Αντιμέτωπη με ένα ιδιότυπο «παίγνιο» βρίσκεται η Αθήνα αποτιμώντας τόσο τις επαφές του Αλέξη Τσίπρα με την Ανγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ όσο και την τελευταία καταιγίδα δηλώσεων από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών και την επικεφαλής του ΔΝΤ.
Δεν είναι υπερβολική η εντύπωση ότι οικοδομείται μια συμμαχία μεταξύ των σκληρών μνημονιακών κύκλων της Γερμανίας και το ΔΝΤ, την ώρα μάλιστα που ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ εξέφραζε την άποψη στον Ελληνα πρωθυπουργό ότι «η Ελλάδα έχει κάνει πάρα πολλά».
Στον αντίποδα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που, σύμφωνα με το Bloomberg, εισηγείται μέχρι και διπλό νόμισμα αν αποχωρήσει το ΔΝΤ από την Ελλάδα, αλλά και η ίδια η Κριστίν Λαγκάρντ, που από το Ρίο ντε Τζανέιρο διαμήνυσε ότι η συμφωνία δεν μπορεί να είναι «πρόχειρη».
Η επικεφαλής του Ταμείου σημείωσε ότι «όλα τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν λάβει προτάσεις σχετικά με τη διαχείριση του ελληνικού χρέους και εργάζονται εντατικά προκειμένου να υπάρξει συμφωνία».
Το ΔΝΤ φαίνεται για τη Γερμανία ως το ιδανικό «εργαλείο» για να αποφύγει «αναταράξεις» στο εσωτερικό της πολιτικό τοπίο.
Μπορεί λοιπόν να έγινε «ένα βήμα εμπρός» στη Ρίγα, ωστόσο δεν φαίνεται να είναι αρκετό για την επίτευξη μιας λύσης που θα ελαφρύνει τα «βάρη» της Ελλάδας έναντι των δανειστών.
Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός απέσπασε μεν από την Ανγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ την ενεργό πολιτική στήριξη για την επίτευξη λύσης εντός των επόμενων ημερών, ώστε να εκταμιευθούν χρήματα και να μη συμβούν «κατακλυσμιαία» γεγονότα, ωστόσο ο «βραχνάς» του ΔΝΤ δεν αναμένεται να αποφευχθεί.
Αλλωστε οι εκπρόσωποι του Ταμείου φαίνεται ότι θέτουν και άλλα άσχετα προαπαιτούμενα, όπως στην Παιδεία και την Υγεία.
Τούτων δοθέντων, η Αθήνα στρέφει το βλέμμα της στο αναπτυξιακό περιεχόμενο της συμφωνίας και τις κινήσεις της ΕΚΤ που μπορούν να δώσουν τη δυνατότητα για εκταμίευση σημαντικών πόρων, συντηρώντας παράλληλα τις «κόκκινες γραμμές».
Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να δήλωσε αισιόδοξος, «ότι μπορούμε σύντομα να φτάσουμε σε σταθερή μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση, χωρίς τα λάθη του παρελθόντος», με αναπτυξιακό προσανατολισμό, μετά την «πολύ εποικοδομητική, σε πολύ καλή και φιλική ατμόσφαιρα» συζήτηση με τους ηγέτες της Γερμανίας και της Γαλλίας, ωστόσο οι δανειακές υποχρεώσεις μέχρι τον Σεπτέμβριο επιβάλλουν από τους θεσμούς να κινηθούν αναλόγως, χαλαρώνοντας τον «κλοιό» γύρω από την ελληνική οικονομία.
Είναι διατεθειμένοι οι θεσμοί για κάτι τέτοιο;
Οπως φαίνεται οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά τους αλλά και στο εσωτερικό τους παραμένουν, μια και η Γερμανία «κρύβεται» πλέον πίσω από το «άτεγκτο» ΔΝΤ, λειτουργώντας υπονομευτικά έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Το Μαξίμου διαμηνύει, πάντως, ότι ενώπιον της διαπραγμάτευσης δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Ερωτηθείς για το τι μέλει γενέσθαι μετά τη διαφαινόμενη παραμονή του Ταμείου στην Ευρώπη και ακολούθως στη σκληρή διαπραγμάτευση, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης επανέλαβε χθες ότι «δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε πίσω από τις θέσεις μας», εκτιμώντας μάλιστα ότι αν δεν καρποφορήσουν οι συζητήσεις στην Ομάδα των Βρυξελλών, «θα πρόκειται για ακατανόητη κίνηση [εκ μέρους των θεσμών], αφού είμαστε κοντά στη συμφωνία».
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χουντής είπε (ΑΝΤ1) ότι «επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια μας» το αν θα επιτευχθεί μια συμφωνία-λύση για το χρέος και την ανάπτυξη «θα φανεί τις επόμενες ώρες και τις επόμενες ημέρες».
Η… μόνιμη διαφωνία
Αναφορικά με τα εργασιακά, που αποτελούν την κατ’ εξοχήν διαφωνία με τους θεσμούς, ο Πάνος Σκουρλέτης, υπουργός Εργασίας, ξεκαθάρισε ότι «μονομερώς θα πρέπει να προχωρήσουμε στην ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, αν δεν υπάρχει μέσα στη συμφωνία ή δεν επιτευχθεί συμφωνία για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο».
■ «Nα μην ξεχνάμε την ανάγκη οικοδόμησης μιας Ευρωπαϊκής Αρχιτεκτονικής Ασφάλειας που θα εξασφαλίζει τα μεσο-μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Ε.Ε., συμπεριλαμβάνοντας τη Ρωσία στο τραπέζι του διαλόγου, όσο απαιτητική κι αν αποδειχθεί η πρόκληση αυτή», είπε ο πρωθυπουργός στην τοποθέτησή του στη σύνοδο κορυφής.
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε επίσης συναντήσεις με τον Γεωργιανό πρωθυπουργό Ιρακλί Γκαριμπασβίλι και τον πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο.
