Ποιητής… εκ του προχείρου

O Πρόεδρος εδέχθηκε ποικίλες επισκέψεις, που υπέβαλαν στο μέγαρο αιτήματα και σκέψεις

Είπ’ ο καθένας το μακρύ αλλά και το κοντό του, για της Ελλάδας το καλό, μα και για το δικό του

Ετσι κι αλλιώς, και στη Βουλή, καθένας τον χαβά του, κι όποιος ακούει «διάλογο» τραβάει τα μαλλιά του

Ποιος Κασιδιάρης θα γενεί στη θέση Κασιδιάρη; Υφυπουργός που, Λιάνα μου, μαζί σου τα ’χει πάρει…

Κι ενώ εμείς βριζόμαστε, κορβέτες αρμενίζουν, ιδίως κάτι τούρκικες βγήκανε κι αλωνίζουν

Εισέρχοντ’ όλο πρόκληση στα ύδατα των άλλων, τον χιλιοπατημένο μας ξαναπατώντας κάλον

Σε τριμερή στο Κάιρο ο Σαμαράς πηγαίνει, κι ο Γκίκας απ’ τους δανειστές απάντηση προσμένει

Να πέσουμε στα μαλακά επίμονα ζητάει, μα η Ε.Ε. μάς τα μασά κι αδιάφορα σφυράει

Με την καινούργια τη χρονιά το πρόγραμμα τελειώνει, κι ακόμα δεν μας έχουν πει το τι μας ξημερώνει

Αναρωτιέμαι σοβαρά, σαν τι μας ετοιμάζουν; Ούτε κι οι ίδιοι ξέρουνε και αυτοσχεδιάζουν

Πιστωτική, λένε, γραμμή και δίχτυ ασφαλείας…Salto mortale, κι αν σωθείς, θα ’ν’ ως διά μαγείας!

Κι αφού μιλώ για μαγικά κι απίστευτα συμβάντα, αλλάζει κάτι που ’λεγα πως ίδιο θα ’ναι πάντα:

Τέρμα εις τους τραμπουκισμούς και στην ασυδοσία, να βάλει τώρα στ’ ΑΕΙ ζητά η Πρυτανεία…

Για σκέψου τ’ αυτονόητο πράξη κι εδώ να γίνει, ακόμα δεν συνήλθαμε από τον Πελεγρίνη!

Μ’ ας πάνε στη Συνέλευση κι ας μην αδιαφορούνε, οι φοιτητές που τη Σχολή κλειστή δεν θέν’ να δούνε

Δεν είν’ αγώνας μοναχά στον δρόμο ευθύς να βγούμε, είναι και, μ’ όσα έχουμε, θεσμούς να λειτουργούμε

Κι όποιος φωνάζει πιο πολύ δεν έχει πάντα δίκιο, Το στη δουλειά σου να μοχθείς είναι κι αυτό αντρίκειο!