Στην Ελλάδα της φόλας

Η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010, με σκοπό την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες ανά το παγκόσμιο. Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε όλα εκείνα τα αδέσποτα που ζουν σε σκληρές συνθήκες στους δρόμους, υποσιτίζονται, υποφέρουν από το κρύο ή την αφόρητη ζέστη, αρρωσταίνουν, πέφτουν θύματα τροχαίου, κακοποιούνται και πεθαίνουν αβοήθητα.

Στην Ελλάδα μαζί με τα σκυλιά, τις γάτες, τα γαϊδούρια, τα αρκουδάκια και κάθε άλλο είδος ζώου που εξοντώνουν οι συμπολίτες μας, παραβιάζονται συστηματικά όλες οι νομοθετικές διατάξεις που ισχύουν για την τιμωρία των ενόχων. Κάπως παρήγορο εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα το γεγονός ότι ακόμα και Υπουργοί (όπως οι πρώην υπουργοί Ν. Δένδιας και Β. Κικίλιας) αλλά και πολιτικοί και εισαγγελείς έχουν σιγά σιγά αρχίσει να αντιδρούν στους φόνους ζώων και να εφαρμόζουν το Νόμο με τη βοήθεια αστυνομικών και πολιτών που άρχισαν να ευαισθητοποιούνται στο θέμα.

Ωστόσο παράνομα καταφύγια της φρίκης όπου αβοήθητα πεθαίνουν τα αδέσποτα συνεχίζουν να λειτουργούν σε διάφορες περιοχές ενώ συνεχίζει το «συνήθειο» κυνηγών να πετάνε κυνηγετικά σκυλιά στους δρόμους αν δεν αποδειχτούν ικανοί κυνηγοί ώστε να τους συνδράμουν στο «θεάρεστο» άθλημά τους. Ο βασικός όμως και αναγκαίος τρόπος που μπορεί ίσως κάποτε να κάνει τη διαφορά είναι (όπως πάντα) η εκπαίδευση. Το κάθε σχολείο  οφείλει να βρει τρόπους ώστε τα μικρά παιδιά να συνειδητοποιούν καθημερινά την υπέρτατη αξία της ζωής και για τα ζώα.

Όσο για τις οικογένειες που πετάνε το κουτάβι του παιδιού τους μόλις το κουτάβι γίνει σκύλος ή κακοποιούν το «άτακτο» ζώο  ας αναλογιστούν πόσο λίγο απέχει αυτό από το… επόμενο βήμα.