Πόσο μπορεί να διαρκέσει ο πόλεμος φθοράς ΗΠΑ – Ιράν; Μέχρι τώρα, η απάντηση ήταν, όσο αντέξει η τιμή του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές. Από τις 9 Ιουλίου και μετά, η πλήρης απάντηση περιλαμβάνει τη στάση των κρατών της περιοχής του Κόλπου.
Τα κράτη της Αραβικής Χερσονήσου και του Κόλπου είδαν τις επιλογές τους να δοκιμάζονται στη διάρκεια των επιχειρήσεων του ισραηλινού στρατού στη Γάζα. Η Αίγυπτος ήταν η πρώτη αραβική χώρα που άλλαξε την περιφερειακή της πολιτική για να διαχειριστεί τις εσωτερικές επιπτώσεις και παρενέργειες των επιχειρήσεων στη Γάζα. Η Γάζα άγγιξε τα όρια της αντοχής του καθεστώτος Σίσι και κυρίως της ικανότητάς του να αποτρέψει μια νέα εξέγερση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί στη Γάζα εξάντλησαν τη δυνατότητα του Καΐρου να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στον αραβικό κόσμο και να περιφρουρήσει την κανονικότητα στις σχέσεις με το Ισραήλ.
Αργά αλλά σταθερά, τα κράτη του Κόλπου θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν τον δρόμο της Αιγύπτου. Ο Σίσι πάγωσε τις σχέσεις με το Ισραήλ και προσέγγισε τον μέχρι χθες θανάσιμο αντίπαλό του, Ερντογάν, με στόχο την άσκηση πίεσης στις ΗΠΑ για συνολική διόρθωση πορείας στη Μέση Ανατολή. Ο Σίσι προφανώς φοβάται ότι η Χαμάς, που έχει ως μητρική οργάνωση τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, θα τον κατηγορήσει για ανοχή – συνενοχή στην αιματηρή καταστολή στη Γάζα.
Η Αίγυπτος υπέγραψε το 1978, στο Καμπ Ντέιβιντ, συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ, και για δεκαετίες ήταν η μόνη αραβική χώρα που διατηρούσε διπλωματικές σχέσεις με το εβραϊκό κράτος.
Είναι φανερό ότι η αλλαγή της γραμμής πλεύσης του Σίσι έχει βαρύνουσα συμβολική και ουσιαστική βαρύτητα, καθώς η σύμπλευση με τις ΗΠΑ και η κανονικότητα στις σχέσεις με το Ισραήλ μπορεί να πυροδοτήσουν εσωτερική αποσταθεροποίηση. Από τον Οκτώβριο του 2023 έχει συρρικνωθεί η ομάδα των χωρών που στο όνομα της ρεαλπολιτίκ είχαν προσδεθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ για τη σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής στη βάση της οικονομικής συνεργασίας με πλήρη παράκαμψη των γεωπολιτικών εκκρεμοτήτων –με κορυφαία την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.
Τα παραπάνω, αθροιστικά, προειδοποιούν ότι είναι ζήτημα χρόνου μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης ανάμεσα στα κράτη του Κόλπου και τις ΗΠΑ. Η ανάμειξη των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή φωτίζει πλέον την απουσία στρατηγικής, μια σκληρή πραγματικότητα που ανησυχεί πρώτα από όλους τους συμμάχους της Ουάσιγκτον.
