Φωτιά στο Καλοχώρι: Πνίγηκε (πάλι) στα χημικά η Θεσσαλονίκη

Μαύρος καπνός και τοξικές ουσίες σκέπασαν και πάλι χθες τη Θεσσαλονίκη! Η πυρκαγιά στο Καλοχώρι, που ξέσπασε λίγο μετά τις 15.00 το απόγευμα, ήταν η τέταρτη σε βιομηχανική μονάδα μέσα σε μόλις λίγες μέρες, μετατρέποντας το πολεοδομικό συγκρότημα σε μια πόλη με δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα. Η επανάληψη του φαινομένου αναδεικνύει όχι μόνο μια θεσμική κατάρρευση αλλά και μια επικίνδυνη ανοχή απέναντι στην ανεξέλεγκτη βιομηχανική εγκατάσταση.

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε αρχικά σε γειτονικό χώρο με ξερά χόρτα, κοντά σε εργοστάσιο με πλακάκια, για να επεκταθεί ταχύτατα σε αύλειο χώρο επιχείρησης μεταφορών, καταπίνοντας παλέτες και πλαστικά. Επιτόπου έσπευσαν 23 πυροσβέστες με 9 οχήματα, ενώ συνέδραμαν από αέρος δύο ελικόπτερα, η παρέμβαση των οποίων ήταν καθοριστική για να μην κινδυνεύσουν γειτονικές υποδομές. Βλέπετε, το εργοστάσιο απέχει περίπου 100 μέτρα από τα κοντινότερα σπίτια…

Το μήνυμα από το «112» που εστάλη στις 16.13, προειδοποιώντας τους πολίτες να κλείσουν πόρτες και παράθυρα, ήταν η επιβεβαίωση της τοξικότητας που «έπνιξε» και πάλι τη δυτική Θεσσαλονίκη.

Η Πυροσβεστική προχώρησε ήδη στη σύλληψη ενός ατόμου για το περιστατικό, καθώς η φωτιά φέρεται να προκλήθηκε από «θερμές εργασίες» σε παρακείμενο οικόπεδο, μια ενέργεια που, εν μέσω υψηλών θερμοκρασιών, αποδείχθηκε εγκληματική. Ωστόσο, η απόδοση ευθυνών στο πρόσωπο του δράστη δεν αρκεί για να κρύψει το δομικό πρόβλημα.

Το ζήτημα της γειτνίασης βιομηχανικών μονάδων υψηλού ρίσκου με κατοικημένες περιοχές δεν είναι πλέον θεωρητικό. Η αυτοδιοικητική κίνηση «Οικολογία – Αλληλεγγύη» καταγγέλλει ότι η απουσία χωρικού σχεδιασμού έχει μετατρέψει τις παρυφές της πόλης σε μια διαρκή ωρολογιακή βόμβα. Η κατάσταση με το ΚΔΑΥ και τα εργοστάσια χημικών-λιπαντικών που αναφλέγονται απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα διοξίνες, φουράνια, βαρέα μέταλλα και αιωρούμενα σωματίδια (PM2.5), δηλητηριάζοντας τη δημόσια υγεία.

Σύμφωνα με την «Οικολογία – Αλληλεγγύη», για δεκαετίες η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και οι οικείοι Δήμοι συντήρησαν μια εκρηκτική «γκρίζα ζώνη» μικτών χρήσεων γης. Όπως καταγράφεται στα επίσημα στοιχεία, πρόκειται για Άτυπες Βιομηχανικές Συγκεντρώσεις όπου μεταποιητικές μονάδες και αποθήκες εύφλεκτων υλικών χωροθετούνται άτακτα, χωρίς ζώνες ασφαλείας, χωρίς επαρκείς οδούς διαφυγής και χωρίς υποδομές πυρόσβεσης. Η καθυστέρηση του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου και η ανοχή στην εκτός σχεδίου δόμηση έχουν δημιουργήσει «οικιστικές πυκνώσεις» που, σε περίπτωση πυρκαγιάς, στερούνται κάθε δυνατότητας διαφυγής.

Οι πολίτες της Θεσσαλονίκης ζουν τις τελευταίες ημέρες υπό τον διαρκή φόβο του τοξικού νέφους. Οι ερωτήσεις που απαιτούν απαντήσεις είναι αμείλικτες:

● Πότε πραγματοποιήθηκε ο τελευταίος ουσιαστικός έλεγχος πυρασφάλειας και περιβαλλοντικών όρων στις μονάδες αυτές;

● Γιατί η Περιφέρεια και οι δήμοι επιτρέπουν τη λειτουργία βιομηχανιών δίπλα σε κατοικίες και δασικές εκτάσεις χωρίς τις απαραίτητες αντιπυρικές ζώνες;

● Γιατί δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη εκτεταμένες, εξειδικευμένες μετρήσεις για την επιβάρυνση του εδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα από τις τοξικές ουσίες που απελευθερώθηκαν;

Η… «ατομική ευθύνη» και η επικοινωνιακή διαχείριση της Πολιτικής Προστασίας δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την πολιτική βούληση. Η Θεσσαλονίκη δεν αντέχει άλλη μία πυρκαγιά σε «βιομηχανική περιοχή» που στην πραγματικότητα βρίσκεται μέσα σε κατοικημένη περιοχή, ούτε οι Θεσσαλονικείς μπορούν να μάθουν να αναπνέουν διοξίνες, τοξικούς καπνούς και φουράνια.