Σε αγώνα δρόμου μετ’ εμποδίων εξελίσσεται πλέον ο γαλλο-γερμανικός διπλωματικός μαραθώνιος για την επίλυση του Ουκρανικού «όχι απλά με συμβιβασμό, αλλά με μία μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία», όπως τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ, προειδοποιώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση «το επόμενο σενάριο είναι ο πόλεμος»!
Αυτή τη φορά, ωστόσο, οι διαφορές που πρέπει να γεφυρωθούν έχουν αυξηθεί και δεν περιορίζονται μόνον μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Με «φόντο» λοιπόν ένα διευρυνόμενο ρήγμα μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. μπροστά στο «εκκολαπτόμενο» δίλημμα της Ουάσινγκτον να παράσχει όπλα στο Κίεβο -διακινδυνεύοντας έτσι τη μετατροπή της ουκρανικής κρίσης σε «πόλεμο διά αντιπροσώπων»- η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ μεταβαίνει σήμερα στην Ουάσινγκτον για μία εξαιρετικά κρίσιμη συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα.
Από αυτήν εκτιμάται πού θα κριθεί λίγο-πολύ (και) η τύχη της τετραμερούς συνόδου κορυφής για το Ουκρανικό που προαναγγέλθηκε στο Μινσκ για την Τετάρτη, έπειτα από τηλεφωνική διάσκεψη που είχαν χθες οι ηγέτες Ρωσίας, Ουκρανίας, Γαλλίας και Γερμανίας. Σε αντίθεση πάντως με τον Ουκρανό ομόλογό του, Πέτρο Ποροσένκο, ο οποίος μίλησε για «πρόοδο στη συζήτηση για την εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ», ο Ρώσος πρόεδρος κράτησε μικρό καλάθι.
Έχοντας ήδη καταφερθεί το Σάββατο κατά των ΗΠΑ για ψυχροπολεμικό ηγεμονισμό, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ξεκαθάρισε χθες ότι η σύνοδος κορυφής του Μινσκ θα γίνει «εφόσον μέχρι τότε είμαστε σε θέση να συμφωνήσουμε επί των θέσεων που συζητούμε εντατικά τις τελευταίες ημέρες»…
Τα «αγκάθια»
Πιο ακανθώδες ζήτημα προβάλλει η «γραμμή εκεχειρίας», που από την υπογραφή της συμφωνίας του Μινσκ τον περασμένο Σεπτέμβριο έχει μετατοπιστεί πια δυτικότερα, μετά τη νέα αντεπίθεση των ρωσόφωνων αυτονομιστών. Αυτή με τη σειρά της επηρεάζει την οριοθέτηση της «ουδέτερης ζώνης» απ’ όπου θα πρέπει να αποσυρθούν τα βαρέα όπλα. Μιλώντας πάντως το Σάββατο στο France2, ο Φρανσουά Ολάντ ανέφερε πως συζητείται η διεύρυνσή της στα 50-70 χλμ. (σχεδόν διπλάσια από τα προβλεπόμενα στη συμφωνία του Μινσκ), καθώς και η παραχώρηση μεγαλύτερης αυτονομίας στο Ντονέτσκ και στο Λουγκάνσκ.
Διατλαντικό ρήγμα;
Η προοπτική αυτή -για την οποία πιέζουν πια ασφυκτικά η υπερσυντηρητική πτέρυγα των Ρεπουμπλικανών στο αμερικανικό Κογκρέσο και ορισμένες χώρες της ανατολικής Ευρώπης (κυρίως η Πολωνία και αυτές της Βαλτικής)- προκαλεί πλέον ισχυρούς τριγμούς στον συμμαχικό «άξονα» μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ.
Αυτοί άρχισαν να γίνονται αισθητοί στην πρόσφατη σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, όπου ελήφθη σειρά μέτρων για την ενίσχυση της ΝΑΤΟϊκής παρουσίας δίπλα στα ρωσικά σύνορα, στην ανατολική Ευρώπη. Εγιναν όμως σχεδόν εκκωφαντικοί αυτό το Σαββατοκύριακο, στη Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ ότι η Ουάσινγκτον θα λάβει τις τελικές αποφάσεις για την παροχή οπλισμού εντός αυτής της εβδομάδας.
Αμερικανικές απειλές
Με τους περισσότερους αναλυτές τώρα να διερωτώνται εάν οι αμερικανικές απειλές αποτελούν μοχλό πίεσης προς τη Ρωσία ή «τρικλοποδιά» στη γαλλο-γερμανική ειρηνευτική πρωτοβουλία, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Φεντερίκα Μογκερίνι, έδωσε χθες μία αμφίσημη συνέντευξη στο πρακτορείο Reuters. «Είμαστε ενωμένοι στην άσκηση οικονομικών πιέσεων (…) και στην ανάγκη πολιτικού διαλόγου» τόνισε, εκτιμώντας παράλληλα ότι τυχόν απόφαση της Ουάσινγκτον να προχωρήσει στον εξοπλισμό του Κιέβου δεν θα διαταράξει τις σχέσεις με την Ευρώπη.
