Δύο πραγματικότητες αποκαλύπτει η νέα έρευνα του ΙΟΒΕ σε συνεργασία με τη CEPAL για τις συντάξεις πίσω από τους πανηγυρικούς τίτλους περί αυξήσεων. Στα χαρτιά οι δημόσιες συντάξεις εμφανίζονται ενισχυμένες κατά 6,3% από το 2019 έως το 2025 φτάνοντας τα 1.235 ευρώ από 1.162. Στην πράξη όμως ο πληθωρισμός έχει ήδη πάρει πίσω πολύ περισσότερα, καθώς η πραγματική τους αξία υποχώρησε κατά 11%.
Με άλλα λόγια οι συνταξιούχοι βλέπουν μεγαλύτερα ποσά στα εκκαθαριστικά τους, αλλά μικρότερα καλάθια στο σούπερ μάρκετ. Αντίθετα, οι ιδιωτικές συντάξεις άντεξαν καλύτερα. Αυξήθηκαν ονομαστικά από 730 σε 884 ευρώ, δηλαδή κατά 21%, ενώ σε πραγματικούς όρους διατήρησαν οριακό θετικό πρόσημο με άνοδο 1,3%. Η διαφορά δεν είναι απλώς στατιστική. Δείχνει ότι δημιουργούνται συνταξιούχοι δύο ταχυτήτων. Την ίδια ώρα όσοι κουβαλούν ληξιπρόθεσμα χρέη καλούνται να τα εξυπηρετήσουν με εισοδήματα που χάνουν διαρκώς αγοραστική δύναμη, ενώ τα υψηλότερα επιτόκια της ΕΚΤ και οι ακριβότερες κατοικίες κάνουν την εξίσωση ακόμη δυσκολότερη.
Ευτυχώς η παρέμβαση του υπουργείου Οικονομικών για τον νόμο Κατσέλη προσφέρει μια ουσιαστική ανάσα στους ευάλωτους οφειλέτες. Γιατί όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τους αριθμούς, οι εξαιρέσεις μετατρέπονται γρήγορα σε αναγκαιότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενοχλητικό συμπέρασμα της έρευνας. Οι ονομαστικές αυξήσεις χρησιμοποιούνται εύκολα ως πολιτικά επιχειρήματα, όμως το πορτοφόλι επιμένει να ψηφίζει διαφορετικά κάθε φορά που ανοίγει στο ταμείο, στο φαρμακείο ή παντού αλλού καθημερινά.
