Οι εκλογές της 25ης Γενάρη θα είναι ιστορικές για πολλούς λόγους. Για τη νέα γενιά στην Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό, θα είναι για έναν επιπλέον λόγο: Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες θα γίνει ξεκάθαρο σε χώρα της Ευρώπης ότι υπάρχει εναλλακτική στο παρόν οικονομικό και πολιτικό μοντέλο. Με πολύ απλά λόγια, θα γίνει σαφές πως μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς.
Η γενιά μας μεγάλωσε με τις βεβαιότητες του «Τέλους της Ιστορίας». Για χρόνια, η ενασχόληση με την πολιτική θεωρούνταν προσωπική εκκεντρικότητα. Οι προσωπικές στρατηγικές ήταν ο δρόμος προς την ευημερία, οι αγορές ήταν η νέα θρησκεία, οι ιδεολογίες της χειραφέτησης θεωρούνταν από καιρό νεκρές. Μάλιστα, εάν αυτό ισχύει μια φορά στην Ελλάδα, ισχύει σε πολλαπλάσιο βαθμό στις χώρες της Ευρώπης, όπου η ριζοσπαστική Αριστερά δεν μπόρεσε να διατηρήσει ένα ξεκάθαρο και αυτόνομο στίγμα. Έτσι, χτίστηκε για τη νεολαία της Ευρώπης ένα αόρατο τείχος που εμπόδιζε την ανατροπή: Η έλλειψη εναλλακτικού υποδείγματος, η απουσία ελπίδας για οτιδήποτε διαφορετικό.
Ας δώσουμε σημασία σε αυτή την απόφανση: Οι νέοι και οι νέες της Ευρώπης γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα δεινά του νεοφιλελευθερισμού. Από την αυξημένη (ιλιγγιώδη, στην περίπτωση του ευρωπαϊκού Νότου) ανεργία, στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας και από την εμπορευματοποίηση του ελεύθερου χρόνου, στα απλήρωτα stage, οι νέες και οι νέοι είναι από τους πρώτους χαμένους της λιτότητας. Αυτό που μας έλειπε μέχρι πρόσφατα δεν είναι η συνειδητοποίηση των δεινών μας, αλλά η πεποίθηση ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε με αξιώσεις κάτι καλύτερο.
Γι’ αυτό τον λόγο η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ικανή να πυροδοτήσει εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη. Στην Ισπανία το Podemos, το κόμμα που ξεπήδησε μέσα από το κίνημα των εκεί πλατειών, βρίσκεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις. Στην Ιρλανδία το Sinn Fein φαίνεται πως επίσης βαδίζει προς την πρωτιά. Αλλά και πέρα από τις εκλογικές αναμετρήσεις, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει ελπίδα και ώθηση στα δεκάδες κινήματα κατά της λιτότητας και του νεοσυντηρητισμού που ξεπηδούν παντού τα τελευταία χρόνια. Από τους αγώνες του Ιρλανδικού λαού κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού, στους αγώνες των Ισπανίδων ενάντια στην απαγόρευση της έκτρωσης και από τις διαδηλώσεις των Βρετανών φοιτητών ενάντια στα δίδακτρα, στις κινητοποιήσεις των Γάλλων μαθητών ενάντια στην απέλαση της Ρομά συμμαθήτριάς τους, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνος που ενσαρκώνει την προοπτική και το εφικτό της νίκης.
Ας είμαστε πεπεισμένοι ότι, σε μια συγκυρία που η ρητορική περί «σύγκρουσης των πολιτισμών» επιχειρεί να κερδίσει την καρδιά και το μυαλό της νεολαίας, μια νίκη των δυνάμεων της Αριστεράς θα είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.
