Διαρκές μονόπρακτο τρανσφοβίας

Εάν ζούσαμε σε μια κοινωνία που σέβεται πλήρως και αναγνωρίζει ισότιμα τους διεμφυλικούς, δεν θα είχε συμβεί το περιστατικό που καταγγέλλει ο Λ.Μ., ένα τρανς αγόρι που έδωσε φέτος εξετάσεις για να περάσει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και απορρίφθηκε (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.»).

Οπως αναφέρει σε επιστολή προς το Δ.Σ. του Θεάτρου Τέχνης ο Λ.Μ., καταγγέλλοντας «αδικαιολόγητη, ρατσιστική και προσβλητική συμπεριφορά και, ταυτοχρόνως, παράνομη, αντισυνταγματική και κατάφωρα άδικη άρνηση θέσης στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης», όταν τηλεφώνησε στη γραμματεία της σχολής για να μάθει τα αποτελέσματα, τον ενημέρωσαν ότι ζήτησε να τον δει ο διευθυντής της σχολής Διαγόρας Χρονόπουλος.

Σύμφωνα με τον υποψήφιο, στη συνάντηση στις 15 Οκτωβρίου ο κ. Χρονόπουλος ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι καθηγητές «ήταν συντηρητικοί και γι’ αυτό δεν μπορούσαν να με δεχτούν» και επιπλέον ότι «οι ίδιοι οι συσπουδαστές μου θα συζητούσαν κακόβουλα για μένα και ότι ο ίδιος δεν θα δεχόταν το ενδεχόμενο να προκύψει ένα τέτοιο κλίμα στην τάξη».

«Του είπα πως είμαι υπερήφανος για το ποιος είμαι κι ότι δεν είχα κανένα σκοπό να το κρύψω από τους συσπουδαστές μου, αντιμετωπίζοντας ευθέως όποιον πιθανώς θα είχε οποιονδήποτε προβληματισμό περί αυτού και συζητώντας με ωριμότητα για την επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος στη συνεργασία», αναφέρει. Και προσθέτει πως είναι στο χέρι της σχολής να διαμορφώσει κλίμα ελευθερίας και σεβασμού, καθώς το θέατρο είναι η «κορωνίδα του πολιτισμού και της ελευθερίας, όπου επιβάλλεται να δίνεται χώρος και βήμα κυρίως στο διαφορετικό, στο μειονοτικό, στο απαγορευμένο, σ’ αυτό που αμφισβητεί τις δομές και τις σκοπιμότητες του “φυσιολογικού”, σ’ αυτό που φιμώνεται, σ’ αυτό που καμωνόμαστε ότι δεν υπάρχει, σ’ αυτό που αρνείται να συμβιβαστεί σ’ ένα καλούπι όπου δεν χωράει».

Επιπλέον, ο υποψήφιος αναφέρει πως ο κ. Χρονόπουλος τον ρώτησε για τις ιατρικές επεμβάσεις που σκόπευε να κάνει, παρατηρώντας ότι «δεν θα είμαι αποτελεσματικός γεννητικά, ότι δηλαδή δεν θα μπορώ να τεκνοποιήσω», ενώ δεν έδειξε να προβληματίζεται «για τεχνικά θέματα ανατομίας ή φωνητικών δυνατοτήτων». Οταν μάλιστα ανέφερε ο Λ.Μ. πως είχε την πρόθεση να προβεί σε περαιτέρω ιατρικές παρεμβάσεις, η απάντηση του διευθυντή ήταν πως «έτσι τα δεδομένα αλλάζουν και με παρότρυνε να ολοκληρώσω τις αλλαγές και ότι η σχολή θα έχει κρατήσει τη θέση για μένα για τον επόμενο χρόνο». «Η πιθανότητα ιατρικών παρεμβάσεων είναι μια αυστηρά προσωπική υπόθεση […]. Κάθε άτομο για τον εαυτό του όχι προς ενίσχυση της εικόνας που έχουν οι άλλοι περί κανονικότητας και φυσιολογικού αποφασίζει αν και σε ποιο βαθμό θα καταφύγει σε ιατρικές λύσεις προκειμένου να πετύχει την καλύτερη δυνατή εσωτερική ισορροπία», αναφέρει ο Λ.Μ.

Στην απάντησή του, το Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρείας Θεάτρου, απευθυνόμενο στον υποψήφιο με το γυναικείο όνομα που αναγράφει η ταυτότητά του, απαντά ότι το σκεπτικό της απόφασης των εξετάσεων δεν ανακοινώνεται στους υποψηφίους, ότι οι εξετάσεις γίνονται χωρίς καμία διάκριση και πως η συζήτηση με τον κ. Χρονόπουλο ήταν «εντελώς ιδιωτική και βεβαίως εκτός της εξεταστικής διαδικασίας».

Από την πλευρά του, ο κ. Χρονόπουλος, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», είπε πως ζήτησε να συναντήσει τον υποψήφιο (απευθυνόταν σ’ αυτόν στο θηλυκό γένος, επικαλούμενος τη δυνατότητα που του δίνει ο νόμος) για να τον βοηθήσει, καθώς εκτίμησε ότι πρόκειται για άτομο έξυπνο, συμπαθητικό, μορφωμένο και με ικανότητα λόγου. Προσθέτει ότι η ομόφωνη απόφαση της επιτροπής έχει να κάνει αποκλειστικά με τις επιδόσεις του υποψηφίου στις εξετάσεις και πως του πρότεινε να προετοιμαστεί καλύτερα και να ξαναπροσπαθήσει του χρόνου. Αρνήθηκε ότι ειπώθηκε κάτι άλλο στη συνάντηση.

Σε κάθε περίπτωση, το περιστατικό αναδεικνύει το ζήτημα της άγνοιας που επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας γύρω από τα ζητήματα της ταυτότητας φύλου και τις ηθελημένες ή αθέλητες προσβολές και διακρίσεις που υφίστανται οι τρανς στην καθημερινότητά τους. Δείχνει επίσης πόσο σημαντικό είναι το αίτημα του κινήματος των τρανς να επιτραπεί η γρήγορη και εύκολη αλλαγή των εγγράφων ταυτότητας με μια αίτηση στο Ληξιαρχείο, όπως γίνεται σε άλλες χώρες, προκειμένου να λυθεί ένα πρόβλημα που είναι πηγή διακρίσεων και τρανσφοβικών συμπεριφορών.