«Ημασταν στο Παρίσι, μείναμε εκεί, δεν είχαμε φράγκο, έπαιζα αυλό στους δρόμους και μάζευα. Ημασταν εκεί τον Μάη του ‘68, ήμασταν στα οδοφράγματα. Μετά παρέλυσε το Παρίσι όμως τελείως και δεν ήξερες τι θα γίνει, και φύγαμε πάλι με οτοστόπ με φορτηγό, για να κατευθυνθούμε στην αδερφή της Ασπας που ήταν στο Μιλάνο…».
Τα λόγια ανήκουν στον Διονύση Σαββόπουλο, που αυτοβιογραφείται στο «Μονόγραμμα» που θα μεταδοθεί ανήμερα των Φώτων (Ν ΕΝΑ, 19.30) και με αυτόν τον τρόπο περιγράφει πώς το έσκασε ουσιαστικά την περίοδο της χούντας όταν αποφυλακίστηκε, παντρεύτηκε τη σύντροφό του, Ασπα, και τον άφησαν να βγει εκτός συνόρων για ένα 15νθήμερο. «Στη φυλακή -εξομολογείται- ερχότανε η Ασπα και μου έφερνε φαγητό. Ολοι εξαφανίστηκαν και μόνο αυτό το κοριτσάκι, που τότε ήταν στο Γυμνάσιο, 17 χρονών κοπέλα, ερχόταν και μου έφερνε φαγητό, έλαμπε δε μέσα στην ουρά. Και παντρευτήκαμε όταν βγήκα και φύγαμε. Δεν μπορούσα να ζήσω πια στην Ελλάδα. Εγώ με ένα χαρτί για 15 μέρες, ως ταξίδι του μέλιτος δηλαδή, -η Ασπα είχε διαβατήριο-, χαρτί το οποίο παραβίασα και γύρναγα με πλαστό πια έγγραφο στην Ευρώπη από την 1η Ιανουαρίου του ’68 μέχρι τον Νοέμβρη του ’68».
Συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής, θεωρείται ο πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών, οι οποίοι δημιουργούν, συνθέτουν και ερμηνεύουν τα έργα τους. Ο Δ. Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944 και στην αυτοβιογραφική του ταινία αναφέρεται στην καταγωγή της οικογένειάς του, τις συνθήκες της ζωής τότε, νοσταλγεί τα παιδικά του χρόνια και μιλά για τον φίλο των παιδικών του χρόνων, τον αξέχαστο Νίκο Παπάζογλου. Στη Νομική της Θεσσαλονίκης είχε δώσει εξετάσεις και είχε περάσει το δεύτερο έτος. Τότε αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές προκειμένου να έρθει στην Αθήνα, να ασχοληθεί με τη μουσική και το τραγούδι.
«Με συλλάβανε -λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος- τον Αύγουστο του ’67. Εχω υποστεί φάλαγγα, με βασανίσανε. Εγώ μπήκα σε κελί απομόνωσης, αλλά, βρε παιδί μου, δεν τους κρατώ κακία. Διότι εγώ ακόμα και μέσα στη φυλακή έγραφα τραγούδια με το μυαλό μου. Ενα μπερντάκι ξύλο, τσουπ “την υγρή μας φυλακή”, “η θεία Μάνου” και τα λοιπά, άλλο ένα μπερντάκι “κι αν βγω από αυτή τη φυλακή”, “Δημοσθένους λέξις”. Ολόκληρο LP φτιάξαμε η Ασφάλεια κι εγώ…».
Η παραγωγή της εκπομπής ανήκει στον Γιώργο Σγουράκη, η σκηνοθεσία στον Χρίστο Ακρίδα, η φωτογραφία στον Στάθη Γκόβα, η ηχοληψία στον Νίκο Παναγοηλιόπουλο, το μοντάζ είναι του Σταμάτη Μαργέτη και η διεύθυνση παραγωγής του Στέλιου Σγουράκη.
