Ασκήσεις ισορροπίας

Λεπτές ισορροπίες ανάμεσα σε Μόσχα και Βρυξέλλες για την κυβέρνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στη ρωσική πρωτεύουσα και το οικονομικό επιτελείο με τον Τόμας Βίζερ -ουσιαστικά με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε- στο κέντρο των ευρωπαϊκών θεσμών. Το ταξίδι του πρωθυπουργού στη Μόσχα μπορεί να αποβεί αποδοτικό. Η κυβέρνηση, μολονότι δεν καλλιεργεί προσδοκίες, έχει ωστόσο κάποιες από την πρώην «μεγάλη σοσιαλιστική χώρα». Δεν αποκλείεται να συζητηθούν και οικονομικά ζητήματα, αν και η ρωσική πλευρά κινείται σε πολύ χαμηλούς τόνους. Προσδοκώνται όμως άμεσα οφέλη, όπως η μείωση της τιμής του φυσικού αερίου, η επανεξαγωγή αγροτικών προϊόντων μετά την επιβολή του εμπάργκο και ακόμη, μια ενδεχόμενη συμφωνία για να περάσει ο αγωγός φυσικού αερίου και από την Ελλάδα. Βεβαίως, τίποτε δεν προσφέρεται χωρίς ανταλλάγματα στην παγκόσμια οικονομική σκακιέρα…

Στο μέτωπο των Βρυξελλών, παρά τις επαφές Βαρουφάκη στις ΗΠΑ, φαίνεται πως οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν αποφασίσει να μας αφήσουν «να βράσουμε στο ζουμί μας» λίγο ακόμη, προφανώς για παραδειγματισμό και άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου. Εντούτοις, η κυβέρνηση μοιάζει να μην έχει κάνει όσα όφειλε. Οι πληροφορίες της «Εφ.Συν.» λένε πως ενώ στο τέλος Απριλίου εκπνέει η προθεσμία που έχει στη διάθεσή της για να υποβάλει το νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέχρι στιγμής κανένα από τα δέκα υπερ-υπουργεία δεν έχει αποστείλει σχέδιο πρότασης στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Στον κατάλογο με τους εκπρόθεσμους φορείς είναι και δεκάδες Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, που ξέχασαν να υποβάλουν για τα επόμενα τέσσερα χρόνια τις κοστολογημένες προβλέψεις τους για τα έσοδα. Ετσι, το κείμενο του νέου Μεσοπρόθεσμου είναι προς το παρόν αδύνατο να καταρτιστεί. Οι επαφές με εν δυνάμει συμμάχους είναι καλές και αναγκαίες. Μήπως όμως θα έπρεπε ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του να συντονιστούν και να παρουσιάσουν και στους σταθερούς εταίρους μας στην Ε.Ε. κοστολογημένες προτάσεις, που να μην ξεφεύγουν από τις δικές τους «κόκκινες γραμμές» στον χρόνο που τους έχει διατεθεί;