Η Θεανώ Φωτίου καθηγήτρια Aρχιτεκτονικής Σύνθεσης στο E.M.Π πρωτοεκλέχτηκε στις προηγούμενες εθνικές εκλογές με το ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα είναι και πάλι υποψήφια βουλευτής, αυτή τη φορά στη Β’ Αθήνας. Στις προτεραιότητές της, όπως λέει στην Εφ.Συν, είναι – τι άλλο; – το καυτό ζήτημα της Παιδείας.
♦Με την πολύχρονη εμπειρία σας στο χώρο, ποια είναι τα κομβικής σημασίας σημεία που πρέπει να αντιμετωπιστούν ριζικά από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε άμεσα είτε μακροπρόθεσμα;
«Ο ελληνικός λαός έχει μια μεγάλη ιδιαιτερότητα: επιθυμεί να μορφώσει τα παιδιά του πάση θυσία. “Μάθε παιδί μου γράμματα”, έλεγαν οι παλιότεροι. “Να σπουδάσεις για να προκόψεις”, έλεγαν οι γονείς μας. Αυτή η βούληση του δημιούργησε ένα μοναδικό φαινόμενο, μια μικρή και φτωχή χώρα να κατέχει το μεγαλύτερο ποσοστό πτυχιούχων στον κόσμο. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος παραγωγικός και πολιτιστικός μας πόρος. Αυτό το ζωντανό κεφάλαιο διαρρέει, μεταναστεύει σήμερα. Πρώτο μας λοιπόν μέλημα είναι να κρατήσουμε τους νέους μας εδώ και να τους βρούμε δουλειά, γιατί οι γνώσεις τους απαιτούνται για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Για το κοινωνικό κράτος που κατέρρευσε παιδεία – υγεία – κοινωνικές υπηρεσίες, για τους τομείς της ενέργειας, της βιοτεχνολογίας, της πληροφορικής, της διατροφής, των νέων υλικών.
Παράλληλα θα αναβαθμίσουμε την παιδεία όλων των βαθμίδων από το Δημοτικό μέχρι το Πανεπιστήμιο, τόσο στο περιεχόμενο μαθημάτων και σπουδών, όσο και στον τρόπο διδασκαλίας. Μαθήματα συνεκτικά ολοκληρωμένα και όχι κατακερματισμένη γνώση, που να μαθαίνεις τα πάντα και στο τέλος να μη ξέρεις τίποτα. Τρόπος διδασκαλίας σε ομάδες με εργασίες, με ψάξιμο στις βιβλιοθήκες, ώστε να μαθαίνεις πώς μαθαίνεις κι όχι να αποστηθίζεις για τις εξετάσεις ακυρώνοντας έτσι την πνευματική σου ικανότητα. Θα μετατρέψουμε το σχολείο από αυταρχικό εξεταστήριο σε ένα τόπο δημιουργίας και πολιτισμού που τα παιδιά θα κάνουν μουσική, θέατρο, εικαστικά και ξένες γλώσσες. Η παιδεία πρέπει να είναι υψηλού επιπέδου, Δημόσια και Δωρεάν. Είναι όπλο κοινωνικής και προσωπικής χειραφέτησης και εμβάθυνσης της Δημοκρατίας.
Για την αριστερά αυτό το όπλο πρέπει να είναι στα χέρια των πολλών και όχι των λίγων. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επενδύσει στην Παιδεία. Παράλληλα θα θεσμοθετήσει ένα πλαίσιο δημοκρατικό για την λειτουργία της. Χωρίς δημοκρατία και συμμετοχή εκπαίδευση δεν γίνεται. Θα αντιμετωπίσει τους δασκάλους όλων των βαθμίδων με σεβασμό, χωρίς να τους λοιδορεί, να τους ευτελίζει και να τους εξοντώνει. Σε αυτό το πλαίσιο θα τους καλέσει να κερδίσουν την εκτίμηση και την αγάπη όλης της κοινωνίας και να ηγηθούν της μεγάλης εκπαιδευτικής αναγέννησης που σχεδιάζουμε για τον τόπο μας».
♦Η προοπτική μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί σε μερίδα ψηφοφόρων το αίσθημα του φόβου για διαφορετικούς λόγους. Αλλοι φοβούνται ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει πράξη ό,τι λέει κι άλλοι φοβούνται ακριβώς το αντίθετο, ότι αυτό δεν θα συμβεί. Από τη μια η επιχείρηση τρόμου “δουλεύει” στη ψυχολογία του κόσμου για έξοδο από την Ευρωζώνη, κούρεμα καταθέσεων κ.λ.π. Από την άλλη υπάρχει ο φόβος, η καχυποψία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ενσωματωθεί αντί να δημιουργήσει ρήξη…
«Αυτές οι δύο κατηγορίες φόβου έχουν κοινή ρίζα: τη βάναυση επίθεση που έχουν υποστεί οι πολίτες να συμβιβαστούν με την πολιτική που ασκούνταν. Δηλαδή, να αποδεχτούν ότι η μόνη λύση για το χρέος είναι το μνημόνιο και ότι η ελληνική κοινωνία είναι έτσι δομημένη ώστε δεν θα μπορέσει ποτέ να σπάσει τα δεσμά της διαφθοράς, της αναποτελεσματικότητας και της κυριαρχίας των μεγάλων συμφερόντων. Πλέον, όμως, οι φόβοι δεν υπερτερούν της ελπίδας. Ο κόσμος πιστεύει ότι υπάρχει έδαφος για μια έντιμη και επωφελή διαπραγμάτευση.
Βλέπει στην Ευρώπη να απομονώνεται η Γερμανία και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός από τα ανερχόμενα αριστερά κόμματα, παρατηρεί κραταιές πολιτικές δυνάμεις και μεγάλες χώρες να αντιλαμβάνονται τις εκλογές στην Ελλάδα και στην Ισπανία ως ευκαιρία επανεξέτασης της οικονομικής πολιτικής. Οι συνθήκες είναι ώριμες γιατί αυτή η πολιτική έχει παράξει μόνο ύφεση, ανεργία και υποχώρηση του κοινωνικού κράτους. Επίσης, η ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ και ο λυσσαλέος πόλεμος που δέχεται από τα ΜΜΕ τον διαχώρισαν στα μάτια του κόσμου από τον καταρρέον δικομματισμό. Προφανώς, δεν βρισκόμαστε μέσα σε ροζ σύννεφο και αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες. Έχουμε, όμως, ισχυρά όπλα: το πρόγραμμα μας, την δυναμική που δημιουργείται πανευρωπαϊκά και την πίεση που θα ασκήσει ο ελληνικός να αλλάξει σελίδα».
♦Γίνεται πολύ λόγος για μετεκλογικές συνεργασίες. Το ΚΚΕ, αν ήταν πρόθυμο να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, πώς μπορεί να είναι χρήσιμο σε μια τέτοια συνεργασία αφού επικαλείται συνεχώς τον αντιευρωπαϊκό του προσανατολισμό;
«Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ διεύρυνε τις λίστες του με πρόσωπα και ευρύτερα ρεύματα που αποδέχονται το σχέδιο του. Κοινοβουλευτικά, αν και θα επιδιώξουμε τις μέγιστες δυνατές συναινέσεις, ζητάμε από το λαό την αυτοδυναμία. Αλλιώς θα τεθεί υπό διακύβευση η διαπραγμάτευση και η σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα. Οι δημοσκοπήσεις και το κλίμα στην κοινωνία φανερώνουν ότι υπάρχει η δυναμική να επιτευχθεί. Άρα επιδιώκουμε συνεργασίες με κοινωνικά ρεύματα και φορείς αποφασισμένους για συγκρούσεις και όχι με απαξιωμένα πολιτικά κόμματα που δεν αλλάζουν ούτε τις θέσεις τους, ούτε την κουλτούρα άσκησης εξουσίας. Ακόμη περισσότερο, δεν θέλουμε να χάσουμε την αριστερή μας ταυτότητα, καθώς οι κάθε είδους ανισότητες έχουν οξυνθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια και η πορεία αυτή πρέπει να αντιστραφεί.
Το ΚΚΕ έχει εγκλωβιστεί στο να βάζει απέναντι του την υπόλοιπη αριστερά. Αν δεν είχε αυτή τη στρατηγική θα ήταν πολύ πιο ευέλικτο και στις θέσεις του για την Ευρώπη. Εξάλλου, οι χώρες εκτός Ευρώ και ΕΕ δεν βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση. Το μεγαλύτερο λάθος του ήταν ότι κράτησε ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και δεν έπαιξε κανένα ρόλο για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών. Τιμωρείται γι’ αυτόν τον λόγο από τον κόσμο του. Ελπίζουμε ότι κάτω από αυτή την πίεση δεν θα ακολουθήσει την ίδια τακτική και απέναντι σε μια κυβέρνηση της αριστεράς. Δεν είναι απαραίτητο να γίνει κυβερνητικός μας εταίρος. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να στηρίξει κριτικά μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θα τολμούσα να πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη μια διακριτή αριστερή δύναμη. Αλλά όχι ένα κόμμα που δεν επικοινωνεί με τη συγκυρία».
♦Από νέα κινείστε στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς. Όλα αυτά τα χρόνια με δουλειά, καριέρα, προσκλήσεις και προκλήσεις φαντάζομαι, τι σας κράτησε εκεί;
«Με κράτησε η ιδεολογία και η πίστη μου στην αναγκαιότητα της αριστεράς. Ως αρχιτέκτονας και καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο ο χρόνος μου γέμιζε… και με το παραπάνω. Αυτό έχει μικρή σημασία για τον κόσμο. Έχει, όμως, ουσία ότι η επόμενη κυβέρνηση δεν θα αποτελείται από επαγγελματίες της πολιτικής. Γιατί, προφανώς, αυτή δεν ήταν μια μοναχική πορεία και δεν ήμουν η μόνη που έβλεπε τα αδιέξοδα της πολιτικής που ασκούνταν. Αντιθέτως, μεγάλο κομμάτι της αριστεράς στην Ελλάδα παρέμεινε συντεταγμένο και δεν έπαψε να αναζητά λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα. Για αυτό στην κρίσιμη στιγμή για την ελληνική κοινωνία βρέθηκε ετοιμότητα. Γι’ αυτό και έχει γίνει η ελπίδα για όλη την Ευρώπη».
-320x213.png)
