Το ερώτημα που φαίνεται να απασχολεί την κυβέρνηση είναι με ποιον τρόπο θα κατορθώσει να κάμψει τις αντιστάσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ στα μέτρα που είναι υποχρεωμένη να λάβει, έχοντας απέναντί της ένα κόμμα που όχι μόνον έχει ανδρωθεί πολιτικά στην αντιπολίτευση, αλλά που κυρίως έχει αναγάγει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τις απορρέουσες από αυτό «κόκκινες γραμμές» σε ζήτημα τιμής.
Αν και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει επιβεβαιωθεί η σύγκληση για σήμερα της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος, ώστε αυτή να ενημερωθεί για την τακτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση αλλά κυρίως πώς το κόμμα θα συστρατευθεί και σε ποιο βαθμό θα υποστηρίξει την κυβέρνηση, το εσωκομματικό τοπίο μάλλον δεν διακρίνεται από πνεύμα ομοθυμίας.
Χθες στο καφενείο της Βουλής υψηλόβαθμο στέλεχος που πρόσκειται στην «Αριστερή Πλατφόρμα» έλεγε σε πολιτικούς συντάκτες ότι «δύσκολα θα υπάρξει συμφωνία εντός του Μαΐου, οι δανειστές τραβάνε το σκοινί. Από εκεί και πέρα θα προχωρήσουμε μόνοι μας».
Το μήνυμα ήταν σαφές και είχε αποδέκτες τόσο τους εταίρους-δανειστές όσο και την κυβέρνηση, αφού η «Αριστερή Πλατφόρμα» δύσκολα θα ρίξει νερό στο κρασί της όσον αφορά τις «κόκκινες γραμμές».
Περίπου στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε σε άρθρο του το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας Α. Νταβανέλος (μέλος της τροτσκιστικής ΔΕΑ), στο οποίο υποστήριζε ότι «η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη ήταν σημαντικό λάθος που προέκυψε από τον εγκλωβισμό στην προεκλογική αφήγηση», επεξηγώντας πως «σήμερα οι “κόκκινες γραμμές” ξεθωριάζουν, είναι φανερό ότι έχουμε εγκλωβιστεί σε ένα καθοδικό σπιράλ, σε μια διαπραγμάτευση όπου σε κάθε φάση της υποχρεωνόμαστε να υπερασπίζουμε τον κόσμο μας σε όλο και κατώτερο επίπεδο».
Και κατέληγε: «Σήμερα θα πρέπει να αφήνεται ανοικτό το ενδεχόμενο της αναβάπτισης στη λαϊκή εντολή, ώστε να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο», προτείνοντας ως δικαιολογητική βάση «στάση πληρωμών προς τους τοκογλύφους… συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης με την Ε.Ε. και το ευρώ».
Από την άλλη πλευρά ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Δ. Στρατούλης, ο οποίος φέρει και το βάρος του ασφαλιστικού και του συνταξιοδοτικού, βλέπει μάλλον θετικά την περίπτωση των εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης.
Εκφράζοντας την ελπίδα ότι πρέπει να διαπραγματευτούμε μια συμφωνία «που δεν θα μας οδηγήσει σε ταπεινωτική υποταγή, αλλά θα ανοίγει ελπιδοφόρους δρόμους» δεν παρέλειψε να ταχθεί υπέρ της υπό σύσταση τράπεζας των BRICS λέγοντας: «Αν χρειαστεί να ζητήσουμε χρηματοδότηση και μας τη δώσουν χωρίς μνημόνια και χωρίς όρους υποταγής της πατρίδας γιατί πρέπει να το αποκλείσουμε; Είναι μια δυνατότητα που είναι και αυτή στο τραπέζι».
Ο δε αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γ. Πανούσης εξέφρασε την αναγκαιότητα να τελειώνει η διαπραγμάτευση «προφανώς έντιμη και προφανώς με το μικρότερο δυνατό κόστος για τον ελληνικό λαό», για να επισημάνει ότι «πρέπει να κυβερνηθεί ο τόπος».
Η εντός του κόμματος συζήτηση ενδεχομένως θα αποδειχθεί πιο «σκληρή» για τον Αλ. Τσίπρα και ταυτόχρονα πιθανόν να σημάνει και μια νέα εσωκομματική αναδιάταξη δυνάμεων.
