Μαγική εικόνα εν όψει εκλογών

Εληξε χθες η κοινοβουλευτική συζήτηση για την κατάσταση του έθνους στην Ισπανία, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας μακράς εκστρατείας πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων με τελευταίες τις βουλευτικές στα τέλη του έτους. Η συζήτηση μετατράπηκε στο πρώτο debate ανάμεσα στους Ισπανούς πολιτικούς αρχηγούς, που αντάλλαξαν οξύτατους διαξιφισμούς. Το Podemos απουσίαζε από τη συζήτηση (αφού πρωτοκατέβηκε στον εκλογικό στίβο στις ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου), αλλά χωρίς να κατονομαστεί κυριάρχησε με άμεσες ή έμμεσες αναφορές περί «των κινδύνων του λαϊκισμού και της δημαγωγίας» και της «ανυπαρξίας άλλων δρόμων».

Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι άδραξε την ευκαιρία «για να πει αυτά που θα έλεγε αν η Ισπανία ήταν η χώρα που εκείνος υποσχόταν πριν εκλεγεί, φτάνοντας να διαβάλει ακόμη και τους αριθμούς για να τους υποτάξει στην εικόνα που ήθελε να φτιάξει για μια ανύπαρκτη Ισπανία», γράφει ο Χαβιέρ Ραμπόις στην «Ελ Παΐς».

Αντικαθιστώντας την πολιτική με την προπαγάνδα, ο Ραχόι εξήρε την οικονομική του πολιτική που έσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία, σταμάτησε την «αιμορραγία της ανεργίας» και «έφερε την ανάπτυξη», προειδοποιώντας τα 2 εκατ. των ψηφοφόρων που παρακολούθησαν από τις μικρές τους οθόνες τη συζήτηση πως αλλαγή πορείας θα μπορούσε να υπονομεύσει την ανάπτυξη και την ανάκαμψη.

Μοίρασε υποσχέσεις

Υποσχόμενος ότι θα δημιουργήσει 3 εκατ. νέες θέσεις εργασίας τα επόμενα χρόνια (εφόσον εννοείται επανεκλεγεί), όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί στις εκλογές που τον έφεραν στην εξουσία το 2011, διαβεβαίωσε ότι τους λίγους μήνες που απομένουν έως το τέλος της θητείας του θα κάνει όσα δεν έκανε τα τρία προηγούμενα χρόνια: μειώσεις εισφορών για συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, επέκταση των κοινωνικών επιδομάτων που ισχύουν από 1η Ιανουαρίου και στις μονογονεϊκές με δύο παιδιά, παύση χρεών μετά τους πλειστηριασμούς, διευκολύνσεις για εξωδικαστική ευνοϊκή ρύθμιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, δημιουργία μηχανισμού για ανάκτηση των κλεμμένων από τη διαφθορά και πολλά ακόμη.

Ο Ραχόι περίμενε ότι μετά την εξαγγελία των οικονομικών παροχών της τελευταίας στιγμής θα κέρδιζε κατά κράτος σε μια συζήτηση που αναμενόταν χωρίς ιδιαίτερα ρίσκα. Πόσω μάλλον όταν ήδη είχε αρχίσει να πλέκεται το ειδύλλιο με τους Σοσιαλιστές, οι οποίοι πρόσφατα δέχτηκαν να συνυπογράψουν μια αμφιλεγόμενη συμφωνία αντιμετώπισης των τζιχαντιστών.

Αλλά ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Πέδρο Σάντσεθ, καλύπτοντας το κενό της κοινοβουλευτικής απουσίας του Podemos και εγκαινιάζοντας τη νέα του (προεκλογική) τακτική που φιλοδοξεί να κερδίσει έστω και μία ψήφο περισσότερο από αυτό, πέρασε σε κατά μέτωπο επίθεση.

Αποδόμησε όλα τα στοιχεία της ομιλίας του Ραχόι, χαρακτηρίζοντάς τα «ψέματα και μύθους». Eιρωνεύτηκε τον πρωθυπουργό για τα σκάνδαλα διαφθοράς λέγοντας ότι «η δημοκρατική σας αναγέννηση είναι να χτυπάτε με ένα σφυρί τον υπολογιστή του Μπάρθενας [του πρώην ταμία που κόμματος και υπόδικου για μαύρο χρήμα που μοίραζε στα στελέχη του]». Κατήγγειλε τους «αδιάντροπους» του Λαϊκού Κόμματος. Και έφερε στα πρόθυρα νευρικής κρίσης τον Μαριάνο Ραχόι που του φώναξε: «Μην ξανάρθετε εδώ να πείτε ή να κάνετε τίποτα. Υπήρξατε αξιολύπητος».

«Αυτοκτονικές πολιτικές»

Στο ίδιο κλίμα και εξίσου έντονη ήταν η αντίδραση της Ενωμένης Αριστεράς που κατηγόρησε τον Ραχόι ότι ζει σε μια φούσκα και δεν βλέπει την πραγματικότητα της χώρας, κακοποιεί τις στατιστικές και εφαρμόζει «αυτοκτονικές πολιτικές» που έχουν οδηγήσει τους Ισπανούς στη μιζέρια.

Οσο για το Podemos, που δεν εισακούστηκε για να συμμετάσχει στη συζήτηση «ως το κόμμα που μπορεί να κερδίσει τις εκλογές», σε εκδήλωση που οργάνωσε χθες το βράδυ σε θέατρο της Μαδρίτης με θέμα «Η άλλη κατάσταση του έθνους», επιτέθηκε κατά των πολιτικών της λιτότητας και της απορρύθμισης της εργασιακής αγοράς κατηγορώντας επίσης τον Ραχόι ότι δεν έχει ιδέα για την πραγματικότητα της χώρας.

Καταγγέλλοντας πως «η κυβέρνηση Ραχόι απέδειξε πως είναι μια άχρηστη κυβέρνηση», ζήτησε να υπάρξει ένα τηλεοπτικό debate μεταξύ τους ώστε να κρίνουν οι πολίτες την αλήθεια από το ψέμα και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι θέλει να μεταμορφώσει την Ισπανία σε αποικία της Γερμανίας.

Παρουσίασε σε αντιπαράθεση το δικό του οικονομικό μοντέλο που στηρίζεται στην προάσπιση του βιομηχανικού ιστού, του περιβάλλοντος και των ενεργών πολιτικών απασχόλησης. Και μίλησε, ανάμεσα στα άλλα, για συντεταγμένη αναδιάρθρωση του χρέους, καταπολέμηση της ανισότητας με προοδευτική φορολογία και κατάργηση φορολογικών προνομίων των πλουσίων, μείωση της ωραρίου εργασίας και προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων.