Για όσους έκλαψαν πικρά με το γκράφιτι στο ΕΜΠ αντιγράφουμε ένα σχόλιο του καθηγητή Ιστορίας στο ΕΚΠΑ Αντώνη Λιάκου:
«Παρακολουθώ τη συζήτηση για το θέμα κι ότι επενέβη εισαγγελέας. Πρόκειται για επιχείρηση δημιουργίας ηθικού πανικού, με την πλήρη σημασία του όρου. Όλοι αυτοί που θέλουν τα μνημεία άθικτα στον χρόνο, σε μουσειακή κατάσταση, ταξινομημένα άπαξ διά παντός, στην πλήρη δικαιοδοσία του επιμελητή, τις αντιλήψεις τους για την κοινωνία εκφράζουν. Πειθαρχία και τάξη. Καιρός να τους πούμε: je suis graffiti artist, I like street art!».
Εμείς το ξαναγράψαμε, ο πόνος για τα μνημεία όσων συναινούν στην καταστροφή τους, στο όνομα του τουρισμού ή της ανάπτυξης, ή αδιαφορούν μπροστά στην απόλυτη εγκατάλειψή τους είναι απλώς άλλη μια καραμπινάτη και πολιτικά σκόπιμη υποκρισία.
