Τον ψάχνουν επισήμως

Τον Κώστα Λαλιώτη τον ξέρω αρκετά χρόνια. Καλύπτοντας το ρεπορτάζ του ΠΑΣΟΚ είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω απ΄ την καλή και απ’ την ανάποδη. Αυστηρά κομματικός την εποχή που ήταν σε κεντρικές θέσεις, βιτριολικός με τους εσωκομματικούς αντιπάλους του, υπερπροστατευτικός με τους ανθρώπους που θαύμαζε, π.χ με τον Ανδρέα Παπανδρέου, και αιρετικός όταν έκρινε πως το κίνημα βαδίζει σε λάθος δρόμο.

Σ’ αυτόν ανήκουν μερικές από τις αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ που ήταν σταθμός στην πορεία του κινήματος (για παράδειγμα η Εθνική Λαϊκή Ενότητα), δικής του έμπνευσης ήταν όμως και η αμφιλεγόμενη στρατηγική που αντιμετώπιζε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ως τη νέα Μεγάλη Ιδέα του Εθνους. Δεν τον αγαπούσαν όλοι στο ΠΑΣΟΚ, ωστόσο τον σέβονταν. Την κομματικότητά του ουδείς την αμφισβήτησε.

Οι εχθροί του πάντως τον είχαν δαιμονοποιήσει. Του χρέωναν την αιμομικτική σχέση του ΠΑΣΟΚ με τον αυριανισμό και κάποιοι δεν δίστασαν να τον συνδέσουν με τη «17 Νοέμβρη». Σύμφωνα με την αχαλίνωτη φαντασία τους, αυτός ήταν ο υπαρχηγός της οργάνωσης με αρχηγό τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Πολλές φορές αυτά τα χρόνια έπεσα πάνω σε ανθρώπους από άλλους πολιτικούς χώρους που ήταν σίγουροι πώς ο Λαλιώτης δεν είναι τόσο τίμιος όσο ο ίδιος θέλει να φαίνεται.Υποδύεται, υποστήριζαν, τον άτεγκτο και τον τιμητή των πάντων για να θολώνει τα νερά. Δεν μπορεί, ανέφεραν, ένας αξιωματούχος που έμεινε επί χρόνια στο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, από το οποίο πέρασαν εκατοντάδες εκατομμύρια, να μην μπήκε στον πειρασμό να απλώσει το χέρι του στο γλυκό.

Σε περιόδους μεγάλης καχυποψίας για τη δράση των πολιτικών, με τα σκάνδαλα χρηματισμού και διασπάθισης δημόσιου χρήματος να περικυκλώνουν κορυφαίους παράγοντες του ΠΑΣΟΚ, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να αρθρώσεις υπερασπιστικό λόγο και να μη θεωρηθείς τουλάχιστον αφελής. Στην ερώτηση «πώς και δεν τον έχουν τσιμπήσει μέχρι τώρα» είχαν έτοιμη την απάντηση: «είναι μαέστρος στην ίντριγκα και ξέρει να σβήνει τα ένοχα ίχνη του».

Αν επέμενες, λέγοντας ότι τα χρήματα δεν κρύβονται, κάποια στιγμή εμφανίζονται στον τρόπο ζωής σου, έπαιρνες πάλι αποστομωτική απάντηση: «έχει υπομονή, είναι πιο έξυπνος από τους άλλους που αποδείχθηκαν άπληστοι και απρόσεκτοι και γι΄ αυτό τους έπιασαν με τη γίδα στην πλάτη».

Από μία άποψη είναι καλό που ψάχνουν τον Λαλιώτη επισήμως. Είμαι όμως βέβαιος ότι ακόμη κι αν δεν προκύψει τίποτε επιλήψιμο για το πάλαι ποτέ θείο βρέφος του κινήματος, τα στόματα των επικριτών του δεν πρόκειται να κλείσουν. Γι΄ αυτούς θα είναι εσαεί ύποπτος. Να θυμίσουμε πάντως ότι ο Μάκης Ψωμιάδης, που αμφισβήτησε την ακεραιότητα του Λαλιώτη χωρίς να καταφέρει να το αποδείξει, τον πλήρωσε με ζεστό χρήμα.

Ανάγωγα

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, που διεκδικεί με αξιώσεις από τους Σόιμπλε και Βαρουφάκη την πρώτη θέση στην κατηγορία «ποιος θα δώσει τις περισσότερες συνεντεύξεις», ξαναχτύπησε. Αυτήν τη φορά στόχος του ήταν ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝ.ΕΛΛ. Αναρωτήθηκε ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης, τι δουλειά έχει σε μια αριστερή κυβέρνηση ένα ακροδεξιό κόμμα. Αλήθεια, μήπως μπορεί να μας εξηγήσει πώς γίνεται το κόμμα του, το SPD, να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας μαζί με τους Χριστιανοκοινωνιστές, που μπροστά τους οι ΑΝ.ΕΛΛ. είναι ο ορισμός του δημοκρατικού φιλελευθερισμού; Εντάξει, το έχουμε καταλάβει ότι προτιμά ως κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ το Ποτάμι, αλλά ας κρατάει τουλάχιστον τα προσχήματα. Εκτίθεται.