Το έχουν καταλάβει και το έχουν πάρει απόφαση οι κυβερνήσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι τα κόμματα που κυβέρνησαν έριξαν την Ελλάδα στα βράχια. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές και θα σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση. Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στις Βρυξέλλες ετοιμάζονται για διαπραγματεύσεις με μια ελληνική κυβέρνηση που ξέρει τι θέλει, ξέρει πώς το διεκδικεί και πώς θα το διαχειριστεί.
Στη Νέα Δημοκρατία αναρωτιούνται πώς θα είναι η επόμενη μέρα, βλέπουν ότι η ακροδεξιά ομάδα Σαμαρά που κατέλαβε την ηγεσία της συντηρητικής παράταξης την οδηγεί σε ταπείνωση. Ο λαϊκός κόσμος περιμένει να πάρει την ανάσα που του στέρησαν και οι μεγάλοι φοροφυγάδες κι όσοι απομυζούσαν τα δημόσια ταμεία αναρωτιούνται τι τους ξημερώνει.
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ επικαλούνται την πολιτική σταθερότητα. Θέλουν να είναι, λένε, εγγυητές της. Ομως, στη σημερινή πολιτική συγκυρία, ο μόνος αληθινός εγγυητής της σταθερότητας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί είναι το μόνο κόμμα με επεξεργασμένο κυβερνητικό πρόγραμμα, δημόσια κατατεθειμένο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον δημόσιο διάλογο άπαντες αναφέρονται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό ρωτάνε, είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν. Κανείς δεν σκέφτεται καν να συζητήσει τις αοριστίες και τις υποσχέσεις του Αντώνη Σαμαρά, τις έγνοιες του Ευάγγελου Βενιζέλου για την πολιτική του επιβίωση και παρεμπιπτόντως του ΠΑΣΟΚ, τις καθημερινές παλινδρομήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη, την επιδίωξη του Γιώργου Παπανδρέου για μια όψιμη ρεβάνς.
Δεύτερον, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια μεγάλη, συνεχή, διογκούμενη λαϊκή υποστήριξη. Αυτή την υποστήριξη βλέπω, όπως διατρέχω την τεράστια Β’ περιφέρεια Αθήνας, μέσα από τη διατύπωση αιτημάτων, την κριτική, την αγωνιώδη επίκληση «Μη μας υπόσχεστε πολλά, μη μοιάσετε με τους άλλους, μη μας προδώσετε».
Το επεξεργασμένο και σαφές πρόγραμμα και η λαϊκή υποστήριξη είναι η ικανή συνθήκη για την πολιτική σταθερότητα. Η αναγκαία συνθήκη εξασφαλίζεται με την πολιτική. Η κρίση του αστικού κομματικού συστήματος οφείλεται στην πολιτική που παράγει δυστυχία και μεταφέρει τεράστιο πλούτο από τα εκατομμύρια των φτωχών στις λίγες χιλιάδες των πλουσίων.
Ο μεγαλύτερος παράγοντας αστάθειας είναι ο φόβος ότι θα σου πάρει το σπίτι η τράπεζα ή η εφορία, ότι, όταν χρειαστείς, δεν θα έχεις περίθαλψη, ότι το παιδί σου θα μείνει άνεργο, θα γίνει μετανάστης και ότι θα έχεις «κακά γεράματα». Η γρήγορη ανακούφιση των ανθρώπων που έχουν πληγεί περισσότερο –ο πρώτος δηλαδή πυλώνας του προγράμματος της Θεσσαλονίκης– θα είναι η απόδειξη ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται να τρέμει τι θα εξαγγείλει αύριο η πολιτική ηγεσία, ότι μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτό είμαστε απόλυτα δεσμευμένοι. Η πάταξη της διαφθοράς και η αλλαγή του κράτους με σκοπό μια νέα δημοκρατική αποτελεσματικότητα και η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους που θα προστατεύει τους ανθρώπους στις δύσκολες καμπές της ζωής θα είναι η απόδειξη ότι η γραφειοκρατία και οι εχθρικές σχέσεις κράτους-πολίτη δεν χρειάζεται να είναι η κακή μας μοίρα.
Η επανεκκίνηση της οικονομίας με την αποκατάσταση των εργατικών δικαιωμάτων, την παρέμβαση του νέου δημόσιου τραπεζικού πυλώνα, την απαλλαγή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων από την αγωνία των χρεών και την ανάπτυξη της δημόσιας και της συνεταιριστικής επιχειρηματικότητας θα δείξουν ότι η μετανάστευση δεν χρειάζεται να είναι το μέλλον των νέων ανθρώπων. Το νέο, δίκαιο και αποδοτικό φορολογικό σύστημα, με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, που μας κάνει νοικάρηδες στα σπίτια μας, με νέα φορολογία του εισοδήματος που θα ελαφρύνει τα βάρη των φτωχών και θα τα μεταφέρει στους πλούσιους, θα αποκαταστήσει την αίσθηση της δικαιοσύνης που χάθηκε. Προπάντων, όμως, την πολιτική σταθερότητα την εξασφαλίζει η δημοκρατία. Η κατάργηση της ατιμωρησίας των υπουργών και η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι αλλαγές, απαραίτητες και σημαντικές βέβαια, αλλά αφορούν μόνο την «κορυφή» της πολιτικής.
Για την άμεση συμμετοχή των πολιτών χρειάζονται νέοι θεσμοί κοινωνικού ελέγχου παντού: στις τράπεζες και στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, στην παραγωγή ενέργειας και στις συγκοινωνίες, στις κοινωνικές υπηρεσίες και στους ασφαλιστικούς οργανισμούς, σε κάθε κόμβο του μεγάλου εγχειρήματος της παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότησης που χρειάζεται η πατρίδα μας. Με αυτόν τον τρόπο μεταβάλλεται η θέση των πολιτών. Οι άνθρωποι παύουν να είναι οπαδοί κομμάτων και γίνονται συνδιαμορφωτές, συμμέτοχοι και ελεγκτές της εξουσίας. Η δημοκρατία γίνεται έτσι πιο ελεύθερη, κοινωνική, πιο άμεση και αντιπροσωπευτική και ανοίγουν παράθυρα για το μέλλον.
Το κορυφαίο επίδικο των ιστορικών αυτών εκλογών είναι αν ο λαός θα ρίξει το πιο βαρύ χαρτί του στη διαπραγμάτευση για τη μεγαλύτερη διαγραφή του χρέους, δίνοντας ευρύτατη πλειοψηφία στον ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της σταθερότητας.
* Yποψήφια βουλευτής στη Β΄ Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ
-320x213.jpg)
