«Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για να κάνεις κάτι σωστά, απ’ ότι για να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος»
Χένρι Γουόντσγουρθ Λονγκφέλοου
Οι πολιτικές εξελίξεις έχουν πάντα τη δική τους ιδιαίτερη σημασία και βρίσκονται εύλογα στο επίκεντρο των κοινωνικών αναζητήσεων. Ακόμα και σε καιρούς που το πολιτικό προσωπικό δεν χαίρει και κάποιας ιδιαίτερης εκτίμησης στο κοινωνικό σώμα, αυτή η συνθήκη παραμένει σταθερή… Για την ερμηνεία τους δεν χρειάζεται να είναι κάποιος βαθυστόχαστος ερευνητής ή περισπούδαστος δημοσιολόγος. Είναι μια άσκηση του νου, μια διαδικασία που -μην κοροϊδευόμαστε- αποτελεί αγαπημένη νεοελληνική συνήθεια. Είναι πολλοί -άραγε- αυτοί γύρω μας που για κάποιο θέμα πολιτικής επικαιρότητας θα σιωπήσουν στα διάφορα δημόσια πηγαδάκια; Και αν βρεθούν κάποιοι ελάχιστοι να το τολμήσουν να μη μιλήσουν, κινδυνεύουν να κακοχαρακτηριστούν είτε ως μεταφορείς των «βαριών πεπονιών» της σοβαροφάνειας, είτε -στην καλύτερη των περιπτώσεων- ως «οι εκτός κλίματος». Όσο για το αποτέλεσμα αυτών των αναζητήσεων; Ο καθένας εμφανίζεται ικανοποιημένος για τα δικά του πορίσματα. Και πάντα κατά προσέγγιση, γιατί ορισμένα πράγματα χρειάζονται να μπορεί να εισχωρήσει κανείς και πέρα από τις κλειστές θύρες. Για τη γενικότερη εικόνα; Ε, εκεί υπάρχει πάντα ένα μικρό θεματάκι…
Η ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων είναι μια υπόθεση που θα κριθεί μέσα στο χρόνο. Και τα κριτήρια θα είναι πολλά. Βέβαια, στο σήμερα, όσοι είναι αρνητικά διακείμενοι προς αυτήν, μεγαλοποιούν το οτιδήποτε αρνητικό, προσπαθώντας να δημιουργήσουν αντίβαρα. Όμως, και αυτό αφορά και στους υποστηρικτές και στους όποιους βρίσκονται απέναντι: Το τι είναι πραγματικά αυτή η κυβέρνηση είναι κάτι που δεν μπορεί να φανεί στο σήμερα. Είναι οι αποφάσεις που θα πάρει και θα καταδείξουν τη μακρόπνοη στρατηγική της σε όλους τους τομείς και όχι αποσπασματικά. Είναι η αίσθηση που θα αφήσει σε όσους δεν επηρεάζονται από προπαγάνδες και στημένα επιχειρήματα. Είναι οι ρεαλιστικές συνθήκες που θα συνθέτουν την καινούρια καθημερινότητα που θα ζούμε όλοι μας. Είναι οι αιτιάσεις που θα καταγράφονται και θα επηρεάζονται και από το εκτόπισμα του όποιου αντιπάλου αναδειχθεί ως το βασικό αντιπολιτευτικό μέτωπο του μέλλοντος. Είναι, σε γενικές γραμμές, «η Ελλάδα που θα προκύψει», πάνω και πέρα από τις κομματικές στενότητες.
Πριν τις εκλογές, καθώς διαφαινόταν προς τα πού πάει το πράγμα, όλοι προετοιμάζονταν, συζητούσαν, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι έπεται. Επομένως, και ο ΣΥΡΙΖΑ (σαν πολυπρόσωπος μηχανισμός παραγωγής πολιτικής) διαλογιζόταν και με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό του. Γιατί, τις περισσότερες φορές μια δημόσια θέση είναι βάση διαπραγμάτευσης. Αυτό που θα κρίνει την τελική θέση είναι το πού θα κάτσει η μπίλια…
Η εναλλαγή εξουσίας, ειδικά όταν την πρωτοκαθεδρία αποκτάει ένα κόμμα που ποτέ στο παρελθόν δεν είχε βρεθεί σε παρόμοια θέση, αναγκάζει τους πάντες σε διερευνητικές κινήσεις. Άλλοι καλοπιάνουν, άλλοι απλά περιμένουν, άλλοι λειτουργούν εχθρικά και προβοκατόρικα, άλλοι σιγοντάρουν, άλλοι υπερθεματίζουν. Από όλους αυτούς θα πρέπει να επιλεχθούν μόνο όσοι διακατέχονται από την ικανότητα της συνθετικής προώθησης. Σε έναν καμβά που αποτελείται από τη σοβαρότητα, την εντιμότητα και τη μη εξάρτηση. Οι υπόλοιποι, μαζί με το παρελθόν και τις αναμνήσεις τους, ας ανεχτούν την πραγματική εναλλαγή εξουσίας, γιατί ορισμένες λερωμένες φωλιές δεν καθαρίζονται με τίποτα…
