Υπέρ «bad bank» η Fitch για τα «κόκκινα» δάνεια

Θέση υπέρ του ελληνικού σχεδίου για τη δημιουργία δημόσιου φορέα διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων παίρνει ανοιχτά ο αμερικανικός χρηματοοικονομικός οίκος Fitch τείνοντας μια ανέλπιστη χείρα βοηθείας στη διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους δανειστές για την αξιοποίηση των 10,9 δισ. ευρώ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Οι Αμερικανοί, μάλιστα, θεωρούν πολύ λίγα για να σωθεί η παρτίδα των τραπεζών τα διαθέσιμα κεφάλαια του ΤΧΣ τα οποία οι δανειστές δέσμευσαν στον ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας λίγο μετά τις εκλογές.

Σε έκθεσή της λίγες μέρες αφότου υποβάθμισε σε καθεστώς «πτώχευσης» την πιστοληπτική αξιολόγηση των ελληνικών τραπεζών (CCC), εκφράζοντας φόβους για τον κίνδυνο να χρεοκοπήσουν, η Fitch επισημαίνει πως η πρόθεση για την ίδρυση «bad bank» αποτελεί θετικό βήμα για τη μεταρρύθμιση του τραπεζικού τομέα, σχολιάζοντας πως είναι η πρώτη φορά που ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει το μέγεθος και τα προβλήματα που δημιουργεί το βουνό των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Κατά την άποψη του οίκου, η χρήση των διαθεσίμων του ΤΧΣ στο πλαίσιο λειτουργίας μιας «κακής τράπεζας» θα βελτίωνε σημαντικά το πρόβλημα ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών που έχουν υποστεί πλήγμα από τις μαζικές εκροές καταθέσεων, καθώς και την ποιότητα του ενεργητικού τους. Από την άλλη, χαρακτηρίζει «ανεπαρκές» το πακέτο προτάσεων που παρουσιάστηκε στους εταίρους την 1η Απριλίου συγκριτικά με το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές τράπεζες.

Σήμερα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτοξευτεί σε πρωτοφανώς υψηλά επίπεδα, καθώς στο τέλος του 2014 έφτασαν -σύμφωνα με τη Fitch- στα 72 δισ. ευρώ ή σε ποσοστό τουλάχιστον 35% επί του συνόλου των χορηγήσεων, γεγονός που σημαίνει πως ακόμη κι αν χρησιμοποιηθεί το μαξιλάρι του ΤΧΣ για αρχικό κεφάλαιο της «bad bank», αν δεν «μοχλευτεί» στη συνέχεια, τα αποτελέσματα θα είναι περιορισμένα.

Η Fitch υποστηρίζει, πάντως, πως δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο το χρηματοδοτικό προφίλ της «bad bank». Το μοντέλο της Ισπανίας, το οποίο βασιζόταν στα ομόλογα με εγγύηση Δημοσίου, δύσκολα θα αναπαραχθεί στην Ελλάδα γιατί τα ελληνικά ομόλογα δεν μπορούν υπό τις παρούσες συνθήκες να χρησιμοποιηθούν ως ενέχυρα (collateral) στο ευρωσύστημα.

Προσθέτει ακόμα πως στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, οι «bad banks» συνέβαλαν στην αναδιάρθρωση των ισολογισμών των τραπεζών, αλλά στις περιπτώσεις αυτές τα προβληματικά δάνεια συνδέονταν με το real estate, κάτι που δεν ισχύει στην Ελλάδα. Τα προβληματικά δάνεια στις ελληνικές τράπεζες καλύπτουν όλους τους τομείς (στεγαστικά, καταναλωτικά, επιχειρηματικά κ.ά.), κάτι που δυσχεραίνει τη διαδικασία εντοπισμού των «κακών» δανείων που θα μεταφερθούν στον δημόσιο φορέα.