ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Πολιτισμού έχει ήδη στείλει προς δημοσίευση στο ΦΕΚ την υπουργική απόφαση, βάσει της οποίας απομακρύνεται από τη θέση της η Αννα Καφέτση, επί δεκατέσσερα χρόνια διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
Η δημοσίευση θα γίνει το συντομότερο και με τυπική διατύπωση θα ενημερώνει για την εσπευσμένη λήξη της θητείας της με απόφαση υπουργού.
Σε έτερο ΦΕΚ, που θα ακολουθήσει, θα ανακοινωθεί ο καινούργιος διευθυντής και η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου.
Είναι ωστόσο πρωτοφανές να απομακρύνεται από τη θέση της με αυτό τον τρόπο μια διευθύντρια και μάλιστα ένα μόλις χρόνο πριν λήξει η θητεία της κι έχοντας πίσω της έργο σαν αυτό της Καφέτση.
Ως γνωστόν ο υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τασούλας ζήτησε αιφνιδιαστικά στις 6 Νοεμβρίου τις παραιτήσεις του Δ.Σ και της Αννας Καφέτση προκαλώντας σοκ.
Ολοι περίμεναν ότι εκείνη θα βρισκόταν στο τιμόνι του ΕΜΣΤ στα θυρανοίξια του ΦΙΞ. Η υπόθεση πήρε αυτή την τροπή προκειμένου δήθεν να εκτονωθεί η κρίση ανάμεσα στη διευθύντρια και το Δ.Σ., που είχε κορυφωθεί με εκατέρωθεν επίρριψη ευθυνών για την αργοπορία των εγκαινίων του κτιρίου.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες ο κ. Τασούλας είχε καταλήξει στα πρόσωπα, αλλά δεν προχώρησε στις ανακοινώσεις καθώς οι νομικοί του υπουργείου προσπαθούσαν να επιλύσουν ζητήματα που προέκυψαν, καθώς η Αννα Καφέτση δεν έδωσε την παραίτησή της.
Οπως σχολίαζαν στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού χθες στην «Εφ.Συν.», ο υπουργός θέλει να ολοκληρωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το ζήτημα και η δημοσίευση στο ΦΕΚ ήταν απαραίτητη, αφού με τον ίδιο τρόπο είχε γίνει και η ανάληψη των καθηκόντων της Αννας Καφέτση το 2000, με απόφαση του τότε υπουργού Πολιτισμού Θόδωρου Πάγκαλου.
Το ενδιαφέρον όλων είναι στραμμένο στην ανακοίνωση του νέου διευθυντή. Αυτό καθώς και τα μέλη του νέου Δ.Σ. θα αποκαλύψουν πολλά για τις προθέσεις του υπουργού.
Θα καταφέρουν αυτοί να ανοίξει το ΕΣΜΤ το πρώτο τρίμηνο του 2015;
Η Αννα Καφέτση δεν ήταν μια τυπική διευθύντρια. Αυτή οραματίστηκε το ΕΣΜΤ, κατάρτισε τις μόνιμες συλλογές του, το λειτουργούσε κάτω από αντίξοες συνθήκες με πρωτοποριακές εκθέσεις, αρχικά στο μισο-γκρεμισμένο Φιξ, στη συνέχεια στο Ωδείο Αθηνών.
