Συγκρούσεις και πολιτικό σύστημα

Οι αναταράξεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, που προοιωνίζονται δραματικές εξελίξεις για το πάλαι ποτέ ισχυρό κόμμα, επηρεάζουν και το γενικότερο πολιτικό κλίμα, καθώς σ’ αυτή τη συγκυρία στηρίζει την κυβέρνηση συμμετέχοντας σ’ αυτήν. Μια κυβέρνηση η οποία έχει αρκετές φορές δείξει ότι ασκεί μια ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, χωρίς το ΠΑΣΟΚ να αντιδρά ουσιαστικά στις αποφάσεις και την τακτική της.

Ηδη στελέχη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας εκφράζουν φόβους ότι μια πιθανή διάλυση του συγκυβερνώντος κόμματος θα αποσταθεροποιήσει την κυβερνητική συνοχή, με κίνδυνο να αναιρεθεί η ικανότητα να συνεχίσουν να κυβερνούν.

Ο κίνδυνος αυτός είναι ορατός, καθώς ο τέως και ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι σε πλήρη διάσταση απόψεων. Οσο και αν στενοί συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου διαβεβαιώνουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός βάζει πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα της χώρας, είναι φανερό ότι πιθανή διαγραφή του θα δυναμιτίσει το κλίμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, με βέβαιη την απομάκρυνση και άλλων στελεχών του από το κόμμα αλλά και από την κυβέρνηση. Προς το παρόν, ο κ. Βενιζέλος, βλέποντας τον κίνδυνο αυτό και φρονίμως ποιών, αρνήθηκε εισηγήσεις στελεχών του για άμεση αποπομπή του Γ. Παπανδρέου. Ο,τι κι αν συμβεί, δεν μπορεί να αποκρύψει τη μεγάλη αλήθεια ότι βιώνουμε το τέλος ενός σαθρού πολιτικού συστήματος, ότι τα δύο κόμματα που το έχουν υπηρετήσει βρίσκονται σε τεράστια απόσταση από τις ανάγκες της κοινωνίας, ότι έχουν χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα. Το τι συμβαίνει στην κορυφή των ηγεσιών των δύο κομμάτων δεν ενδιαφέρει κανέναν πολίτη ή ενδιαφέρει ελάχιστους. Οι εσωτερικές συγκρούσεις μόνο τους ιστορικούς του μέλλοντος θα απασχολήσουν.

Οι ηγεσίες και των δύο κομμάτων αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να κάνουν κάποια επανεκκίνηση, αφού έχουν απαρνηθεί κάθε κοινωνική πολιτική υπό την ασφυκτική πίεση των δανειστών. Δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την κρίση γιατί και τα δύο κόμματα φέρουν τεράστια ευθύνη γι’ αυτήν. Και πώς θα μπορούσαν, όταν άλλωστε ακόμη δεν έχουν αποβάλει τις παλιές, σκουριασμένες ιδεολογίες τους και δεν έχουν αρνηθεί τις πελατειακές σχέσεις. Δυστυχώς γι’ αυτά ξέμειναν από «πελάτες».