσος Κωστόπουλος, που προσέθεσε ότι τα τελευταία χρόνια λόγω της μνημονιακής πολιτικής απελευθερώθηκε μια υπόγεια νοσταλγία μερίδας πολιτών προς το χουντικό καθεστώς και νομιμοποιήθηκε πολιτικά η Ακροδεξιά. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη διαφθορά των απριλιανών πραξικοπηματιών με αυξήσεις στους μισθούς τους, λεόντειες συμβάσεις του Δημοσίου με ξένες εταιρείες, αναθέσεις έργων σε συγγενείς τους κ.ά. «Στην πραγματικότητα, στην περίοδο της χούντας απλώς συνεχίστηκε η ανάπτυξη των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων με χαμηλότερους ρυθμούς, ενώ μόνον οι ελευθερίες και οι λαϊκοί αγώνες της Μεταπολίτευσης έφεραν καλυτέρευση στα εισοδήματα και τις συνθήκες διαβίωσης των εργατικών οικογενειών», προσέθεσε.
Από την πλευρά του, ο συγγραφέας μίλησε -μεταξύ άλλων- για μνημονιακούς νόμους που του θύμισαν νομοθετήματα της χούντας, την εκτεταμένη διαφθορά και τα θαλασσοδάνεια που χορηγήθηκαν τότε και τη μείωση της απασχόλησης στην ύπαιθρο που επέτεινε την αστυφιλία, επισημαίνοντας ότι δεν είχε καμία καλή πτυχή η συγκεκριμένη περίοδος, όπως άρχισε να διαδίδεται μεταγενέστερα.
