Ακουγα στον ΣΚΑΪ τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, να επιχειρηματολογεί ότι οι βουλευτές της Ν.Δ. έχουν το χαμηλότερο ποσοστό αιτημάτων άρσεων ασυλίας σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους την τελευταία δεκαετία, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων 13 αιτήσεων εις βάρος τους, και ως εκ τούτου αδικούνται από τα γενικότερα σχόλια αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο κύριος Χατζηδάκης λησμόνησε να αναφέρει δύο πράγματα. Το πρώτο: Πόσες αιτήσεις άρσεων ασυλίας έχει ζητήσει αυτεπαγγέλτως η Δικαιοσύνη, ελληνική ή ευρωπαϊκή, για βουλευτές και πόσες αιτήσεις άρσεως διαβιβάστηκαν στη Βουλή ύστερα από μηνύσεις που υπέβαλαν κατά βουλευτών είτε συνάδελφοί τους είτε δικομανείς πολίτες ή φορείς. Γιατί, αν το έπραττε αυτό, θα διαπίστωνε ότι δυστυχώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. είναι πρωταθλήτρια στα αιτήματα άρσεως ασυλίας κατόπιν αυτεπάγγελτης παρέμβασης της Δικαιοσύνης, ιδίως της ευρωπαϊκής. Σχεδόν το 100% των υποθέσεων αυτής της κατηγορίας την αφορά. Και το δυστύχημα όλων, αν κρίνω από αυτά που διέρρευσαν στον Τύπο σχετικά με όσα ειπώθηκαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, είναι πως ο πρωθυπουργός και εις εκ των αντιπροέδρων του κόμματος, όχι ο κύριος Χατζηδάκης, τους έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους. Προκλητικούς!
Βουλευτές αστικού κόμματος που πιστεύει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία όχι μόνο δεν σιωπούν για τις παραβιάσεις του νόμου που κατηγορούνται, αλλά κάνουν και χρηστομάθεια, όπως θα έλεγε μια αγαπημένη μου φίλη. Ποιοι; Οι νομοθέτες που παραβίασαν τον νόμο. Ενας, μάλιστα, τέως υπουργός, που φουσκώνει σαν μπαλόνι μέσα στο κοστούμι του κάθε φορά που στέκεται μπροστά σε μικρόφωνο, μίλησε για «βαρύ θεσμικό ατόπημα της Κοβέσι». Και ύστερα έσκασε με κρότο, με συνέπεια να διαχυθεί άφθονος αέρας κοπανιστός στη Γερουσία!
Η στατιστική του κυρίου Χατζηδάκη έχει, όμως, και ακόμα ένα, δεύτερο πρόβλημα: Δεν περιέλαβε ποσοστό πορισμάτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που διαβιβάστηκαν στο Κοινοβούλιο, με αίτημα τη θέση σε ισχύ του νόμου περί ευθύνης υπουργών και η Ολομέλεια παρείχε ή μη την έγκριση για άσκηση δίωξης ύστερα από συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής. Τι να πει ο κύριος αντιπρόεδρος; Οτι έχει δύο στις δύο απορρίψεις πορισμάτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Η πρώτη απόρριψη για πρώην υπουργό Μεταφορών ήταν έμμεση: Το Κοινοβούλιο κράτησε στο συρτάρι του τη δικογραφία Κοβέσι για τη σύμβαση 717 και με το επιχείρημα ότι το εθνικό Σύνταγμα υπερισχύει του ευρωπαϊκού νόμου, δεν εισήχθη στην Ολομέλεια καν. Με τη διαφορά, όμως, ότι η Κοβέσι έστειλε στο ακροατήριο κατηγορουμένους τα μη πολιτικά πρόσωπα της 717. Βαριά πρόσωπα της επιχειρηματικής ζωής αλλά και στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ, που εσχάτως άρχισαν να αισθάνονται κορόιδα: «Για κακούργημα εμείς και εσύ άνετος, κύριε πρωθυπουργέ, να παίζεις τον προστάτη των βουλευτών, για τους οποίους δεν έδινες “μία” επί επτά χρόνια; Πάει πολύ!».
Η δεύτερη απόρριψη είναι άμεση. Το Κοινοβούλιο, με μια διαδικασία ντροπής (επιστολικές ψήφοι παρόντων βουλευτών!) που κατάργησε τη μυστικότητα της ψηφοφορίας και διέσυρε τη δημοκρατία και τους θεσμούς, απάλλαξε δύο πρώην υπουργούς Γεωργίας, τη δίωξη των οποίων ζητούσε η κυρία Κοβέσι για συμμετοχή, μεταξύ άλλων, σε «εγκληματική οργάνωση». Και το περιεχόμενο αυτής της δικογραφίας αλλά και το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα με τις επιστολικές αποτελούν κηλίδα για την ιστορία της σύγχρονης Νέας Δημοκρατίας αλλά και του πολιτεύματος.
-320x213.png)
