Χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, χωρίς καμία μαρτυρία, χωρίς καμία ένδειξη που να τους συνδέει με το περιστατικό της ένοπλης παρέμβασης αναρχικών στην πλατεία Εξαρχείων στις 22 Μαρτίου εναντίον της μαφίας των ναρκωτικών, χωρίς καν μαρτυρίες που πιστοποιούν ακόμα και ότι υπήρξε αρπαγή ανθρώπου από την πλατεία κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, τρεις άνθρωποι οδηγούνται σήμερα το πρωί στη 10η τακτική ανακρίτρια στα δικαστήρια της Ευελπίδων για να απολογηθούν για βαρύτατες κατηγορίες: αρπαγή με την απειλή όπλου, οπλοφορία πολεμικού τουφεκιού και παράνομη οπλοφορία.
Το μόνο σημείο της δικογραφίας που συνδέει το όνομά τους με το περιστατικό είναι ένα ανώνυμο τηλεφώνημα που έγινε στη ΓΑΔΑ, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα αναγνώρισης της κλήσης, και μάλιστα σε απόρρητο αριθμό που χρησιμοποιείται εσωτερικά στην Ασφάλεια και δεν είναι διαθέσιμο στο κοινό.
Λεπτομέρεια: το ίδιο το «ανώνυμο τηλεφώνημα» δεν αποτελεί τη μαρτυρία του ανθρώπου που τηλεφώνησε, αλλά μια εκτίμησή του για τα γεγονότα: «Γιατί εθελοτυφλείτε; Αφού ξέρετε ότι πίσω από την απαγωγή που έγινε κρύβεται ο Καλαϊτζίδης και η παρέα του, στην οποία συμμετέχουν οι Λιακόπουλος και Πετράτος. Αυτοί έχουν προηγούμενα με τις μαφίες», έλεγε περίπου.
Και άλλη λεπτομέρεια: την επομένη της παρέμβασης, αρκετές ημέρες πριν από το υποτιθέμενο τηλεφώνημα, το όνομα του Γιώργου Καλαϊτζίδη κυκλοφορούσε ήδη στα δημοσιογραφικά γραφεία από κύκλους της αστυνομίας που τον συνέδεαν με το περιστατικό.
«Το γεγονός πως ασκήθηκε δίωξη με μια δικογραφία που βασίζεται σε τελείως ανύπαρκτα στοιχεία είναι καινοφανές και νομικά απαράδεκτο. Το ανώνυμο τηλεφώνημα δεν αποτελεί ένδειξη, δεν έχει καμία σοβαρότητα και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα για την εκκίνηση της ποινικής δίωξης», λέει στην «Εφ.Συν.» η Άννυ Παπαρρούσου, συνήγορος του Θάνου Λιακόπουλου.
Για την ιστορία, οι ανώνυμες καταγγελίες χρησιμοποιούνταν κατά κόρον για τη δίωξη των αντιφρονούντων από το μετεμφυλιακό αστυνομικό κράτος, όπως και από τη στρατιωτική δικτατορία. Πρόσφατα, τα ανώνυμα τηλεφωνήματα χρησιμοποιήθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ., μετά την απόδραση του Χριστόδουλου Ξηρού για να δικαιολογήσουν έρευνες σε δεκάδες σπίτια των Εξαρχείων, όπως και σε δίκες αναρχικών, σε συνδυασμό όμως με άλλα στοιχεία, πραγματικά ή ανύπαρκτα.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα ανώνυμο τηλεφώνημα αποτελεί το μοναδικό στοιχείο που συνδέει κατηγορούμενους με το αδίκημα.
Στη δικογραφία περιλαμβάνονται και άλλα θαυμαστά: για παράδειγμα, η αναφορά αστυνομικού στην κατάθεσή του πως ο ένας κατηγορούμενος «ανήκει στον αναρχικό χώρο» και πως οι άλλοι δύο είναι «σεσημασμένοι», όταν η «σήμανση» αφορά είτε κατηγορία για πλημμέλημα που δεν έχει ακόμα εκδικαστεί είτε απλές προσαγωγές, από αυτές που αποτελούν σύνηθες ενδεχόμενο για όποιον τυγχάνει να κυκλοφορεί στα Εξάρχεια. Ή το γεγονός πως η κατηγορία της αρπαγής, που επισύρει τη βαρύτερη ποινή, δεν προκύπτει από καμία μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα.
«Η δίωξη είναι ξεκάθαρα φρονηματική. Προφανώς ενοχλούμε, αφενός λόγω της εμπλοκής μας με τη Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων, μέσω της οποίας προσπαθούμε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα της γειτονιάς (το εμπόριο ναρκωτικών, τις μαφίες, την αστυνομοκρατία, όλα όσα υποβαθμίζουν τη γειτονιά), ακολουθώντας μια λογική αντίθετη στη λογική της ανάθεσης, και αφετέρου λόγω της αλληλεγγύης μας στους πολιτικούς κρατούμενους του αναρχικού χώρου. Γι’ αυτό μας στοχοποιούν, μας βάζουν σε ομηρία, για να περιορίσουμε τη δράση μας», λένε στην «Εφ.Συν.» οι τρεις κατηγορούμενοι.
