«Καραμπινάτη προσπάθεια παραπλάνησης» αποδίδει στην κυβέρνηση ο Γιάννης Γκιόκας αναφορικά με τη συμφωνία της με τους εταίρους, ενώ μιλά για «απόλυτο συμβιβασμό με τη φτώχεια» σχετικά με τα μέτρα ανάσχεσης της ανθρωπιστικής κρίσης. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΚΚΕ θεωρεί κρίσιμο ζήτημα «ο αριστερός, ριζοσπαστικός κόσμος να μην εγκαταλείψει τον στόχο για πραγματική κατάργηση των μνημονίων και ανάκτηση απωλειών».
• Το κόμμα σας πραγματοποίησε την Παρασκευή συγκέντρωση ενάντια στη συμφωνία της κυβέρνησης με τους εταίρους. Δημοσκοπικά όμως η κυβέρνηση εμφανίζεται να απολαμβάνει την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών. Παραπλανώνται οι πολίτες;
Μπορώ να σας αναφέρω πολλές περιπτώσεις, όπου κυβερνήσεις με υψηλότερα εκλογικά ποσοστά και με θετική γνώμη στην αρχή, απογοήτευσαν τον λαό, ακολουθώντας πολιτική σε βάρος του. Προσπάθεια παραπλάνησης του λαού ασφαλώς και υπάρχει, και από την κυβέρνηση και από άλλα κέντρα του κατεστημένου που τη στηρίζουν. Οταν, για παράδειγμα, λες «τέλος του Μνημονίου» και την ίδια στιγμή υπογράφεις συμφωνία επέκτασής του, με αυστηρή επιτήρηση από την τρόικα–θεσμούς, με διατήρηση των εφαρμοστικών νόμων και με νέες αντιλαϊκές δεσμεύσεις της «λίστας Βαρουφάκη», τότε αυτό λέγεται «καραμπινάτη» προσπάθεια παραπλάνησης. Και είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση να προσπαθεί να φορτώσει αυτή τη συμφωνία στον λαό, με το να την εμφανίζει ως προϊόν της λαϊκής θέλησης. Το ΚΚΕ δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε διαφορετικό από αυτό που υποσχέθηκε προεκλογικά. Να μπει μπροστά στην οργάνωση της πάλης του λαού, για να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε, να ανοίξουμε τον δρόμο για ριζικές αλλαγές. Αλλοι θα πρέπει να αναρωτηθούν αν είναι συνεπείς με όσα έλεγαν προεκλογικά.
• Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι το πρώτο νομοσχέδιο που θα καταθέσει η κυβέρνηση περιλαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Εκτιμάτε ότι θα βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση;
Το ερώτημα είναι αν τα ψίχουλα προς την ακραία φτώχεια και με την προϋπόθεση ότι δεν θα τίθενται σε κίνδυνο η δημοσιονομική πειθαρχία και η ανάκαμψη της οικονομίας, αποτελούν ανακούφιση για τον λαό. Ουσιαστικά οδηγούμαστε σε μια κατάσταση όπου η φτωχή οικογένεια θα πληρώνει για την ακόμα φτωχότερη, γι’ αυτήν που δεν έχει ούτε τα βασικά, ούτε στέγη, ούτε ρεύμα, ούτε φαγητό. Αυτό είναι ο απόλυτος συμβιβασμός με τη φτώχεια. Το ΚΚΕ διεκδικεί πραγματικά μέτρα ανακούφισης του λαού, τα οποία περιέχονται στην πρόταση νόμου για την κατάργηση των μνημονίων και θα έρθουν και με ξεχωριστές προτάσεις νόμου στη Βουλή. Κι ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.
• Εχετε καταθέσει εκ νέου πρόταση νόμου για την κατάργηση του Μνημονίου. Το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δηλώσει την πρόθεσή να την υπερψηφίσει. Ποια στάση εκτιμάτε ότι θα κρατήσει τώρα η κυβέρνηση;
Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ υλοποιεί αυτό που ήταν αίτημα του λαού όλα αυτά τα χρόνια, το οποίο και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάποτε ως διακήρυξη. Βεβαίως, εμείς και τότε προειδοποιούσαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα το κάνει πράξη, γιατί αν και «συνθηματολογούσε» εναντίον του Μνημονίου, ποτέ δεν άγγιξε και δεν αντιπάλεψε την ουσία του. Και «ουσία» του Μνημονίου σημαίνει πολιτική της Ε.Ε. Σημαίνει μέτρα για να διασφαλιστεί η ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου, σε βάρος του εργαζόμενου λαού. Από τη συμφωνία που έχει ήδη υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ, καταλαβαίνει ο καθένας και τι στάση θα κρατήσει απέναντι στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ, που είναι στον αντίποδα. Το κρίσιμο, όμως, είναι ο αριστερός, ριζοσπαστικός κόσμος να μην εγκαταλείψει τον στόχο για πραγματική κατάργηση των μνημονίων και ανάκτηση απωλειών.
• Ορισμένοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να υπάρξει σε λίγους μήνες επιχείρηση οικονομικής ασφυξίας της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση ποια θεωρείτε ότι είναι η ιδανική διέξοδος;
Ούτε εμείς το αποκλείουμε. Θα πρέπει, ωστόσο, να γίνει κατανοητό ότι οι σχέσεις μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, που από τη φύση τους είναι ανισότιμες, και μέσα σε συμμαχίες, όπως είναι η Ε.Ε., εξελίσσονται και με τέτοιες μεθόδους. Οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. διαπραγματεύονται και ανταγωνίζονται για τα συμφέροντα των δικών τους μονοπωλίων και μονοιάζουν όταν πρόκειται να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους λαούς. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, κάθε διαπραγμάτευση -όσο «σκληρή» κι αν είναι- θα είναι από χέρι χαμένη για τον ελληνικό λαό, γιατί δεν γίνεται για τα συμφέροντά του. «Ιδανική διέξοδος» είναι η αποδέσμευση, η ρήξη με την Ε.Ε. και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Κάθε άλλη επιλογή θα φέρνει νέες αλυσίδες στον λαό.
