Εκτός από το ίδιο το εύρημα, τι άλλο θετικό προσέφερε η Αμφίπολη στη δημόσια ζωή; «Βασικό γνώρισμα είναι η επανεμφάνιση της αρχαιολογίας στον δημόσιο λόγο, στη δημόσια σφαίρα», είπε το βράδυ της Τρίτης η Ολγα Σακαλή, αρχαιολόγος και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.
Μαζί με τη Δέσποινα Καταπότη, λέκτορα Θεωρίας Πολιτισμού και Ψηφιακού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, και τον Νίκο Τσιβίκη, αρχαιολόγο του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών, συμμετείχαν στη «Συζήτηση με αφορμή την Αμφίπολη: το αρχαιολογικό παρελθόν στο δημόσιο παρόν», που διοργανώθηκε από τον Ομιλο Μελέτης Ιστορίας και Κοινωνίας στα γραφεία του ΣΕΑ. Ενδιαφέρουσα εκδήλωση με επισημάνσεις στα θετικά και αρνητικά της Αμφίπολης, σήμερα που ο θόρυβος έχει καταλαγιάσει.
Στην ομιλία της «Η Αμφίπολη και ο δημόσιος λόγος για την αρχαιολογία», η Ολγα Σακαλή αναφέρθηκε στις στρεβλώσεις και τις λανθασμένες αντιλήψεις για την αρχαιολογική επιστήμη, στον αρχαιολόγο ως επιστήμονα, αλλά και στην πολιτική εκμετάλλευση της ανασκαφής. «Αναγκάστηκε να προχωράει με γρήγορους ρυθμούς που εξυπηρετούσαν πολιτικές ανάγκες», είπε.
Μίλησε για τη στοχοποίηση κάθε αντίθετης αντίληψης και για «το ίδιο το εύρημα που αναγκάστηκε “να μιλήσει” ως κατάλοιπο ενός ένδοξου παρελθόντος, εκβιάστηκε να εκπληρώσει επιθυμίες, ακόμα και τα λόγια του πρωθυπουργού…».
«Είμαι χαρούμενος που η Αμφίπολη έφερε τέτοια προβλήματα, μας ανάγκασε να βγούμε μπροστά και να ακούσουμε τους λαϊκούς αρχαιολόγους», είπε ο Νίκος Τσιβίκης στην τοποθέτησή του με θέμα «Ποια Αμφίπολη; Αριστερά και αρχαιολογικό εύρημα». Επισήμανε τα τέσσερα σημεία στα οποία ασκήθηκε αριστερή κριτική.
«Παρέμβαση γύρω από την αρχαιολογική πραγματικότητα, ιδεολογική κριτική της διαχείρισης του μνημείου από μια ακροδεξιά κυβέρνηση, κριτική στην ίδια την επιστημονική διαδικασία και απομυθοποίηση αυτής και του ίδιου του ευρήματος».
«Το θέμα είναι να χρησιμοποιήσουμε την Αμφίπολη ως αφορμή για να συζητήσουμε κάτι πιο ουσιαστικό, το αρχαιολογικό παρελθόν στο δημόσιο παρόν» είπε η Δέσποινα Καταπότη.
Και επισήμανε ότι τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνονται σε διεθνές επίπεδο αλλαγές στην αρχαιολογική κοινότητα με εξωστρέφεια και προσκλήσεις ανοιχτής πρόσβασης των μνημείων στο κοινό.
«Οταν το παρελθόν γίνεται δημόσιο αντικείμενο, τι ακριβώς μας ενοχλεί στην περίπτωση της Αμφίπολης, αν μας ενοχλεί; Μήπως αυτή η στάση υποδηλώνει ότι η αρχαιολογική κοινότητα δεν έχει ακόμα καταφέρει να διαχειριστεί την απώλεια μιας προνομιακής πρόσβασης στον χώρο του παρελθόντος;» αναρωτήθηκε μεταξύ άλλων.
