Το φιάσκο στη Βέροια έχει όνομα κι επώνυμο

«Θέλαμε να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό, με νέα παιδιά, εν όψει πλέι οφ» δήλωσε ο Γιάννης Αναστασίου μετά τη θλιβερή εικόνα που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός στη Βέροια και που θα τη… ζήλευε ακόμα και μια ομάδα Γ’ Εθνικής. Και το ερώτημα που δημιουργείται στους φίλους του ιστορικού συλλόγου, τουλάχιστον σε εμάς τους πιο παλιούς, είναι αν έχει κανείς το δικαίωμα να εκθέτει τόσο πολύ μια ομάδα που προκαλεί σεβασμό σε φίλους και αντιπάλους όχι μόνο για το ένδοξο παρελθόν της, αλλά και για το ιστορικό της χρέος να μείνει ανταγωνιστική και με τις ίδιες πάντοτε υψηλές απαιτήσεις, ανάλογες με την έως τώρα προσφορά της στο ελληνικό ποδόσφαιρο, που δεν διέρχεται και τις καλύτερες ημέρες του και ασφαλώς χρειάζεται τη στήριξη των δυνάμεων εκείνων που στο παρελθόν τού έχουν χαρίσει πολύ μεγάλες στιγμές.

Ο τωρινός Παναθηναϊκός, αφού ξεπέρασε μύριες όσες αντιξοότητες και ξαναστάθηκε στα πόδια του, είναι οπωσδήποτε έργο του Αναστασίου και των συνεργατών του. Κι επειδή αναφέρομαι μόνο στο καθαρά αγωνιστικό μέρος, μια και όλα τ’ άλλα είναι της αρμοδιότητας της διοίκησής του και όχι του προπονητή του, πιστεύω ότι η νέα ομάδα του «τριφυλλιού» πέρασε πλέον όλες τις «παιδικές αρρώστιες» και με την… ενηλικίωσή της ανέβασε και πάλι τον πήχη στα κανονικά, για τις απαιτήσεις των οπαδών της, επίπεδα και δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές τέτοιες ποδοσφαιρικές καρικατούρες…

Ο Αναστασίου, όπως είχα ξαναγράψει από τις φιλόξενες στήλες της «Εφ.Συν.», αποδείχτηκε ένας πολύ καλός προπονητής μέχρι την Παρασκευή, αλλά το Σαββατοκύριακο υστερεί πολλές φορές στο κοουτσάρισμα και πελαγώνει αν κάτι τού πάει στραβά. Στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι είναι καλός καπετάνιος και στις «φουρτούνες» κι έτοιμος να οδηγήσει σε ασφαλές λιμάνι μια ομάδα με τόσο βαρύ φορτίο αγχώνεται, χάνει την αυτοσυγκέντρωσή του και δεν αποφεύγει τα λάθη.

Εγραψαν και είπαν κάποιοι νεότεροι συνάδελφοι για να αποδώσουν την εικόνα που παρουσίασε ο ΠΑΟ στη Βέροια ότι αυτή έδειχνε να προβληματίζει τον Αναστασίου, για να προσθέσουμε τώρα εμείς οι πιο παλιοί και… μπαρουτοκαπνισμένοι ότι το ίδιο προβληματικές για τον πολύ τον κόσμο υπήρξαν οι επιλογές και οι κινήσεις του προπονητή του ΠΑΟ που έβγαλαν αυτήν την εικόνα.

Δεν πρόκειται να κάνω αναφορά στις αρετές άλλων ικανών προπονητών που έχουν περάσει από τον «πράσινο» πάγκο, γιατί τότε θα έπρεπε να γράψω ολόκληρο βιβλίο… Δεν θ’ αποφύγω όμως και τον πειρασμό να αναφερθώ σε κάποια σοβαρά λάθη του Ελληνα τεχνικού εξ αιτίας των οποίων βγήκε αυτή η «θολή» εικόνα για την ομάδα του στη Βέροια.

■ Κατ’ αρχήν οι δοκιμές κάποιων παικτών από το «ψυγείο» δεν πρέπει να γίνονται όλες μαζί, από τη στιγμή που επρόκειτο για αγώνα πρωταθλήματος κι όχι φιλικό χωρίς βαθμολογικές συνέπειες. Πολύ περισσότερο που έλειπαν τα «κλειδιά» της ομάδας, όπως ο Μπεργκ και ο Ζέκα.

■ Με παίκτες προερχόμενους από πολύμηνη απουσία και χωρίς ουσιαστικά ανασταλτικό μέσο, το κέντρο του ΠΑΟ έμοιαζε στη Βέροια με… αφύλακτη διάβαση απ’ όπου οι γηπεδούχοι βρήκαν την ευκαιρία να επιτίθενται κατά κύματα και να φτάνουν ανενόχλητοι απέναντι στην ανοχύρωτη αμυντική γραμμή του «τριφυλλιού». Δεν είναι άσχετο το γεγονός με το ότι χρεώθηκαν με κίτρινες κάρτες από το πρώτο 15λεπτο οι δύο κεντρικοί Ταβλαρίδης και Σίλντελφεντ.

■ Είναι απορίας άξιον πώς ο Αναστασίου δεν έχει λάβει σοβαρά υπόψη του την «τρύπα» στο δεξί άκρο της άμυνας και επιμένει στη λύση Τριανταφυλλόπουλου, που είναι εντελώς ασύμβατη με τα προσόντα του, τα οποία μόνο στο κέντρο της άμυνας ταιριάζουν. Αγωνιζόμενος στο πλάι ο νεαρός αμυντικός είναι σαν να βλέπαμε τον Γιάννη Καλιντζάκη να παίζει έξω αριστερά…

■ Και εν τοιαύτη περιπτώσει γιατί αποκτήθηκε το καλοκαίρι ο Μπούρμπος και τον Γενάρη επανέκαμψε ο Μαρινάκης; Κι επειδή λογικά πρόκειται για επιλογές του προπονητή, έχει σκεφτεί πόσο κόστισαν στον ίδιο και τον Παναθηναϊκό από την αρχή της σεζόν αυτές οι επιλογές και πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν είχε αποκλείσει τη Σταντάρ Λιέγης (μια ομάδα στα μέτρα του) κι είχε μερικούς ακόμη βαθμούς στο πρωτάθλημα;

■ Με ποιο σκεπτικό άραγε ο Καρέλης αποτελεί την πρώτη αλλαγή του Αναστασίου ενώ είναι ο δεύτερος σκόρερ του ΠΑΟ και μένει μόνος στην επίθεση να παλεύει με τα θηρία ο Μπεργκ (όπως έγινε στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο) και ο Πέτριτς, που δεν μπόρεσε να πάρει ούτε αναπνοή από τον Οσταϊτς στη Βέροια;

Με όλες τις ανωτέρω επισημάνσεις δεν έχουμε πρόθεση να αμφισβητήσουμε τη συμβολή του Αναστασίου στο ότι ο Παναθηναϊκός ξαναστάθηκε στα πόδια του, αλλά να τονίσουμε πόσο εύκολο είναι να ξανακατρακυλήσει στη μετριότητα αν πρώτα απ’ όλα ο τεχνικός του δεν συνειδητοποιήσει ότι τώρα πλέον υπάρχουν άλλες απαιτήσεις και νέες προκλήσεις για να κάνει και ο ίδιος και η ομάδα του το βήμα παραπάνω.

Αλίμονο εάν δεν θεωρηθεί από τους «πράσινους» πισωγύρισμα το φιάσκο της Βέροιας και παράδειγμα προς αποφυγήν, γιατί τότε θα αποτελέσει ένα σπουδαίο άλλοθι για τους Δασκαλόπουλους, τους Δημητρόπουλους, τους Σιδηρόπουλους και τους Γιάχους στους οποίους έχουν ρίξει όλο τους το ανάθεμα, προσπαθώντας να κρύψουν και τις δικές τους ευθύνες για τη μη υλοποίηση των στόχων τους και την οριστική επάνοδο του Παναθηναϊκού στο ποδοσφαιρικό μας προσκήνιο…