Αλλο η φανέλα και άλλο ο πρωταθλητισμός

Λίγη ώρα πριν ξεκινήσει το παιχνίδι της Τούμπας άκουσα έναν Παναθηναϊκό να φωνάζει μπροστά στην τηλεόραση: «Ελα, μωρή ΠΑΟΚάρα! Ρίξε μας τρία να το απολαύσουμε…»

Ηταν οι στιγμές με τα μπερδεμένα συναισθήματα, καθώς όλοι όσοι καθόμαστε δίπλα του ξέραμε πως αν η ομάδα του έφευγε με νίκη από τη Θεσσαλονίκη, θα βοηθούσε τον Ολυμπιακό να περάσει από το -5 στο -2 και να ξαναγίνει φαβορί στο πρωτάθλημα.

Το ντέρμπι πήγε όπως το ήθελε ο Ολυμπιακός. Ο Παναθηναϊκός τα έδωσε όλα, ξεπέρασε γρήγορα τα ψυχολογικά προβλήματα που κουβαλούσε μετά την ευρωπαϊκή του αποτυχία και παρουσιάστηκε με το θάρρος που απαιτούσε η ανάγκη του να πάρει το διπλό και να ξεκολλήσει από τη μίρλα, η οποία κυριαρχεί στα αποδυτήρια και στις κερκίδες του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας από το ξεκίνημα της χρονιάς.

Μπορεί το κυριακάτικο εκτός έδρας 2-1 να μην είναι ίδιο σε αξία με το περσινό 3-0 κόντρα στον Ολυμπιακό, αλλά έχει σε αυτή τη φάση μεγαλύτερη σημασία.

Υπάρχει πάντως κι ένα κακό στην ιστορία, που κάποιοι προσπαθούν να το κρατήσουν κρυμμένο ή να το περάσουν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους. Οτι και τότε στο «Καραϊσκάκη» και τώρα στην Τούμπα η ομάδα έπαιξε απλά «για τη φανέλα και την ιστορία της». Οχι δηλαδή επειδή διεκδικεί κάτι, αλλά γιατί έπρεπε να αποδείξει πως δεν δίνει παιχνίδια, δεν στήνει, δεν ξεπουλιέται στο πλαίσιο οποιασδήποτε σκοπιμότητας και γενικά είναι καθαρή.

Στους καιρούς που ζούμε είναι κι αυτό περισσότερο από σημαντικό. Μόνο που αποδεικνύει την απουσία στόχων και προοπτικής, αν και παραμένει ένα κλαμπ που είχε συνηθίσει αλλιώς και τους φίλους του και τους αντιπάλους του.

Ο τύπος που σας έλεγα στην αρχή ότι παρακαλούσε την… ΠΑΟΚάρα να τον κάνει ευτυχισμένο μόνο και μόνο για να μπορέσει να δει κάποια στιγμή κάποιον άλλο, εκτός από τον Ολυμπιακό, να παίρνει πρωτάθλημα κι ας μην είναι ο Παναθηναϊκός του, στο τέλος πανηγύρισε: «Εμείς δεν είμαστε γαύροι να στήνουμε»!

Δεν ξέρω όμως πόσο τον ικανοποιεί κατά βάθος να βλέπει τους δικούς του σε τέτοια χαμηλά κυβικά, να ζουν για τις λίγες ευχάριστες εκπλήξεις της κάθε χρονιάς που δεν έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα…