Bγαίνει ο Σόιμπλε και αρνείται ένα ένα τα αιτήματα της ελληνικής κυβέρνησης, με αυταρχικό, σχεδόν, ύφος. Ποιος τού έδωσε αυτό το δικαίωμα; Ρωτήθηκαν οι άλλοι αρχηγοί κρατών; Μήπως απαντες έχουν αποφασίσει ότι δεν έχουν λόγο, ότι οι Γερμανοί είναι οι κυρίαρχοι στην Ευρωπαϊκή Ενωση; Γιατί έχουν αποδεχτεί κάτι τέτοιο που ουδεμία τιμή τους περιποιεί, που τους καθιστά μάλλον φερέφωνα;
Ανόητες ερωτήσεις, άρα δεν έχει νόημα να δοθεί κάποια απάντηση. Τα αξιώματα και το χρήμα σκοτώνουν υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια, εθνική συνείδηση. Η ευρωπαϊκή ταυτότητα κατισχύει της εθνικής· η νομισματική ένωση διαγράφει κουλτούρα και πολιτισμό, στέκεται υπεράνω των εθνικών κοινοβουλίων και της λαϊκής βούλησης. Εξουσιοδοτήσαμε μήπως τις τράπεζες και τον Σόιμπλε να ρυθμίζουν τις ζωές μας; Τόσο λίγοι (δυστυχώς) είναι οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Ολίγιστοι, τάχα μου διεθνιστές, τάχα μου ρεαλιστές· φιλελεύθεροι που ζουν μες στη χλιδή και στις ευκολίες.
Πολλοί υποκύπτουμε (οι πλείστοι θα έλεγα) στη γερμανική κυριαρχία, στο άτεγκτον της λογικής των αγορών, στους αριθμούς της οικονομίας διαιωνίζοντας μ’ αυτή τη στάση κι αυτή την (πλανεμένη) συνείδηση τη φιλοσοφία των «ισχυρών». Ανάμεσα σ’ αυτούς και μερικοί αστείοι που δηλώνουν ότι ντρέπονται (απέραντα) με τέτοιον αντιγερμανισμό που διαγιγνώσκουν γύρω τους. Ποιος θα ‘πρεπε να ντρέπεται, για ποιους και γιατί είναι άλλης τάξεως ζήτημα (όχι, όμως, αλλουνού παπά ευαγγέλιο…).
Αντιλέγουν τινές ότι οι Γερμανοί έχουν, ως εκ της οικονομικής των ισχύος, περισσότερα προνόμια (μιλάνε γι’ αναλογικότητα και λοιπά) Ναι; Και η ευρωπαϊκή ισοτιμία; Το πολιτικό και ηθικό συμβόλαιο της ένωσης ίσων ανθρώπων; Ας υποθέσουμε ότι έχουν δίκιο (δεν έχουν· ας…), ότι ο Σόιμπλε μπορεί να δείχνει αυταρχικός και υπερφίαλος· εκείνος ο κακομοίρης ο Ντάισελμπλουμ, ο Ολάντ, ο Ραχόι; Ολοι μετρ της διαπλοκής προκειμένου να ανεβούν στην ιεραρχία ή αντιστρόφως: πασχίζοντας να ανεβούν την ιεραρχική κλίμακα δεν διστάζουν να εμπλακούν σε οικονομικά εγκλήματα. Το μάθανε το παραμύθι οι άρχοντες (και πρώτοι, ίσως, διδάξαντες) της διαπλοκής, ότι τάχα μου οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι βουτηγμένες στη διαφθορά, αλλά μήπως οι ίδιοι δεν είναι; Και τώρα διαπίστωσαν τη διαφθορά; Οφειλαν να ξέρουν ότι η πολιτική τους, η «φιλοσοφία» τους, η ένωσή τους είναι οι ίδιες η διαφθορά.
Φιλελευθερισμός σημαίνει διαφθορά· αυτό. Δεν έχει σχέση με την κοινωνία, με τη δημοκρατία. Διεφθαρμένες, όντως, οι ελληνικές κυβερνήσεις· αλλά και οι ευρωπαϊκές. Είπαμε γιατί: προκειμένου να περνάνε ζάχαρη οι ίδιοι και οι οικογένειές τους δεν διστάζουν να σπρώξουν στην εξαθλίωση και την καταστροφή ολόκληρους λαούς. Και αυτοί οι λαοί τους επευφημούν! Τους ψηφίζουν! Ας μας άφηναν τουλάχιστον ήσυχους και -κυρίως- αυτοί που τους υποστηρίζουν χωρίς καμία αντίρρηση.
