O Ματέο Ρέντσι συνεχίζει να πετυχαίνει ουσιαστικά αποτελέσματα, λόγω έλλειψης μιας πραγματικής αντιπολίτευσης, με μόνη εξαίρεση τη Λέγκα του Βορρά. Χθες η Βουλή της Ρώμης ενέκρινε τη μείωση του αριθμού των μελών και των δικαιοδοσιών της Γερουσίας. Λόγω κάποιων μικροαλλαγών θα πρέπει να δοθεί ένα ακόμη πράσινο φως από μέρους των γερουσιαστών και, στη συνέχεια, η μεταρρύθμιση αυτή θα μπει οριστικά σε ισχύ. Υπάρχουν κάποιες αντιδράσεις, αλλά δεν πρόκειται για ουσιαστικές, ανησυχητικές κινήσεις: η εσωτερική αντιπολίτευση του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος απειλεί ότι αν δεν εισακουστούν τα αιτήματά της πρόκειται να αρχίσει να καταψηφίζει τα διάφορα μέτρα στη Γερουσία, όπου η πλειοψηφία είναι σχετικά οριακή.
Στη δε Κεντροδεξιά, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ζήτησε από τους βουλευτές του «να περιορίσουν τις πρωταγωνιστικές τάσεις τους». Επειτα από μεγάλη αβεβαιότητα, οι εκπρόσωποι του Φόρτσα Ιτάλια καταψήφισαν, τελικά, τη μεταρρύθμιση της Γερουσίας. Η κρίση ταυτότητάς τους, όμως, είναι βαθύτατη: δεκαεπτά βουλευτές, με επιστολή τους προς τον Σίλβιο, ζήτησαν «μια ξεκάθαρη αλλαγή πορείας πλεύσης». Μέχρι τις προάλλες η Κεντροδεξιά συνεργαζόταν με τον Ρέντσι στο κρίσιμο θέμα των θεσμικών αλλαγών και αποφάσισε να αλλάξει στάση μόνον πριν από λίγες εβδομάδες, όταν ο νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα εξελέγη χωρίς να έχει δώσει την προκαταβολική του συγκατάθεση ο «καβαλιέρε».
Το κύριο θέμα, όμως, είναι ότι ο Σίλβιο στερείται κάθε αναγκαίας στρατηγικής σκέψης. Σύμφωνα με τα όσα αφήνονται να διαρρεύσουν από κύκλους στενών του συνεργατών, ο «μίστερ TV» σκέφτεται να συμμαχήσει, τελικά, με τον ξενόφοβο και ρατσιστή γραμματέα της Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι.
Οπως γνωρίζουμε, η Λέγκα, πλέον, έχει ταυτιστεί πλήρως με τις θέσεις της Μαρίν Λε Πεν, προχωρώντας, μάλιστα, σε ακόμη πιο ακραίες τοποθετήσεις και συμμαχίες. Είδαμε όλοι ότι στη διαδήλωση της Λέγκα στο κέντρο της Ρώμης, πριν από δέκα ημέρες, συμμετείχαν και οι ακροδεξιοί του αυτοαποκαλούμενου «πολιτιστικού κέντρου» της Αιώνιας Πόλης Κάζα Πάουντ, ενώ δεν έλειψαν και κελτικοί σταυροί. Ο Μπερλουσκόνι δεν έχει καταλάβει ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι με τον τρόπο αυτό θα χάσει όλους, σχεδόν, τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του και θα διαγραφεί από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.
Εκτός θεαματικών εξελίξεων, δηλαδή, ο μεγιστάνας και πρώην πρωθυπουργός παύει να είναι ένας από τους κύριους ρυθμιστές των ιταλικών πολιτικών εξελίξεων. Αυτό που πρέπει να περιμένουμε, λογικά, είναι να σηκωθεί κάποιος που να διαθέτει την αναγκαία πολιτική ισχύ για να αμφισβητήσει ευθέως, στο εσωτερικό του κόμματος, τον “καβαλιέρε”, ή να ξεκινήσει η αργή αλλά σταθερή διάλυση της Φόρτσα Ιτάλια.
Οσο για τον Ρέντσι, όλα εξαρτώνται από την οικονομική ανάκαμψη. Χθες, παρά την αισιοδοξία που δείχνει τελευταία το κυβερνητικό επιτελείο, είχαμε μια σαφή ψυχρολουσία: η βιομηχανική παραγωγή, τον Ιανουάριο μειώθηκε κατά 0,7% σε σχέση με τον περασμένο Δεκέμβριο και κατά 2,2% σε ετήσια βάση. «Η ανάκαμψη μοιάζει τώρα πιο μακρινός στόχος», σχολίασε η εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα». Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, όμως, ότι ο Ρέντσι θέτει συνεχώς καινούργιους στόχους, αν και με τον δικό του τρόπο ως Μπλερ της νέας χιλιετίας.
Μετά τη μεταρρύθμιση του εργασιακού, η οποία μπήκε σε ισχύ προχθές (περισσότερες συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά με μεγαλύτερη ευκολία απόλυσης των εργαζομένων) σειρά τώρα έχει η αλλαγή του καθεστώτος που διέπει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση RΑΙ. Σύμφωνα με ό,τι έχει διοχετευτεί στον Τύπο, ο Ματέο θέλει έναν γενικό διευθυντή-μάνατζερ, ο οποίος θα επιλέγεται από την κυβέρνηση, ενώ στο Κοινοβούλιο θα παρέχεται η δυνατότητα να ελέγχει την ομαλή λειτουργία της ιταλικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Αναμένονται αντιδράσεις, ίσως και από τον ίδιο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η αντιπολίτευση, όμως, διεκδικεί μόνον τον διακοσμητικό ρόλο του κομπάρσου.
-320x213.jpg)
