Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, Σάββατο, από την εν ψυχρώ δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν από τους νεοναζί των ταγμάτων εφόδου.
Ηταν ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου του 2013, όταν οι δύο δολοφόνοι Διονύσης Λιακόπουλος και Χρήστος Στεργιόπουλος αποφάσισαν να διαπράξουν το ειδεχθές έγκλημα, με μοναδικό κίνητρο τον ωμό ρατσισμό. Ο 27χρονος Πακιστανός Σαχτζάτ Λουκμάν, πηγαίνοντας στη δουλειά του με το ποδήλατο, βρήκε μπροστά του τούς δύο νεοναζί, οι οποίοι τον μαχαίρωσαν επτά φορές στο στήθος και στην πλάτη, αφήνοντάς τον νεκρό στη μέση του δρόμου.
Οι δράστες, στα σπίτια των οποίων βρέθηκαν φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, με θράσος ισχυρίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου ότι δολοφόνησαν τον Σ. Λουκμάν επειδή τους έκλεισε τον δρόμο με το ποδήλατο! Το δικαστήριο, ωστόσο, αναγνώρισε το ρατσιστικό κίνητρο του εγκλήματος και καταδίκασε τους δύο χρυσαυγίτες με ποινή ισόβιας κάθειρξης και χωρίς ελαφρυντικά για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και από κοινού, της οπλοφορίας και οπλοχρησίας, της παράνομης οπλοκατοχής και της αποδοχής προϊόντος εγκλήματος.
Φυσικά, αυτό δεν ήταν ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο έγκλημα της Χρυσής Αυγής, που έχει στο ενεργητικό της εκατοντάδες επιθέσεις σε βάρος μεταναστών από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, ενώ ένα χρόνο μετά τον Σαχτζάτ Λουκμάν ήρθε η εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι.
Δύο χρόνια μετά, ο πατέρας του Σ. Λουκμάν ακολουθεί πιστά, από κοινού με την οικογένεια του Π. Φύσσα, την πορεία του αντιφασιστικού κινήματος για την κοινωνική κατακραυγή της Χρυσής Αυγής.
