Η νέα κυβέρνηση είναι γεγονός. Με νέα δομή, με αρκετά ικανά και δοκιμασμένα σε διάφορους τομείς στελέχη και κυρίως με στόχο να ανταποκριθεί άμεσα στα επείγοντα ανοιχτά οικονομικά ζητήματα. Είναι δηλαδή πριν απ’ όλα μια κυβέρνηση ανάγκης. Ετσι μπορεί να εξηγηθεί και η άμεση -σχεδόν προετοιμασμένη- συμφωνία με το κόμμα του Π. Καμμένου, που κάλυψε το κενό των εδρών που χρειαζόταν ο Αλέξης Τσίπρας για να σχηματίσει χωρίς χρονοτριβή την κυβέρνησή του.
Αναμφίβολα η συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Ελληνες δεν θα ήταν η ιδανικότερη σε άλλες συνθήκες για ένα κόμμα της Αριστεράς με ριζοσπαστικό πρόγραμμα, αλλά η σημερινή συγκυρία και η σύνθεση της νέας Βουλής δεν άφηναν πολλά περιθώρια για αναζήτηση συμμαχιών με άλλα κόμματα.
Η τελείως αρνητική στάση του ΚΚΕ και η απουσία σοσιαλιστικών ή άλλων αριστερών δυνάμεων που να μην έχουν προσχωρήσει σε νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, περιόριζαν τις επιλογές σε αυτή την κρίσιμη φάση. Είναι σαφές ότι για πολλούς αριστερούς ψηφοφόρους οι θέσεις του κόμματος του Π. Καμμένου για αρκετά ζητήματα προκαλούν έντονες αντιδράσεις, με εξαίρεση την ανυποχώρητη αντιμνημονιακή στάση του.
Ο χαρακτήρας αυτής της συνεργασίας θα φανεί σίγουρα στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης και τότε θα αναδειχθούν οι προτεραιότητες και το βάρος που θα δοθεί στα επείγοντα προβλήματα. Η συμμετοχή πάντως στο νέο σχήμα προσώπων που πέρασαν από ένα μεγάλο φάσμα κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς, της Οικολογίας αλλά και του κεντροαριστερού χώρου σηματοδοτεί τη θέληση να εκφραστούν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να δοθεί η δυνατότητα για καινοτόμες προσεγγίσεις.
Σε κάθε περίπτωση η νέα κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ανοίξει καινούργιους δρόμους σε συνθήκες δύσκολες -τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό- και να δώσει γρήγορα δείγματα γραφής που θα επιβεβαιώσουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες των Ελλήνων πολτών. Από το έργο της και τα συγκεκριμένα μέτρα που θα λάβει εξαρτώνται όχι μόνο η λαϊκή στήριξη που θα έχει, αλλά και η επιβίωσή της.
