Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Απλήρωτη ‘Η απολυμένη κινδυνεύει να βρεθεί εργαζόμενη στο Μετρό Αθηνών, μητέρα μονογονεϊκής οικογένειας, με ένα βρέφος δύο ετών και χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον. Η εργαζόμενη διώκεται πειθαρχικά, επειδή αρνήθηκε να μετακινηθεί από την επί 12 έτη σταθερή πρωινή εργασία της, στα εκδοτήρια εισιτηρίων με κυλιόμενες βάρδιες και απογευματινά ωράρια. Οπως υποστηρίζει η ίδια, τα ωράρια είναι απαγορευτικά, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει κανέναν να φροντίσει το μωρό της, πέρα από το ωράριο του δημοτικού παιδικού σταθμού και αδυνατεί να πληρώσει μπέιμπι σίτερ.

Τη δίωξη της συναδέλφου τους καταγγέλλει το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθήνας και καλεί τη διοίκηση της ΣΤΑΣΥ Α.Ε. να εξαιρέσει την εργαζόμενη από τη μετάθεση, την οποία θεωρεί βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας της. «Η συνταγματική προστασία της οικογένειας του παιδιού είναι απλή διακήρυξη για τα μάτια του κόσμου;», αναρωτιέται το ΣΕΛΜΑ.

Αντίθετη άποψη έχει η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ, η οποία σημειώνει ότι τα τελευταία δύο χρόνια λόγω έλλειψης προσωπικού στις θέσεις εξυπηρέτησης επιβατών έχουν μεταταχθεί συνολικά 177 άτομα, ανάμεσά τους πολλές μητέρες και μονογονεϊκών οικογενειών, οι οποίες συνήθως διευκολύνονται με πρωινά ωράρια. Η διοίκηση υποστηρίζει ότι η εργαζόμενη όφειλε να παρουσιαστεί στη νέα της θέση, όπου -αν το ζητούσε- θα είχε επίσης πρωινά ωράρια. Ο εσωτερικός κανονισμός της εταιρείας δεν έχει ειδική πρόβλεψη για προστασία της γονεϊκότητας, αλλά -σύμφωνα με τη διοίκηση- η κάθε περίπτωση εξετάζεται εξατομικευμένα και υπάρχει κατανόηση.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση της εργαζόμενης δεν είναι μεμονωμένη, αλλά δείχνει το θεσμικό και κοινωνικό κενό προστασίας των μονογονεϊκών οικογενειών στην αγορά εργασίας, ακόμα και στον δημόσιο τομέα, ενώ στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει καμία μέριμνα. Η έλλειψη δημόσιων ολοήμερων βρεφονηπιακών σταθμών-κέντρων ημέρας και όχι απλώς ιδιωτικών «πάρκινγκ παιδιών» είναι μόνο ένα από τα στοιχεία που καθιστούν πιο ευάλωτες τις μονογονεϊκές οικογένειες, των οποίων πάνω από το 90% είναι ανύπαντρες ή διαζευγμένες μητέρες.