H Ενωση Ελλήνων Φυσικών σε συνεργασία με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο πραγματοποίησαν συμπόσιο με σκοπό να ενισχύσουν την άποψη περί αναγκαιότητας σύνδεσης επιστήμης και τέχνης. Το θέμα που διαπραγματεύτηκε το συμπόσιο ήταν η Επιστήμη και η Τέχνη και η ανάδειξη της σχέσης τους μέσα από τη δημιουργία, που κατά τους διοργανωτές είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας διότι εμπεριέχει το βίωμα. Τους διάφορους τρόπους που η έμπνευση γίνεται πράξη μέσα από τη δημιουργία, καθημερινό βίωμα του ανθρώπου σε δυναμική σχέση με τον χώρο προσέγγισαν επιστήμονες/ερευνητές από διαφορετικά πεδία και καλλιτέχνες/ερευνητές που υπηρετούν διάφορες μορφές τέχνης.
Πιο συγκεκριμένα, η δημιουργική αέναη σχέση μεταξύ Επιστήμης και Τέχνης ως χωρική/χρονική εμπειρία αναδείχθηκε μέσα από ομιλίες, προβολές, στρογγυλά τραπέζια, εκθέσεις και εργαστήρια.
Στο πλαίσιο του συμποσίου η θεατρική ομάδα ΑΝΑΣΣΑ παρουσίασε την παράσταση «Μια αρχή… χωρίς αρχή» που είναι μια φανταστική περιπλάνηση στις σύγχρονες θεωρίες της γέννησης και της εξέλιξης του Σύμπαντος.
Η μικρή ηρωίδα της ιστορίας ξυπνά μέσα σε έναν άγνωστο κόσμο, έχοντας αποκτήσει, κατά τη μετάβασή της από την πραγματικότητα σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο, δυο πήλινα πόδια. Ενα παράξενο πλάσμα, το οποίο θα συναντήσει εκεί, θα τη βοηθήσει να ξαναβρεί τα ανθρώπινα πόδια της μέσα από ένα συναρπαστικό ταξίδι στα μυστικά της γέννησης και της εξέλιξης του Σύμπαντος.
Στην προσπάθειά του να ανακαλύψει την αρχή του κόσμου, το κορίτσι θα ακολουθήσει το φως σε μια ανάστροφη πορεία. Αφού μάθει να αναγνωρίζει τα αντίθετα σχήματα, η ηρωίδα μας θα δει το φως να δημιουργεί τον χώρο και τον χρόνο ως μια ενιαία συνέχεια, που αντανακλά σαν καθρέφτης, μέσα στο σύμπαν μας· έναν κόσμο πολύ διαφορετικό απ’ αυτόν γνωρίζουμε.
«Είναι δύσκολο και προκλητικό να δουλεύεις ως καλλιτέχνης σε μνημονιακούς καιρούς. Ομως αυτές οι εποχές μπορεί ν’ αποδειχθούν οι πιο δημιουργικές» λέει η σκηνοθέτιδα Ντόρα Σπυροπούλου και μας καλεί να πάρουμε ανάσες, αυτό που μένει δηλαδή μετά την πρώτη ΑΝΑΣΣΑ.
