Οι πρώτοι άνθρωποι που ήπιαν αλκοόλ ήταν μάλλον οι νεολιθικοί αγρότες στην Κίνα πριν από περίπου 9.000 χρόνια, οι οποίοι ανακάλυψαν ότι από τη ζύμωση των φρούτων και του μελιού προκύπτει ένα ποτό που «φτιάχνει κεφάλι».
Όμως η βιολογική ικανότητα να πίνει κανείς αλκοόλ και να το ευχαριστιέται είναι πολύ παλαιότερη. Σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα ξεκίνησε πριν από 10 εκατομμύρια χρόνια, όταν οι μακρινοί πρόγονοί μας, δηλαδή οι πίθηκοι, ανέπτυξαν στο σώμα τους το κατάλληλο γονίδιο και, κατά συνέπεια, τον κατάλληλο βιολογικό μηχανισμό.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας και παλαιογενετικής Μάθιου Κάριγκαν του Κολεγίου Σάντα Φε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν γενετικά δείγματα από 28 διαφορετικά θηλαστικά, μεταξύ των οποίων 17 πιθήκους.
Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι ένα συγκεκριμένο γονίδιο, το ADH4, το οποίο παράγει το ομώνυμο ένζυμο που διασπά το αλκοόλ στον οργανισμό, εμφανίστηκε αρχικά πριν από περίπου 50 εκατ. χρόνια, αλλά μπορούσε απλώς να διασπά ελάχιστες ποσότητες αλκοόλ με πολύ αργό ρυθμό.
Όμως, πριν από 10 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Μειοκαίνου εποχής, υπήρξε μια σημαντική γενετική εξέλιξη καθώς εμφανίστηκε μια μετάλλαξη του εν λόγω γονιδίου και του ενζύμου του, που πλέον επέτρεψαν τον μεταβολισμό του αλκοόλ 40 φορές πιο αποτελεσματικά.
Γιατί έγινε αυτό; Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι καθώς τα φρούτα έπεφταν από τα δέντρα του δάσους στο έδαφος και άρχιζε σταδιακά η ζύμωσή τους (υπό την επίδραση των βακτηρίων που μετατρέπουν τα σάκχαρα σε αιθανόλη), οι πίθηκοι που, λόγω της εξέλιξης των κλιματικών – περιβαλλοντικών αλλαγών, είχαν εγκαταλείψει τα δέντρα και κινούνταν πια στο έδαφος σε αναζήτηση τροφής, άρχισαν να τρώνε τα φρούτα και σταδιακά το σώμα τους συνήθιζε την αιθανόλη που αυτά περιείχαν εξαιτίας της ζύμωσης.
Αυτό επίσης εξηγεί γιατί οι ουρακοτάνγκοι, που ποτέ δεν έπαψαν να ζουν στα δέντρα, δεν μπορούν να μεταβολίσουν το αλκοόλ, ενώ οι γορίλες, οι χιμπατζήδες και, φυσικά, οι άνθρωποι μπορούν.
