Είναι μία μόνιμη απορία μου. Διαβάζουμε και ακούμε κατά καιρούς για το παράνομο εμπόριο και πόσο επηρεάζει τη φορολογία και τα δημόσια έσοδα εν γένει. Κορυφαία δείγματα, σταθερά και αμετακίνητα, ασφαλώς εξ αιτίας και της υψηλής φορολογίας τους, τα λαθραία τσιγάρα και καύσιμα. Εντάξει, με τις χώρες όπου παράγονται ή διακινούνται λαθραία. Εντάξει, με τις ποσότητες που κατάσχονται, άρα είναι μετρήσιμες. Εντάξει, με τις επιπτώσεις στη νόμιμη παραγωγή και το νόμιμο χονδρεμπόριο και λιανεμπόριο, που προκύπτει από την πτώση εργασιών (π.χ. τα 7.000 κλεισμένα περίπτερα!). Αλλά τα στοιχεία για ποσότητες που διακινήθηκαν παράνομα (καταναλώθηκαν δηλαδή χωρίς να γίνουν αντιληπτές) και ποσά που εισπράχθηκαν παράνομα (μπήκαν δηλαδή στην αγορά χωρίς να αποφέρουν έσοδα στο Δημόσιο), από πού αντλούνται, πώς αποδεικνύονται αφού είναι… άφαντα;
Διάβαζα στο «Βήμα» (19/4), υπό τον ενδεικτικό τίτλο «Μάστιγα το λαθρεμπόριο καπνού για την οικονομία» ότι «τα παράνομα τσιγάρα στην Ελλάδα το 2014 έφτασαν τα 4,2 δισ. και οι απολεσθέντες φόροι τα 800 εκατ. ευρώ» και πως η χώρα μας –κάτι για το οποίο υπάρχουν βεβαίως αποδεικτικά στοιχεία– είναι κυρίως διαμετακομιστικό κέντρο του διεθνούς λαθρεμπορίου (να και κάτι που… προοδεύουμε!). Αλλά τα 4,2 δισ. ευρώ, ως αξία λαθραίων τσιγάρων που μπήκαν στην Ελλάδα το 2014, πόθεν συνάγεται;
Επειδή στο δημοσίευμα δεν αναφέρεται πηγή, ούτε καν στον σχετικό πίνακα, κάνω την… πονηρή σκέψη, μήπως το «πάπλωμα» (του καβγά) δεν είναι ακριβώς η χαμένη τιμή της… φορολογίας, αλλά η… εγνωσμένη τιμή της υπερφορολόγησης των προϊόντων καπνού. Διότι, με φορολογία σήμερα που πλησιάζει το 85% της τιμής και φόρο από τσιγάρα 3,1 δισ. το 2014, το Δημόσιο, ως… εισπρακτικός μηχανισμός, σκασίλα του για το λαθρεμπόριο! Αν δεν είναι μόνο εισπρακτικός μηχανισμός, κάτι που μπορεί να το αποδείξει. Φτάνει να μην κόβονται τα φώτα στις εφορίες…
