Η υποχρεωτική σίτιση είναι βασανιστήριο. Πολλές φορές επιφέρει σοβαρά τραύματα ή ακόμα και τον θάνατο. Στο Γκουαντάναμο όμως δεν υπάρχουν νόμοι. Δεν υπάρχει ηθική. Δεν υπάρχει σεβασμός στη ζωή. Μόλις πέρυσι, γιατροί και προσωπικό που εργάζονται σ’ αυτό το όνειδος της ανθρωπότητας, υπέβαλαν σε υποχρεωτική σίτιση 44 από τους κρατούμενους που βρίσκονταν σε παρατεταμένη απεργία πείνας. Μετά την κατακραυγή και τις διαμαρτυρίες, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε, όχι ότι δεν θα προβεί ξανά σε τέτοιο βασανιστήριο αλλά, ότι δεν θα ξαναενημερώσει ποτέ τον Τύπο όταν το κάνει, καθώς «μια τέτοια πληροφόρηση δεν υπηρετεί κανέναν λειτουργικό σκοπό». Και συνεχίζει να το κάνει. Αυτή την αγριότητα παρουσιάζει και η γελοιογραφία του Ted Rall. Στην Ελλάδα, ένας νέος κινδύνευσε με θάνατο από απεργία πείνας. Η ακροδεξιά κυβέρνηση και η «Δικαιοσύνη» της τον απείλησαν με υποχρεωτική σίτιση. Νίκο Ρωμανέ, δεν λύγισες. Νίκησες!